leki przeciwarytmiczne klasy Ia
Leki przeciwarytmiczne klasy Ia należą do grupy leków antyarytmicznych działających poprzez blokowanie kanałów sodowych w komórkach mięśnia sercowego. Charakteryzują się umiarkowanym spowolnieniem przewodnictwa oraz wydłużeniem okresu refrakcji tkanki, co skutkuje wydłużeniem czasu trwania potencjału czynnościowego i odstępu QT w zapisie EKG.
Do grupy leków przeciwarytmicznych klasy Ia zaliczamy chinidynę, prokainamid oraz dizopiramid. Stosowane są one głównie w leczeniu arytmii nadkomorowych, takich jak migotanie przedsionków, oraz komorowych. Ich działanie antyarytmiczne wynika z hamowania szybkiego prądu sodowego oraz blokowania kanałów potasowych, co wydłuża repolaryzację komórek.
Warto pamiętać, że leki przeciwarytmiczne klasy Ia obarczone są ryzykiem wystąpienia działań proarytmicznych, w tym groźnych dla życia arytmii typu torsade de pointes. Wykazują również działania niepożądane pozasercowe, takie jak objawy antycholinergiczne (suchość w ustach, zaburzenia widzenia, zaparcia). Ze względu na profil bezpieczeństwa, współcześnie są one rzadziej stosowane niż w przeszłości, ustępując miejsca nowszym grupom leków przeciwarytmicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Amiodaron Accord 30 mg/ml
Amiodaron Accord wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie izoenzymów cytochromu P450 (CYP1A1, CYP1A2, CYP3A4, CYP2C9, CYP2D6) oraz glikoproteiny P, co prowadzi do zwiększenia stężenia wielu leków w osoczu. Szczególnie istotne są przeciwwskazane jednoczesne podawanie amiodaronu z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak przeciwarytmiki klasy Ia (chinidyna, prokainamid, dyzopiramid), klasy III (sotalol, bretylium), fluorochinolony (zwłaszcza moksyfloksacyna), leki przeciwpsychotyczne (np. chloropromazyna, haloperydol) oraz inne (eritromycyna dożylna, lit, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Współistniejące stosowanie tych leków zwiększa ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca, co wymaga ścisłego monitorowania EKG i indywidualnej oceny korzyści do ryzyka. Ponadto, amiodaron może nasilać działanie leków powodujących bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil) oraz zwiększać ryzyko hipokaliemii, co dodatkowo predysponuje do arytmii.
alkohol benzylowy, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityki, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cyklosporyna, cytochrom P450, dabigatran, digoksyna, doustne leki przeciwzakrzepowe, fenytoina, flekainid, fluorochinolony, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hipokaliemia, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, rabdomioliza, sofosbuwir, statyny, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych - Leksykon leków
Interakcje leku – Amiodaron hameln 50 mg/ml
Amiodaron hameln (chlorowodorek amiodaronu) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie izoenzymów cytochromu P450 (CYP1A1, CYP1A2, CYP3A4, CYP2C9, CYP2D6) oraz glikoproteiny P (P-gp). W efekcie dochodzi do zwiększenia stężenia w osoczu wielu leków, co może prowadzić do nasilenia ich toksyczności. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, fluorochinolony, niektóre leki przeciwpsychotyczne i przeciwhistaminowe), które są przeciwwskazane ze względu na ryzyko częstoskurczu typu Torsade de Pointes. Dodatkowo, amiodaron może nasilać działanie beta-adrenolityków, antagonistów wapnia (diltiazem, werapamil) oraz sofosbuwiru, co wymaga ścisłego monitorowania pracy serca. Warto podkreślić konieczność unikania leków wywołujących hipokaliemię i hipomagnezemię (np. diuretyki, kortykosteroidy, amfoterycyna B i.v.) ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca.
