pochodna imipraminy

Pochodne imipraminy to grupa leków przeciwdepresyjnych należących do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (TLPD). Imipramina, jako związek macierzysty, stanowi podstawę strukturalną dla wielu innych leków, w tym dezypraminy, klomipraminy, trimipraminy czy lofepraminy.

Mechanizm działania pochodnych imipraminy polega głównie na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zwiększenia stężenia tych neuroprzekaźników w przestrzeni synaptycznej. Związki te wykazują również działanie antagonistyczne wobec receptorów muskarynowych, histaminowych H1 oraz α1-adrenergicznych, co odpowiada za profil działań niepożądanych.

Wskazania do stosowania pochodnych imipraminy obejmują przede wszystkim leczenie depresji, w tym epizodów depresyjnych o dużym nasileniu, depresji z lękiem, depresji psychotycznej oraz depresji lekoopornej. Niektóre z pochodnych, jak klomipramina, są szczególnie skuteczne w terapii zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, napadów paniki czy zaburzeń lękowych.

Do najczęstszych działań niepożądanych pochodnych imipraminy należą efekty antycholinergiczne (suchość w ustach, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie moczu), sedacja, hipotensja ortostatyczna, zaburzenia rytmu serca oraz wzrost masy ciała. Ze względu na wąski indeks terapeutyczny, przedawkowanie tych leków może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i neurologicznych, w tym arytmii oraz drgawek.

Współcześnie, pomimo wprowadzenia nowszych klas leków przeciwdepresyjnych o korzystniejszym profilu bezpieczeństwa, pochodne imipraminy pozostają ważną opcją terapeutyczną, szczególnie w przypadkach opornych na leczenie innymi środkami. Wymagają jednak ostrożnego dawkowania i monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, padaczką lub skłonnościami samobójczymi.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Solian 100 mg

Amisulpryd, substancja czynna preparatu Solian, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dizopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi lekami wydłużającymi QT, takimi jak bepridyl, cyzapryd, tiorydazyna czy metadon. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny występuje między amisulprydem a lekami dopaminergicznymi (lewodopa, bromokryptyna, ropinirol), co może obniżać skuteczność terapii parkinsonowskiej. Niewskazane jest także łączenie amisulprydu z lekami powodującymi bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil), lekami wywołującymi hipokaliemię (diuretyki, glikokortykosteroidy) oraz innymi neuroleptykami i pochodnymi imipraminy ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, benzodiazepina, bloker kanału wapniowego, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, choroba Parkinsona, dizopiramid, erytromycyna, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, haloperidol, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, klozapina, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, metadon, neuroleptyk, objaw pozapiramidowy, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna imipraminy, receptor beta-adrenergiczny, ropinirol, sedacja, sotalol, spowolnienie psychoruchowe, substancja czynna, torsade de pointes, układ dopaminergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Masultab 200 mg

Amisulpryd wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wydłużającymi odstęp QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes. Przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) i III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak beprydyl, cyzapryd, tiorydazyna czy metadon. Ponadto, antagonizm receptorów dopaminergicznych przez amisulpryd wyklucza jednoczesne stosowanie z lewodopą oraz agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol), co może znosić ich terapeutyczne działanie. W terapii należy unikać także łączenia z lekami powodującymi bradykardię (beta-blokery, diltiazem, werapamil, klonidyna, guanfacyna, digoksyna) oraz lekami zaburzającymi równowagę elektrolitową (diuretyki hipokaliemiczne, amfoterycyna B i.v., glikokortykosteroidy), ze względu na zwiększone ryzyko arytmii serca. Warto monitorować poziomy elektrolitów, zwłaszcza potasu, aby zapobiec hipokaliemii i powikłaniom kardiologicznym.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, antagonista wapnia, arytmia serca, barbituran, benzodiazepina, beta-adrenolityk, beta-bloker, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, choroba Parkinsona, digoksyna, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, działanie depresyjne alkoholu, działanie sedatywne, glikokortykosteroid, haloperydol, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, klonidyna, klozapina, lek działający na OUN, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeczyszczający, lek znieczulający, lewodopa, lit, neurotoksyczność, objaw pozapiramidowy, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, pochodna imipraminy, receptor dopaminergiczny, sedacja, spowolnienie psychoruchowe, tetrakozaktyd, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie koordynacji, zaburzenie oddechowe, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Symamis 400 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Symamis, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza związanych z wydłużeniem odstępu QT i ryzykiem torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) i III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak bepridyl, cyzapryd, tiorydazyna czy metadon. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny występuje przy łączeniu amisulprydu z lewodopą oraz agonistami dopaminergicznymi (bromokryptyna, ropinirol), co stanowi przeciwwskazanie do ich jednoczesnego stosowania. Należy również unikać kojarzenia amisulprydu z lekami wywołującymi bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, klonidyna, guanfacyna, digoksyna) oraz lekami zaburzającymi równowagę elektrolitową (diuretyki hipokaliemiczne, amfoterycyna B i.v., glikokortykosteroidy), przy czym hipokaliemia musi być wyrównana przed rozpoczęciem terapii amisulprydem.
agonista dopaminergiczny, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, antagonista wapnia, barbiturat, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, digoksyna, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dyzopiramid, glikokortykosteroid, guanfacyna, haloperydol, hepatotoksyczność, hipokaliemia, klonidyna, klozapina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, lit, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, pochodna imipraminy, ropinirol, równowaga elektrolitowa, sotalol, tetrakozaktyd, torsade de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Masultab 100 mg

Amisulpryd (Masultab) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak beprydyl, cyzapryd, tiorydazyna czy dożylna erytromycyna. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny z lewodopą i agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol) prowadzi do osłabienia efektu terapeutycznego w chorobie Parkinsona, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Alkohol nasila depresję OUN wywołaną przez amisulpryd, zwiększając ryzyko sedacji, zaburzeń koordynacji i działań niepożądanych, dlatego jego spożycie jest niewskazane podczas terapii.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, antagonista wapnia, barbiturat, benzodiazepina, beprydyl, bromokryptyna, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, digoksyna, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dyzopiramid, erytromycyna dożylna, glikokortykosteroid, guanfacyna, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, klonidyna, klozapina, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, lit, metadon, niedociśnienie ortostatyczne, pentamidyna, pimozyd, pochodna imipraminy, polipragmazja, ropinirol, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Sulpiryd – Interakcje

Sulpiryd, jako neuroleptyk o dominującym antagonizmie receptorów dopaminowych, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przede wszystkim przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm, prowadzący do obniżenia skuteczności obu leków. Ponadto, sulpiryd może wydłużać odstęp QT, co w połączeniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III (np. chinidyna, amiodaron), niektórymi neuroleptykami (haloperidol, tiorydazyna) oraz antybiotykami (erytromycyna dożylna, sparfloksacyna) zwiększa ryzyko torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków wywołujących bradykardię (beta-blokery, diltiazem, glikozydy nasercowe) oraz leków powodujących hipokaliemię (diuretyki hipokaliemiczne, amfoterycyna B dożylna), które potęgują ryzyko groźnych arytmii. Zaleca się monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza poziomu potasu, oraz unikanie łącznego stosowania leków o wysokim potencjale arytmogennego działania.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, arytmia, baklofen, barbiturat, benzodiazepina, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dizopiramid, doksepina, erytromycyna, funkcje poznawcze, glikokortykoid, glikozyd nasercowy, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewodopa, lit, metabolizm wątrobowy, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, pochodna imipraminy, receptor dopaminowy, receptor H1, ropinirol, sedacja, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trimipramina, werapamil, winkamina, wydalanie nerkowe, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Solian 200 mg

Amisulpryd wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna, dizopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak bepridyl, cyzapryd, tiorydazyna czy metadon. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny występuje przy łączeniu amisulprydu z lewodopą i agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol). Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami powodującymi bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, glikozydy naparstnicy) oraz lekami indukującymi hipokaliemię (leki moczopędne, amfoterycyna B i.v., glikokortykosteroidy), które zwiększają ryzyko arytmii i zaburzeń przewodnictwa serca.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, barbiturat, benzodiazepina, blokery kanału wapniowego, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, cyzapryd, diltiazem, działanie antycholinergiczne, erytromycyna, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, halofantryna, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, klonidyna, klozapina, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeczyszczający, lek znieczulający, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, lit, metadon, neuroleptyk, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, pimozyd, pochodna imipraminy, receptor β-adrenergiczny, ropinirol, sparfloksacyna, sultopryd, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Adrenalina Aguettant 1 mg/10 ml

Adrenalina wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście stosowania wziewnych anestetyków halogenowych, leków przeciwdepresyjnych (pochodne imipraminy, serotoninergiczno-adrenergiczne), nieselektywnych i selektywnych inhibitorów MAO oraz beta-adrenolityków, szczególnie niekardioselektywnych. Interakcje te mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak ostra arytmia komorowa, napadowe nadciśnienie tętnicze, ciężkie nadciśnienie z bradykardią odruchową, a także utrata kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą. Mechanizmy obejmują zwiększenie pobudliwości mięśnia sercowego, zahamowanie przenikania sympatykomimetyków do włókien współczulnych, zmniejszenie metabolizmu katecholamin oraz antagonizm receptorów adrenergicznych alfa i beta. Poziom istotności klinicznej tych interakcji waha się od średniego do wysokiego, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania parametrów hemodynamicznych, zwłaszcza podczas znieczulenia ogólnego i terapii skojarzonej.
adrenalina, anestetyk halogenowy, arytmia komorowa, autostrzykawka z adrenaliną, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk niekardioselektywny, bradykardia odruchowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie adrenergiczne, działanie hipoglikemizujące, działanie proarytmogenne, działanie sympatomimetyczne, efekt wazodylatacyjny, efekt wazokonstrykcyjny, glikogenoliza, glukoneogeneza, hiperglikemia, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor receptora beta-adrenergicznego, insulina, interakcja farmakodynamiczna, lek serotoninergiczno-adrenergiczny, lek sympatomimetyczny, linezolid, metabolizm katecholaminy, monitorowanie EKG, monitorowanie glikemii, nadciśnienie napadowe, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, parametr hemodynamiczny, pobudliwość mięśnia sercowego, pochodna imipraminy, rozszerzenie oskrzeli, stężenie glukozy we krwi, tachykardia, włókno współczulne, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Panoprist 4 mg + 1,25 mg

Preparat Panoprist, zawierający peryndopryl i indapamid, wykazuje liczne interakcje lekowe istotne dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie niezalecane jest łączenie go z litem ze względu na odwracalne zwiększenie stężenia litu i ryzyko toksyczności. Przeciwwskazane jest stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek z powodu wysokiego ryzyka hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz powikłań sercowo-naczyniowych. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE + antagoniści receptora angiotensyny II lub aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Należy monitorować stężenia potasu i kreatyniny, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas (np. spironolakton, eplerenon) oraz suplementów potasu, które mogą prowadzić do hiperkaliemii potencjalnie zagrażającej życiu. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększać ryzyko nefrotoksyczności, szczególnie u osób starszych, co wymaga ścisłej kontroli czynności nerek i nawodnienia.
afereza lipoprotein, antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hipotensyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikokortykoid, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor mTOR, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeczyszczający, lek znieczulający, leukopenia, mineralokortykoid, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, Panoprist, pochodna imipraminy, preparat złota, produkt leczniczy, reakcja rzekomoanafilaktyczna, środek kontrastujący zawierający jod, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Sulpiryd Hasco 100 mg

Sulpiryd Hasco w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm działania, co prowadzi do zniesienia efektu terapeutycznego obu leków. Ponadto, sulpiryd nie powinien być stosowany z lekami wywołującymi torsade de pointes, takimi jak beta-blokery, blokery kanału wapniowego (diltiazem, werapamil), klonidyna, guanfacyna, diuretyki hipokaliemiczne, glikokortykoidy, amiodaron czy chinidyna, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Alkohol oraz inne leki o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (opioidy, benzodiazepiny, neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne i przeciwhistaminowe) nasilają sedację i mogą prowadzić do zaburzeń świadomości i depresji oddechowej, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
akatyzja, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, baklofen, barbiturany, benzodiazepina, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, depresja oddechowa, depresja OUN, diltiazem, dizopiramid, doksepina, dystonia, działanie uspokajające, erytromycyna, glikokortykoid, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, klonidyna, leczenie substytucyjne, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek psychotropowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewodopa, lit, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, pochodna imipraminy, przekaźnictwo dopaminergiczne, receptor dopaminowy, receptor H1, ropinirol, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trimipramina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, winkamina, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Symamis 200 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Symamis, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes oraz wydłużenia odstępu QT. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) i III (amiodaron, sotalol), a także z innymi lekami wydłużającymi QT, takimi jak bepridyl, cyzapryd, tiorydazyna czy dożylna erytromycyna. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny występuje przy łączeniu amisulprydu z lewodopą oraz agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol), co skutkuje zmniejszeniem ich skuteczności w terapii choroby Parkinsona. Niewskazane jest także spożywanie alkoholu etylowego podczas terapii amisulprydem ze względu na nasilenie depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), prowadzące do wzmożonej sedacji, zaburzeń koordynacji i zwiększonego ryzyka upadków, szczególnie u osób starszych.
agonista dopaminowy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, antagonista wapnia, barbituran, benzodiazepina, bromokryptyna, chinidyna, choroba Parkinsona, digoksyna, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dyzopiramid, glikokortykosteroid, guanfacyna, haloperydol, hipokaliemia, klonidyna, klozapina, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, lit, niedociśnienie ortostatyczne, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, pochodna imipraminy, receptor dopaminowy, ropinirol, sotalol, tetrakozaktyd, torsade de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychomotoryczne