dziedziczne nadciśnienie płucne

Dziedziczne nadciśnienie płucne (Hereditary Pulmonary Arterial Hypertension, HPAH) to rzadka, genetycznie uwarunkowana postać nadciśnienia płucnego, charakteryzująca się patologicznym wzrostem ciśnienia w tętnicy płucnej. Schorzenie to jest związane z mutacjami w genach, najczęściej BMPR2 (receptor typu 2 morfogenetycznego białka kości), który występuje w około 80% przypadków rodzinnego PAH.

Klinicznie dziedziczne nadciśnienie płucne manifestuje się dusznością wysiłkową, zmęczeniem, bólem w klatce piersiowej, zawrotami głowy oraz omdleniami. W zaawansowanych stadiach może prowadzić do niewydolności prawokomorowej serca. Penetracja genu jest niepełna – tylko około 20% nosicieli mutacji rozwija objawy kliniczne, przy czym kobiety są bardziej podatne na ekspresję choroby.

Diagnostyka HPAH obejmuje badania obrazowe (ECHO serca, tomografia komputerowa), cewnikowanie prawego serca oraz testy genetyczne. Leczenie jest podobne jak w innych postaciach nadciśnienia płucnego i obejmuje stosowanie antagonistów receptora endoteliny, inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, prostanoidów oraz riociguatu. W terminalnych stadiach choroby rozważa się przeszczep płuc.

Badania przesiewowe członków rodzin pacjentów z HPAH pozwalają na wczesne wykrycie mutacji genetycznych i wdrożenie odpowiedniego monitorowania, co może przyczynić się do opóźnienia progresji choroby. Choroba dziedziczona jest w sposób autosomalny dominujący z niepełną penetracją genu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl