guz niefunkcjonalny
Guz niefunkcjonalny to określenie stosowane w endokrynologii dla nowotworu wywodzącego się z gruczołów wydzielania wewnętrznego, który nie produkuje nadmiernych ilości hormonów powodujących objawy kliniczne. W przeciwieństwie do guzów funkcjonalnych, nie obserwuje się u pacjentów objawów wynikających z nadprodukcji hormonów.
Najczęściej termin ten odnosi się do guzów przysadki mózgowej (nieczynnych hormonalnie gruczolaków przysadki), które stanowią około 30% wszystkich gruczolaków przysadki. Guzy te dają objawy wynikające z efektu masy – ucisku na okoliczne struktury, takie jak skrzyżowanie nerwów wzrokowych, co może prowadzić do zaburzeń widzenia, bólu głowy czy niedoczynności przysadki.
Diagnostyka guzów niefunkcjonalnych opiera się głównie na badaniach obrazowych (MRI, CT) oraz ocenie stężeń hormonów w celu wykluczenia aktywności hormonalnej. Leczenie najczęściej polega na chirurgicznym usunięciu guza, szczególnie gdy powoduje on objawy uciskowe. W przypadku guzów niefunkcjonalnych przysadki stosuje się głównie dostęp przezklinowy.
Rokowanie w guzach niefunkcjonalnych zależy od lokalizacji, wielkości, możliwości całkowitej resekcji oraz ewentualnych powikłań. Pacjenci wymagają długoterminowej obserwacji ze względu na możliwość nawrotu guza oraz rozwoju niedoczynności przysadki wymagającej substytucji hormonalnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak nadnerczy – Objawy
Rak nadnerczy (adrenocortical carcinoma, ACC) to rzadki, ale agresywny nowotwór kory nadnerczy, diagnozowany rocznie u około 300-500 osób w USA. Charakteryzuje się szybkim wzrostem i wysoką tendencją do wczesnych przerzutów, najczęściej do wątroby (40-90%), płuc (40-80%) i kości (5-20%). Objawy kliniczne wynikają z nadprodukcji hormonów (kortyzolu, aldosteronu, androgenów, estrogenów) lub efektu masy guza, który średnio ma 10-13 cm w momencie rozpoznania. W około 50% przypadków występuje zespół Cushinga z charakterystycznymi objawami, takimi jak przyrost masy ciała, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemia, osteoporoza i zmiany skórne. Guzy produkujące aldosteron manifestują się zespołem Conna z nadciśnieniem i hipokaliemią, natomiast nadmiar hormonów płciowych powoduje wirylizację lub feminizację, szczególnie u dzieci i osób płci przeciwnej do produkowanego hormonu. Guzy niefunkcjonalne często pozostają bezobjawowe do momentu osiągnięcia dużych rozmiarów i ucisku na sąsiednie struktury.
efekt masy, ginekomastia, guz chromochłonny, guz nadnercza, guz niefunkcjonalny, hipokaliemia, hirsutyzm, kora nadnerczy, łysienie androgenowe, nadciśnienie napadowe, nadciśnienie tętnicze, nadprodukcja hormonów, osteoporoza, przedwczesne dojrzewanie, przerzut do wątroby, rak nadnerczy, rak przerzutowy, resekcja chirurgiczna, rozpoznanie choroby, stadium zaawansowania, ucisk naczyń krwionośnych, wirylizacja, zaawansowane stadium, zespół Conna, zespół Cushinga, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy neuroendokrynne trzustki – Objawy
Guzy neuroendokrynne trzustki (PNETs) stanowią 1-5% nowotworów trzustki i dzielą się na funkcjonalne (10-40%) oraz niefunkcjonalne (60-90%). Guzy funkcjonalne wydzielają hormony powodujące charakterystyczne zespoły kliniczne, takie jak insulinoma (hipoglikemia), gastrinoma (zespół Zollingera-Ellisona), glukagonoma (zespół 4D: dermatitis, diabetes, diarrhea, DVT), VIPoma (zespół WDHA: wodnista biegunka, hipokaliemia, achlorhydria) oraz somatostatinoma (hiperglikemia, kamica żółciowa, biegunka). Niefunkcjonalne guzy często wykrywane są przypadkowo lub w zaawansowanym stadium, manifestując się objawami masy guza lub przerzutów, najczęściej do wątroby, co może powodować ból, żółtaczkę i nieprawidłowości w badaniach funkcji wątroby. Przerzuty mogą również zajmować węzły chłonne, płuca i kości.
achlorhydria, analog somatostatyny, gastrinoma, glukagonoma, gruczolakorak trzustki, guz funkcjonalny, guz neuroendokrynny trzustki, guz niefunkcjonalny, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hormon adrenokortykotropowy, insulinoma, PRRT, przerzut do wątroby, przerzut odległy, scyntygrafia receptorów somatostatynowych, somatostatinoma, somatostatyna, terapia radioizotopowa, VIPoma, wazoaktywny peptyd jelitowy, zaawansowanie kliniczne, zespół Cushinga, zespół rakowiaka, zespół WDHA, zespół Zollingera-Ellisona, zróżnicowanie histologiczne