nadciśnienie napadowe

Nadciśnienie napadowe (pheochromocytoma) to stan charakteryzujący się nagłymi, znacznymi wzrostami ciśnienia tętniczego, które są wywoływane przez nadmierne wydzielanie katecholamin, głównie adrenaliny i noradrenaliny. Najczęstszą przyczyną jest guz chromochłonny (pheochromocytoma) wywodzący się z komórek chromafinowych rdzenia nadnerczy lub przyzwojaków (paraganglioma) zlokalizowanych poza nadnerczami.

Typowe objawy nadciśnienia napadowego obejmują: gwałtowne wzrosty ciśnienia tętniczego, silne bóle głowy, napadowe pocenie się, kołatanie serca, bladość skóry, niepokój oraz drżenie mięśniowe. Napady mogą być wywołane przez różne czynniki, w tym wysiłek fizyczny, niektóre leki, alkohol, pokarmy bogate w tyraminę, a także zmiany pozycji ciała.

Diagnostyka nadciśnienia napadowego opiera się na oznaczeniu stężenia metoksykatecholamin w dobowej zbiórce moczu lub oznaczeniu wolnych katecholamin w osoczu. Badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, scyntygrafia z użyciem MIBG) są niezbędne do lokalizacji guza. Podstawą leczenia jest chirurgiczne usunięcie guza po wcześniejszym przygotowaniu farmakologicznym z zastosowaniem blokerów receptorów alfa-adrenergicznych oraz, w drugiej kolejności, beta-adrenergicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl