nekrolityczny rumień wędrujący
Nekrolityczny rumień wędrujący (erythema migrans necroticans) to rzadkie schorzenie dermatologiczne charakteryzujące się tworzeniem rumieniowych zmian skórnych, które stopniowo ulegają martwicy i rozprzestrzeniają się obwodowo. Najczęściej jest związany z zapaleniem trzustki, trzustkowymi enzymami trawiennymi i wysokim poziomem lipazy.
Zmiany skórne mają tendencję do pojawiania się na kończynach dolnych, pośladkach i tułowiu. Początkowo manifestują się jako bolesne, czerwone, obrzękowe plamy, które ewoluują w kierunku ciemnych, nekrotycznych zmian z charakterystycznym czerwonym obrzeżem. Zmiana „wędruje” poprzez rozprzestrzenianie się na obwodzie przy jednoczesnym gojeniu się części centralnej.
Leczenie nekrolitycznego rumienia wędrującego polega przede wszystkim na terapii choroby podstawowej, czyli najczęściej zapalenia trzustki. W przypadkach związanych z nowotworami trzustki konieczne jest wdrożenie odpowiedniego leczenia onkologicznego. Miejscowo stosuje się opatrunki oraz leki wspomagające gojenie się zmian martwiczych. Rokowanie zależy głównie od możliwości skutecznego leczenia schorzenia podstawowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Oktreotyd – Właściwości farmakodynamiczne
Oktreotyd, syntetyczny analog somatostatyny o dłuższym okresie działania, wykazuje silne hamowanie patologicznie zwiększonego wydzielania hormonu wzrostu (GH), peptydów oraz serotoniny przez układ żołądkowo-jelitowo-trzustkowy (GEP). W badaniach klinicznych u pacjentów z akromegalią podawanie oktreotydu w formie preparatów o przedłużonym uwalnianiu (Okteva, Sandostatin LAR) skutkowało znacznym zmniejszeniem stężenia GH (o ≥50% u około 90% pacjentów) oraz normalizacją IGF-1, co przekładało się na redukcję objawów chorobowych i zmniejszenie masy guza przysadki u 50% chorych. Ponadto, u pacjentów z hormonalnie czynnymi guzami neuroendokrynnymi środkowego odcinka prajelita, w badaniu III fazy PROMID, oktreotyd w dawce 30 mg co 4 tygodnie wydłużył medianę czasu do progresji guza do 14,3 miesięcy w porównaniu do 6,0 miesięcy w grupie placebo (HR=0,32; p=0,000015), zarówno u guzów czynnych hormonalnie, jak i nieczynnych.
akromegalia, badanie podwójnie ślepe, gastrinoma, gastryna, glukagon, gruczolak przysadki, guz neuroendokrynny, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, hormon uwalniający tyreotropinę, hormon wzrostu, IGF-1, inhibitor pompy protonowej, insulina, insulinoma, jelit i trzustki, lek blokujący receptor H2, nadczynność tarczycy, nekrolityczny rumień wędrujący, oktapeptyd, preparat o przedłużonym uwalnianiu, rakowiak, somatostatyna, układ żołądkowo-jelitowo-trzustkowy, wazoaktywny peptyd jelitowy, zespół cieśni nadgarstka, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Okteva 30 mg
Oktreotyd, syntetyczny analog somatostatyny (kod ATC: H01CB02), wykazuje silne hamowanie patologicznie zwiększonego wydzielania hormonu wzrostu (GH), glukagonu oraz insuliny, z wyraźną selektywnością wobec GH i glukagonu. Preparat Okteva w formulacji o przedłużonym uwalnianiu, podawany co 4 tygodnie, zapewnia stabilne stężenia terapeutyczne, skutkując normalizacją poziomu IGF-1 oraz znacznym złagodzeniem objawów akromegalii, takich jak bóle głowy, nadmierne pocenie, parestezje, zmęczenie, bóle kości i stawów oraz zespół cieśni nadgarstka. U pacjentów z gruczolakami przysadki wydzielającymi GH obserwuje się redukcję masy guza o ponad 20% u około 50% chorych. Oktreotyd jest również skuteczny w kontroli objawów hormonalnie czynnych guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego, takich jak napadowe zaczerwienienie skóry, biegunka, hipokaliemia w VIPomie, nekrolityczny rumień w glukagonomie oraz biegunka w gastrinomie, poprawiając jakość życia i stabilizując gospodarkę elektrolitową i glikemię u pacjentów z insulinoma.
akromegalia, biegunka wydzielnicza, cukrzyca, czas do progresji guza, gastrinoma, glikemia, glukagon, glukagonoma, gruczolak przysadki, gruczolak przysadki wydzielający TSH, guz hormonalnie czynny, guz neuroendokrynny, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, hormon uwalniający tyreotropinę, hormon wzrostu, inhibitor pompy protonowej, insulina, insulinoma, insulinopodobny czynnik wzrostu, lek blokujący receptor H2, lek przeciwcukrzycowy, nadczynność tarczycy, nekrolityczny rumień wędrujący, oktreotyd, populacja intent-to-treat, rakowiak, somatostatyna, układ żołądkowo-jelitowo-trzustkowy, VIPoma, wazoaktywny peptyd jelitowy, zespół cieśni nadgarstka, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Okteva 10 mg
Oktreotyd, aktywny składnik preparatu Okteva, jest syntetycznym analogiem somatostatyny o dłuższym czasie działania, który hamuje patologicznie zwiększone wydzielanie hormonu wzrostu (GH), peptydów oraz serotoniny przez układ endokrynny żołądkowo-jelitowo-trzustkowy (GEP). W badaniach klinicznych u pacjentów z akromegalią podawanie oktreotydu co 4 tygodnie prowadzi do stabilizacji terapeutycznej, redukcji stężenia GH i normalizacji IGF-1, a także zmniejszenia objawów klinicznych takich jak bóle głowy, nadmierne pocenie się czy zespół cieśni nadgarstka. U pacjentów z neuroendokrynnymi guzami GEP, w tym rakowiakami, VIPoma, glukagonoma i gastrinoma, oktreotyd skutecznie łagodzi objawy choroby, poprawia jakość życia oraz w niektórych przypadkach zmniejsza rozmiary guza lub spowalnia jego wzrost. W terapii guzów neuroendokrynnych środkowego odcinka prajelita, w badaniu III fazy PROMID, podawanie oktreotydu w dawce 30 mg co 4 tygodnie wydłużyło medianę czasu do progresji guza do 14,3 miesięcy w porównaniu do 6,0 miesięcy w grupie placebo (HR=0,34; p=0,000072), z istotnym zmniejszeniem ryzyka progresji lub zgonu związanego z guzem.
akromegalia, biegunka wydzielnicza, flush, gastrinoma, glukagon, glukagonoma, gruczolak przysadki, guz neuroendokrynny, guz żołądkowo-jelitowo-trzustkowy, hipokaliemia, hormon tyreotropowy, hormon uwalniający tyreotropinę, hormon wzrostu, inhibitor pompy protonowej, insulinoma, insulinopodobny czynnik wzrostu, lek blokujący receptor H2, nadczynność tarczycy, nekrolityczny rumień wędrujący, oktreotyd, populacja intent-to-treat, rakowiak, somatostatyna, VIPoma, wazoaktywny peptyd jelitowy, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sandostatin LAR 10 mg
Oktreotyd, aktywny składnik Sandostatin LAR, to syntetyczny oktapeptyd o dłuższym czasie działania niż naturalna somatostatyna, hamujący patologicznie zwiększone wydzielanie hormonu wzrostu (GH), peptydów i serotoniny przez układ endokrynny żołądkowo-jelitowo-trzustkowy (GEP). W badaniach klinicznych u pacjentów z akromegalią podawanie Sandostatin LAR co 4 tygodnie skutecznie obniżało stężenia GH i normalizowało poziomy IGF-1, co przekładało się na redukcję objawów takich jak bóle głowy, nadmierne pocenie, parestezje czy bóle kostno-stawowe. U 50% pacjentów z gruczolakiem przysadki wydzielającym GH obserwowano zmniejszenie objętości guza o ponad 20%. Lek jest również skuteczny w kontroli objawów hormonalnie czynnych guzów GEP, takich jak rakowiaki, VIPoma, glukagonoma, gastrinoma i insulinoma, poprawiając jakość życia i stabilizując parametry biochemiczne (np. stężenia serotoniny, VIP, glukagonu, insuliny). Sandostatin LAR nie powoduje efektu z odbicia hormonalnego i nie powinien opóźniać leczenia chirurgicznego.
akromegalia, czas do progresji guza, glukagon, glukagonoma, gruczolak przysadki, gruczolak wydzielający TSH, guz neuroendokrynny, guz neuroendokrynny prajelita, hormon tyreotropowy, hormon uwalniający tyreotropinę, hormon wzrostu, inhibitor pompy protonowej, insulinoma, insulinopodobny czynnik wzrostu, nadczynność tarczycy, nekrolityczny rumień wędrujący, oktreotyd, rakowiak, somatostatyna, stabilizacja choroby, VIPoma, wazoaktywny peptyd jelitowy, wydzielanie kwasu żołądkowego, zespół Zollingera-Ellisona