konsultacja mięśniowo-szkieletowa

Konsultacja mięśniowo-szkieletowa to specjalistyczne badanie lekarskie ukierunkowane na ocenę stanu układu mięśniowo-szkieletowego pacjenta. Podczas takiej konsultacji lekarz (najczęściej ortopeda, reumatolog, specjalista medycyny sportowej lub fizjoterapeuta) przeprowadza szczegółową ocenę struktury i funkcji kości, stawów, mięśni, ścięgien oraz więzadeł.

Konsultacja obejmuje zebranie dokładnego wywiadu medycznego dotyczącego dolegliwości bólowych, urazów, ograniczeń ruchomości czy zmian chorobowych, a także badanie fizykalne z oceną zakresu ruchu, siły mięśniowej, stabilności stawów oraz testami prowokacyjnymi. W zależności od potrzeb, lekarz może zlecić badania obrazowe (RTG, USG, MRI, TK) lub laboratoryjne w celu postawienia właściwej diagnozy.

Głównym celem konsultacji mięśniowo-szkieletowej jest diagnostyka schorzeń takich jak: zapalenia stawów, zespoły przeciążeniowe, uszkodzenia więzadeł i ścięgien, złamania, zwichnięcia, choroby zwyrodnieniowe stawów, wady postawy czy schorzenia kręgosłupa. Wynik konsultacji stanowi podstawę do zaplanowania dalszego postępowania terapeutycznego, które może obejmować farmakoterapię, fizjoterapię, interwencję ortopedyczną lub zabieg operacyjny.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Tendinopatia – Epidemiologia

Tendinopatia, obejmująca zarówno urazy traumatyczne, jak i przewlekłe choroby ścięgien, stanowi ponad 30% wszystkich konsultacji mięśniowo-szkieletowych, z częstością występowania kończyn dolnych na poziomie 11,83/1000 osobolat i zapadalnością 10,52/1000 osobolat w krajach rozwiniętych. W 2020 roku liczba przypadków tendinopatii w siedmiu głównych rynkach wyniosła około 29,3 miliona, z najwyższą liczbą w USA (11,9 mln). Tendinopatia dotyka głównie osoby powyżej 35 roku życia, a jej występowanie jest silnie związane z aktywnością sportową, gdzie np. tendinopatia rzepki u sportowców wynosi 18,3%, a tendinopatia ścięgna Achillesa dotyka około 30% biegaczy z roczną zapadalnością 79%. Czynniki ryzyka obejmują wiek, płeć, choroby metaboliczne (cukrzyca, otyłość), przeciążenia mechaniczne, a także ekspozycję zawodową na powtarzalne ruchy i nieprawidłową ergonomię. Diagnostyka opiera się głównie na USG i MRI, a leczenie preferuje ćwiczenia oparte na progresywnym obciążaniu oraz edukację pacjenta, które wykazują lepsze wyniki niż infiltracje kortykosteroidami.
badanie ultrasonograficzne, badanie USG, dysfunkcja tarczycy, fluorochinolon, hydroksyapatyt wapnia, kolagen typu V, konsultacja mięśniowo-szkieletowa, kontrola nerwowo-mięśniowa, kortykosteroid, łokieć tenisisty, metaloproteinaza macierzy, obciążenie mechaniczne, spondyloartropatia seronegatywna, stożek rotatorów, tendinopatia, tendinopatia barku, tendinopatia kończyn dolnych, tendinopatia pośladkowa, tendinopatia rzepki, tendinopatia ścięgna Achillesa, tendinopatia stożka rotatorów, uraz traumatyczny, zapalenie nadkłykcia bocznego, zerwanie ścięgna Achillesa
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół ucisku barku – Epidemiologia

Zespół ucisku barku (shoulder impingement syndrome) jest jedną z najczęstszych przyczyn bólu barku, odpowiadając za 44-65% dolegliwości barkowych. Częstość występowania bólu barku w populacji ogólnej waha się od 7% do 67%, z roczną zapadalnością średnio 37,8 na 1000 osób. Zespół ucisku najczęściej dotyczy osób po 40. roku życia, ze szczytem zachorowań u kobiet w wieku 50-59 lat (129/10 000) i u mężczyzn w wieku 60-69 lat (116/10 000). Występuje częściej u kobiet oraz w krajach o wysokim dochodzie. Wyróżnia się pierwotny zewnętrzny zespół ucisku (40% zaburzeń barkowych) oraz wtórny zewnętrzny i wewnętrzny, które są częstsze u sportowców wykonujących powtarzalne ruchy nad głową. Czynniki ryzyka obejmują wiek, przeciążenia, nieprawidłową biomechanikę, palenie tytoniu, stosowanie fluorochinolonów oraz anatomiczne warianty wyrostka barkowego.
badanie fizykalne, ból barku, dysfunkcja mięśniowa, konsultacja mięśniowo-szkieletowa, panewka stawowa, podstawowa opieka zdrowotna, przestrzeń podbarkowa, stożek rotatorów, uraz barku, wariant anatomiczny, wyrostek barkowy, zakres ruchu, zapalenie ścięgien stożka rotatorów, zespół ucisku barku

konsultacja mięśniowo-szkieletowa

Powiązane wpisy

Tendinopatia – Epidemiologia

Zespół ucisku barku – Epidemiologia