wyprysk endogenny

Wyprysk endogenny, znany również jako wyprysk wewnątrzpochodny, to przewlekła, nawracająca dermatoza zapalna o złożonej etiopatogenezie. W przeciwieństwie do wyprysku egzogennego, nie jest wywołany przez czynniki zewnętrzne, ale przez mechanizmy wewnątrzustrojowe, głównie immunologiczne i genetyczne.

Klinicznie charakteryzuje się występowaniem swędzących, rumieniowych zmian skórnych z obecnością pęcherzyków, grudek i złuszczania naskórka. Do najważniejszych postaci wyprysku endogennego zalicza się atopowe zapalenie skóry, wyprysk potnicowy (dyshidrotyczny) oraz wyprysk pieniążkowaty. Zmiany mają tendencję do symetrycznego rozmieszczenia i często lokalizują się w zgięciach stawowych, na twarzy, szyi oraz dłoniach.

Diagnostyka wyprysku endogennego opiera się na wywiadzie, obrazie klinicznym oraz wykluczeniu czynników zewnętrznych. W leczeniu stosuje się miejscowe glikokortykosteroidy, inhibitory kalcyneuryny, emolienty oraz w cięższych przypadkach leczenie ogólne immunosupresyjne. Istotną rolę odgrywa również odpowiednia pielęgnacja skóry i unikanie czynników zaostrzających.

Współczesne badania wskazują na istotną rolę zaburzeń bariery naskórkowej oraz nieprawidłowości immunologicznych w patogenezie wyprysku endogennego. Choroba ma często przewlekły, nawrotowy przebieg i może znacząco wpływać na jakość życia pacjentów, powodując dyskomfort fizyczny i psychiczny.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl