rak przewodowy piersi
Rak przewodowy piersi (łac. carcinoma ductale mammae) to najczęstszy typ nowotworu złośliwego piersi, stanowiący około 70-80% wszystkich diagnozowanych przypadków raka piersi. Rozwija się z komórek nabłonkowych przewodów mlekowych gruczołu piersiowego. Wyróżnia się dwie główne postacie: rak przewodowy przedinwazyjny (in situ, DCIS) oraz rak przewodowy inwazyjny (IDC).
Rak przewodowy in situ (DCIS) charakteryzuje się obecnością komórek nowotworowych wyłącznie w obrębie przewodów mlekowych, bez naciekania podścieliska. Jest to stadium przedinwazyjne, które nieleczone może przejść w formę inwazyjną. DCIS wykrywany jest najczęściej podczas badań mammograficznych jako mikrozwapnienia.
Rak przewodowy inwazyjny (IDC) przebija błonę podstawną przewodów i nacieka otaczające tkanki. Może dawać przerzuty do węzłów chłonnych i narządów odległych. Klasyfikacja molekularna wyróżnia podtypy o różnym rokowaniu: luminalny A, luminalny B, HER2-dodatni oraz potrójnie ujemny. Leczenie obejmuje chirurgię, radioterapię, chemioterapię, hormonoterapię oraz leczenie celowane, dobierane indywidualnie w zależności od stadium zaawansowania i podtypu molekularnego.
Diagnostyka raka przewodowego piersi opiera się na obrazowaniu (mammografia, USG, MRI), biopsji oraz badaniach immunohistochemicznych określających ekspresję receptorów estrogenowych (ER), progesteronowych (PR), HER2 oraz wskaźnika proliferacji Ki-67. Czynniki te determinują wybór optymalnej strategii terapeutycznej i mają istotne znaczenie prognostyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Inwazyjny rak zrazikowy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Inwazyjny rak zrazikowy (ILC) stanowi 10-15% wszystkich przypadków inwazyjnego raka piersi i charakteryzuje się unikalnym, rozproszonym wzorcem wzrostu komórek nowotworowych, co utrudnia jego wykrycie w standardowych badaniach przesiewowych, takich jak mammografia i ultrasonografia. Ponad 80% przypadków wykazuje dodatnią ekspresję receptorów hormonalnych (HR+), co determinuje istotną rolę terapii hormonalnej w leczeniu. Diagnostyka ILC wymaga zastosowania zaawansowanych metod obrazowych, w tym rezonansu magnetycznego (MRI), oraz biopsji z oceną statusu receptorów ER, PR i HER2. Leczenie opiera się na podejściu multidyscyplinarnym, obejmującym chirurgię (lumpektomia, mastektomia, biopsja węzła wartowniczego), terapię hormonalną (tamoksyfen, inhibitory aromatazy), radioterapię oraz, w wybranych przypadkach, chemioterapię, choć ILC wykazuje często słabszą odpowiedź na standardową chemioterapię w porównaniu z rakiem przewodowym. Terapia celowana przeciwko HER2 jest rzadko skuteczna ze względu na niską ekspresję tego białka w ILC.
anastrozol, biopsja węzła wartowniczego, chemioterapia, HER2, inhibitor aromatazy, inwazyjny rak przewodowy, inwazyjny rak zrazikowy, letrozol, limfadenektomia pachowa, lumpektomia, MammaPrint, mastektomia, nawrót nowotworu, Oncotype DX, opieka paliatywna, radioterapia, radioterapia wiązką zewnętrzną, rak przewodowy piersi, receptor estrogenowy, receptor hormonalny, receptor progesteronowy, rezonans magnetyczny piersi, supresja szpiku kostnego, tamoksyfen, terapia celowana, terapia endokrynologiczna, terapia hormonalna, terapia neoadjuwantowa, uderzenie gorąca, zakrzepica żył głębokich, zrazik piersi - Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi – Patofizjologia i mechanizm
Rak piersi, będący jedną z głównych przyczyn zgonów onkologicznych u kobiet, charakteryzuje się złożoną etiologią obejmującą czynniki genetyczne, hormonalne i środowiskowe. Kluczową rolę w patogenezie odgrywa ekspozycja na estrogeny, zarówno endogenne, jak i egzogenne, co potwierdzają epidemiologiczne dane wskazujące na dwukrotnie wyższe ryzyko u kobiet z wczesnym początkiem miesiączkowania (12 lat) i późną menopauzą (50 lat). Hormonalna terapia zastępcza (HTZ), zwłaszcza zawierająca estrogeny i progestageny, zwiększa ryzyko raka piersi o 2,7% rocznie stosowania, szczególnie w przypadku codziennego podawania progestagenów. Rak piersi dzieli się na podtypy molekularne: luminalny A i B (receptorowo dodatnie, o lepszym rokowaniu), HER2-dodatni (agresywny, wymagający terapii celowanej) oraz guzy bazalne (triple-negative, o najgorszym rokowaniu). Mutacje w genach BRCA1/2 odpowiadają za 2-3% przypadków, a mechanizmy karcynogenezy obejmują zaburzenia w proto-onkogenach, genach supresorowych i naprawy DNA, w tym nowo odkryty szlak połączenia końców DNA theta, który może stanowić cel terapeutyczny.
apoptoza, chemioterapia, cykl komórkowy, ekspozycja na estrogen, gen naprawy DNA, gen supresorowy guza, heterogenność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor aromatazy, inhibitor CDK4/6, inwazyjny rak piersi, karcynogeneza, komórka macierzysta nowotworu, komórka mioepitelialna, mikrobiota guza, mikrośrodowisko guza, mutacja BRCA, mutacja genetyczna, nadekspresja HER2, nowotwór hormonozależny, patogeneza raka piersi, proto-onkogen, przejście nabłonkowo-mezenchymalne, przerzutowy rak piersi, rak piersi, rak przewodowy in situ, rak przewodowy piersi, rak zrazikowy piersi, receptor estrogenowy, receptor HER2, receptor hormonalny, receptor progesteronowy, remisja, stres oksydacyjny, sygnalizacja komórkowa, terapia endokrynologiczna, terapia neoadjuwantowa - Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi – Etiologia i przyczyny
Rak piersi jest najczęściej diagnozowanym nowotworem u kobiet, stanowiąc około 25% nowych rozpoznań rocznie. Etiologia raka piersi jest wieloczynnikowa i obejmuje interakcje czynników genetycznych, hormonalnych, środowiskowych oraz stylu życia. Mutacje genów BRCA1 i BRCA2 znacząco zwiększają ryzyko zachorowania do odpowiednio 72% i 69% do 80. roku życia. Inne geny związane z ryzykiem to m.in. PALB2, CHEK2, TP53, ATM, CDH1, PTEN i STK11. Hormonalne czynniki ryzyka obejmują wczesną menarche (<12 lat), późną menopauzę (>55 lat), pierwszy poród po 30. roku życia, stosowanie HTZ powyżej 5 lat oraz doustne środki antykoncepcyjne. Styl życia, w tym nadwaga po menopauzie, spożycie alkoholu (zwiększające ryzyko o 20-30%), palenie tytoniu oraz brak aktywności fizycznej, również istotnie wpływają na rozwój choroby. Czynniki środowiskowe, takie jak ekspozycja na promieniowanie jonizujące przed 30. rokiem życia oraz potencjalne działanie ksenoestrogenów, mogą dodatkowo zwiększać ryzyko.
atypowy rozrost przewodowy, atypowy rozrost zrazikowy, chłoniak Hodgkina, doustna antykoncepcja, estrogen, gen ATM, gen BRCA, gen CHEK2, gen PALB2, gen TP53, gęsta tkanka piersi, hormonalna terapia zastępcza, kancerogen, karmienie piersią, ksenoestrogen, mammografia, mastektomia profilaktyczna, menopauza, mutacja genu, pierwsza miesiączka, promieniowanie jonizujące, rak piersi, rak przewodowy piersi, rak zrazikowy piersi, tamoksyfen, tkanka piersi