alkohol benzylowy, antagoniści wapnia, beta-adrenolityki, bradykardia objawowa, chlorowodorek amiodaronu, cytochrom P450, czas protrombinowy, desetyloamiodaron, doustne leki przeciwzakrzepowe, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipotensyjne, fluorochinolony, glikoproteina p, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, izoenzymy cytochromu P450, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, miopatia polekowa, rabdomioliza, substrat glikoproteiny P, toksyczność digoksyny, torsade de pointes, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodzenia serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Defur
Tolterodyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Defur 4 mg) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niedrożnością dróg moczowych, ryzykiem zatrzymania moczu, zaburzeniami przewodu pokarmowego (zwężenie odźwiernika, przepuklina rozworu przełykowego), oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, ze względu na zmienioną farmakokinetykę i metabolizm leku przez enzymy cytochromu P450. U pacjentów z neuropatią autonomiczną możliwe są nieprzewidywalne reakcje na lek. Zaleca się dokładną ocenę funkcji nerek i wątroby przed i w trakcie terapii. Produkt zawiera laktozę jednowodną w ilości 65,41-68,99 mg na kapsułkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy.
autonomiczny układ nerwowy, bradykardia, choroba wątroby, cytochrom P450, działanie przeciwcholinergiczne, farmakokinetyka leku, guz pęcherza, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, motoryka układu pokarmowego, neuropatia autonomiczna, niedobór laktazy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność dróg moczowych, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja galaktozy, nietrzymanie moczu z parcia naglącego, parcie naglące, perystaltyka jelit, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowo-przełykowy, wydłużenie odcinka QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zakażenie układu moczowego, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solian 100 mg
Amisulpryd (lek Solian) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Nie należy go stosować u osób z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolactinoma czy rak piersi, ze względu na ryzyko stymulacji wzrostu guza. Guz chromochłonny nadnerczy (pheochromocytoma) stanowi bezwzględne przeciwwskazanie z powodu potencjalnego nasilenia objawów związanych z nadmiernym wydzielaniem katecholamin. Amisulpryd jest również przeciwwskazany u dzieci przed okresem pokwitania, gdyż bezpieczeństwo i skuteczność terapii w tej grupie nie zostały ustalone.
amisulpryd, antybiotyk makrolidowy, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, erytromycyna, fluorochinolony, gruczolak przysadki, guz chromochłonny nadnerczy, hiperprolaktynemia, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, nadwrażliwość, prolaktyna, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Palifren Long 150 mg / 100 mg
Produkt leczniczy Palifren Long, zawierający palmitynian paliperydonu w dawkach 150 mg i 100 mg, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dyzopyramid) i III (amiodaron, sotalol), co zwiększa ryzyko arytmii i wymaga ścisłego monitorowania EKG lub unikania jednoczesnego stosowania. Paliperydon nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P-450, jednak karbamazepina znacząco obniża stężenie paliperydonu w osoczu o około 37% (Cmax i AUC), co wymaga korekty dawki Palifren Long. Z kolei doustne podawanie walproinianu zwiększa stężenie paliperydonu o około 50%, choć nie wpływa to istotnie na klirens przy podaniu domięśniowym.
agoniści dopaminergiczni, anksjolityki, antagonista dopaminy, butyrofenony, choroba Parkinsona, cytochrom P-450, depresja oddechowa, diwalproinian sodu, działanie depresyjne, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, glikoproteina p, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP2D6, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, leki działające ośrodkowo, leki hipotensyjne, leki nasenne, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwmalaryczne, leki przeciwpsychotyczne, leki psychostymulujące, leki trójpierścieniowe, metylofenidat, napad padaczkowy, objawy pozapiramidowe, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, palmitynian paliperydonu, próg drgawkowy, walproinian, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia koordynacji psychoruchowej, zaburzenia świadomości - Leksykon substancji czynnych
Terlipresyna – Interakcje
Terlipresyna wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, szczególnie z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy i równowagę elektrolitową. Nieselektywne beta-adrenolityki nasilają jej działanie hipotensyjne w obrębie żyły wrotnej, co jest kluczowe u pacjentów z nadciśnieniem wrotnym. Leczenie terlipresyną może indukować bradykardię i zmniejszenie pojemności minutowej serca poprzez hamowanie odruchowej aktywności nerwu błędnego, co ulega nasileniu przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak propofol i sufentanyl, zwiększając ryzyko ciężkiej bradykardii. Ponadto, terlipresyna może wywołać komorowe zaburzenia rytmu, w tym torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z wydłużonym odstępem QT, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) lub stosujących leki wydłużające QT (np. chinidyna, amiodaron, erytromycyna). Warto podkreślić, że hipokaliemia i hipomagnezemia, często indukowane przez niektóre diuretyki, potęgują ryzyko groźnych arytmii.
amiodaron, beta-adrenolityki, bradykardia, chinidyna, ciężka bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, działanie hipotensyjne, działanie wazopresyjne, erytromycyna, hipokaliemia, hipomagnezemia, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z żylaków przełyku, leki moczopędne, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwhistaminowe, marskość wątroby, monitorowanie EKG, nadciśnienie wrotne, nerw błędny, nieselektywne beta-adrenolityki, pojemność minutowa serca, prokainamid, propofol, równowaga elektrolitowa, sotalol, sufentanyl, torsade de pointes, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia równowagi elektrolitowej, żyła wrotna - Leksykon leków
Interakcje leku – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Preparat Tertens-AM, zawierający indapamid (1,5 mg) i amlodypinę (5 mg lub 10 mg), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne istotne klinicznie. Indapamid, jako diuretyk tiazydopodobny, może zwiększać stężenie litu w osoczu, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki litu. Istotne jest także ryzyko arytmii komorowych, zwłaszcza torsade de pointes, przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz niektórych leków przeciwpsychotycznych, szczególnie w obecności hipokaliemii. NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2 i duże dawki ASA (≥3 g/dobę), mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek u pacjentów odwodnionych. Inhibitory ACE wymagają ostrożności ze względu na ryzyko nagłego niedociśnienia i niewydolności nerek, zwłaszcza przy niedoborze sodu. Konieczne jest monitorowanie elektrolitów, czynności nerek (stężenie kreatyniny) oraz EKG, zwłaszcza przy stosowaniu leków powodujących hipokaliemię, glikozydów naparstnicy, baklofenu, metforminy (przeciwwskazanej przy kreatyninie >15 mg/l u mężczyzn i >12 mg/l u kobiet) oraz jodowych środków cieniujących.
amfoterycyna B, amlodypina, antagonista wapnia, azole przeciwgrzybicze, dantrolen, diuretyk tiazydopodobny, działanie hipotensyjne, działanie odwadniające, działanie wazodilatacyjne, glikozydy naparstnicy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkalcemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, hipomagnezemia, indapamid, induktory CYP3A4, inhibitory COX-2, inhibitory CYP3A4, inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory mTOR, kwasica mleczanowa, leki moczopędne oszczędzające potas, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwpsychotyczne, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, pochodne fenotiazyny, torsade de pointes, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, amlodypinę i indapamid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są przeciwwskazane połączenia, takie jak sakubitryl/walsartan (wymagający 36-godzinnego odstępu między terapiami) oraz aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²), ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Współstosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, antagonistami receptora angiotensyny II, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) oraz lekami immunosupresyjnymi wymaga ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii i nefrotoksyczności. Indapamid zwiększa ryzyko torsade de pointes przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy IA i III oraz niektórych neuroleptyków, co wymaga monitorowania elektrolitów i EKG.
aliskiren, amfoterycyna B, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk makrolidowy, antybiotyki makrolidowe, azol przeciwgrzybiczny, benzamid, butyrofenon, dantrolen, diltiazem, estramustyna, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, gliptyna, gliptyny, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, hipomagnezemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitory mTOR, jodowy środek kontrastujący, kotrimoksazol, kwasica mleczanowa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, leki immunosupresyjne, leki moczopędne oszczędzające potas, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, mineralokortykosteroid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pochodna fenotiazyny, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl walsartan, symwastatyna, tetrakozaktyd, torsade de pointes, trimetoprim, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Amipryd 100 mg
Amisulpryd wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes poprzez wydłużenie odstępu QT. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) i klasy III (amiodaron, sotalol), prokinetykami (cyzapryd), innymi neuroleptykami (sultopryd, tiorydazyna, pimozyd, haloperydol), opioidami (metadon), dożylną erytromycyną, winkaminą, lekami przeciwmalarycznymi (halofantryna, meflochina), pentamidyną, sparfloksacyną oraz azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi (ketokonazol, itrakonazol, flukonazol). Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny występuje przy jednoczesnym stosowaniu amisulprydu z lewodopą i innymi agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol), co skutkuje zmniejszeniem skuteczności obu terapii. Warto podkreślić, że spożywanie alkoholu podczas terapii amisulprydem jest przeciwwskazane ze względu na nasilenie depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy, prowadzące do nadmiernej sedacji i ryzyka upadków.
agonista dopaminy, amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, azolowe leki przeciwgrzybicze, działanie depresyjne na OUN, działanie hipotensyjne, glikokortykosteroid, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek β-adrenolityczny, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, neuroleptyk, ośrodkowy układ nerwowy, receptor dopaminowy, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie koordynacji psychoruchowej - Leksykon substancji czynnych
Cyzapryd – Interakcje
Cyzapryd, substancja czynna leku Gasprid, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP 3A4, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Jednoczesne stosowanie cyzaprydu z silnymi inhibitorami CYP 3A4, takimi jak doustne lub pozajelitowe pochodne azolowe (ketokonazol, itrakonazol, mikonazol, flukonazol), makrolidy (azytromycyna, erytromycyna, klarytromycyna, troleandomycyna), inhibitory proteaz HIV (rytonawir, indynawir, sankwinawir) oraz nefazodon, prowadzi do znacznego wzrostu stężenia cyzaprydu w surowicy. Skutkuje to zwiększonym ryzykiem wydłużenia odstępu QT i groźnych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes, migotanie przedsionków czy częstoskurcz komorowy. Bezwzględnie przeciwwskazane jest także łączenie cyzaprydu z lekami wydłużającymi QT, w tym lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, chinolonami, trój- i czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi i innymi substancjami o podobnym działaniu. Ponadto, spożywanie soku grejpfrutowego podczas terapii cyzaprydem jest niewskazane ze względu na ryzyko zwiększenia biodostępności leku i nasilenia działań niepożądanych.
acenokumarol, amiodaron, amitryptylina, antybiotyki chinolonowe, antybiotyki makrolidowe, astemizol, azytromycyna, biodostępność leku, chinidyna, cymetydyna, CYP 3A4, cyzapryd, częstoskurcz komorowy, diazepam, digoksyna, dyzopiramid, działanie sedatywne, erytromycyna, flukonazol, haloperydol, indynawir, inhibitory CYP 3A4, inhibitory proteaz HIV, INR, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwzakrzepowe, maprotylina, migotanie komór, mikonazol, neuroleptyki, pochodne azolowe, prokainamid, propranolol, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, sparfloksacyna, terfenadyna, torsades de pointes, wskaźnik protrombinowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Paliperydon – Interakcje
Paliperydon wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT w EKG, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dyzopyramid) i III (amiodaron, sotalol), niektóre leki przeciwhistaminowe, przeciwpsychotyczne oraz przeciwmalaryczne (np. meflokina). Współstosowanie tych leków wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania EKG ze względu na ryzyko arytmii. Paliperydon może także antagonizować działanie lewodopy i innych agonistów dopaminergicznych, co wymaga stosowania najmniejszych skutecznych dawek obu leków, zwłaszcza w zaawansowanej chorobie Parkinsona. Ponadto, ze względu na ryzyko hipotonii ortostatycznej, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami o podobnym działaniu, np. trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi i innymi przeciwpsychotycznymi. Współstosowanie z lekami obniżającymi próg drgawkowy (fenotiazyny, SSRI, tramadol) również wymaga ostrożności.
agonista dopaminergiczny, amiodaron, anksjolityk, butyrofenon, chinidyna, choroba Parkinsona, depresja oddechowa, diwalproinian sodu, dyzopyramid, działanie niepożądane, działanie uspokajające, farmakokinetyka walproinianu, fenotiazyna, glikoproteina p, hipotonia ortostatyczna, inhibitor enzymu CYP2D6, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P-450, karbamazepina, kwas walproinowy, lek nasenny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek psychostymulujący, lek trójpierścieniowy, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, meflokina, metylofenidat, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, paliperydon, paroksetyna, próg drgawkowy, rysperydon, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, SSRI, tramadol, zaburzenie koordynacji, zaburzenie motoryczne