wchłanianie witaminy B12
Wchłanianie witaminy B12 (kobalaminy) jest złożonym procesem fizjologicznym, który wymaga prawidłowego funkcjonowania kilku mechanizmów. Witamina B12 obecna w pokarmie jest uwalniana w żołądku przy udziale kwasu solnego i pepsyny, a następnie wiąże się z białkiem R (haptokoryną) wydzielanym przez ślinianki. W dwunastnicy, pod wpływem enzymów trzustkowych, witamina B12 odłącza się od białka R i łączy z czynnikiem wewnętrznym (IF) produkowanym przez komórki okładzinowe żołądka.
Kompleks witamina B12-czynnik wewnętrzny przemieszcza się do jelita krętego, gdzie wiąże się ze specyficznymi receptorami (kubilina i amnionless) na powierzchni enterocytów. Następnie dochodzi do endocytozy i transportu witaminy B12 przez komórki nabłonka jelitowego do krwiobiegu. W krążeniu witamina B12 wiąże się z transkobalaminą II, która transportuje ją do komórek docelowych.
Zaburzenia wchłaniania witaminy B12 mogą być spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak: niedostateczne wydzielanie kwasu solnego (achlorhydria), niedobór czynnika wewnętrznego (np. w niedokrwistości złośliwej), choroby zapalne jelit, resekcja żołądka lub jelita krętego, przewlekłe zakażenie Helicobacter pylori, długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej oraz niektóre choroby autoimmunologiczne. Niedostateczne wchłanianie prowadzi do niedoboru witaminy B12, czego konsekwencją może być niedokrwistość megaloblastyczna oraz objawy neurologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pantoprazole Mercapharm
Pantoprazole Mercapharm zawiera pantoprazol sodowy półtorawodny w dawce 20 mg i jest inhibitorem pompy protonowej wymagającym szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, gdzie konieczne jest monitorowanie enzymów wątrobowych i przerwanie terapii w przypadku ich wzrostu. Lek stosowany jest profilaktycznie u pacjentów przyjmujących nieselektywne NLPZ z wysokim ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych, zwłaszcza u osób powyżej 65 roku życia, z historią owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego. Należy zwracać uwagę na objawy alarmowe (np. znaczna utrata masy ciała, dysfagia, krwawe wymioty), które mogą wskazywać na poważne schorzenia, w tym nowotwory, których diagnoza może być opóźniona przez działanie pantoprazolu. Jednoczesne stosowanie z atazanawirem jest przeciwwskazane lub wymaga zwiększenia dawki atazanawiru i ścisłej kontroli klinicznej. Maksymalna dawka pantoprazolu to 20 mg na dobę.
anemia, arytmia komorowa, atazanawir, bakteria Campylobacter, bakteria Salmonella, bezkwaśność soku żołądkowego, chromogranina A, Clostridium difficile, digoksyna, enzym wątrobowy, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, niedobór kwasu solnego, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, objawy alarmowe, osteoporoza, owrzodzenie żołądka, pantoprazol, smołowaty stolec, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, trudności w połykaniu, wchłanianie witaminy B12, zakażenie przewodu pokarmowego, złamanie kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Omeprazol Medreg
Omeprazol Medreg, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wymaga szczególnej uwagi ze względu na możliwość maskowania objawów nowotworowych przewodu pokarmowego, co może opóźniać diagnozę. W przypadku objawów takich jak niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, krwiste wymioty lub smolisty stolec, konieczne jest wykluczenie zmian nowotworowych. Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19, co implikuje istotne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z atazanawirem (dawka atazanawiru powinna być zwiększona do 400 mg z rytonawirem 100 mg, a omeprazol nie powinien przekraczać 20 mg) oraz klopidogrelem, którego jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. Długotrwałe stosowanie omeprazolu może prowadzić do hipomagnezemii, szczególnie u pacjentów leczonych powyżej 3 miesięcy, a także do zmniejszonego wchłaniania witaminy B12, co wymaga monitorowania u osób z czynnikami ryzyka.
achlorhydria, arytmia komorowa, Campylobacter, chromogranina A, ciężkie skórne działania niepożądane, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, CYP2C19, dysfagia, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, maskowanie objawów nowotworowych, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, owrzodzenie żołądka, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, reakcja polekowa z eozynofilią, Salmonella, smolisty stolec, tężyczka, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wchłanianie witaminy B12, zakażenie przewodu pokarmowego, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etform SR 1 g
Metformina chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Etform SR) wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z formą o natychmiastowym uwalnianiu. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz utratę apetytu, które występują głównie na początku terapii i zazwyczaj ustępują samoistnie. Stopniowe zwiększanie dawki poprawia tolerancję leku. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane to kwasica mleczanowa (<1/10 000), wymagająca natychmiastowej interwencji, oraz zmniejszone wchłanianie witaminy B12, co może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej przy długotrwałej terapii. Częstość występowania dysgeuzji wynosi ≥1/100 do <1/10, a bardzo rzadkie reakcje skórne i zaburzenia czynności wątroby również zostały odnotowane.
ból brzucha, dysfunkcja wątroby, dysgeuzja, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, metformina o natychmiastowym uwalnianiu, metformina o przedłużonym uwalnianiu, morfologia krwi, nadwrażliwość skórna, niedokrwistość megaloblastyczna, pokrzywka, przewód pokarmowy, rumień, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, testy wątrobowe, utrata apetytu, wchłanianie witaminy B12, witamina B12, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie czynności nerek, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metcrean 1000 mg
Metcrean, zawierający metforminę chlorowodorek w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, utrata apetytu) i występują bardzo często (≥1/10), zwłaszcza na początku terapii. Zaleca się podawanie leku w 2-3 dawkach podzielonych podczas lub po posiłku oraz stopniowe zwiększanie dawki w celu poprawy tolerancji. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują kwasicę mleczanową (<1/10 000), wymagającą natychmiastowego odstawienia leku, oraz zmniejszenie wchłaniania witaminy B12, co może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej przy długotrwałym stosowaniu. Częstość występowania zaburzeń smaku wynosi ≥1/100 i <1/10, co może wpływać na jakość życia pacjentów.
ból brzucha, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, kwasica mleczanowa, metforminy chlorowodorek, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na lek, niedokrwistość megaloblastyczna, nieprawidłowa czynność wątroby, pokrzywka, populacja pediatryczna, reakcja skórna, rumień, stężenie witaminy B12, świąd skóry, tabletka powlekana, utrata apetytu, wchłanianie witaminy B12, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nexium
Stosowanie ezomeprazolu (Nexium 40 mg) wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne ryzyko maskowania objawów choroby nowotworowej żołądka, zwłaszcza u pacjentów z niezamierzoną utratą masy ciała, nawracającymi wymiotami, zaburzeniami połykania, wymiotami z krwią lub smolistymi stolcami. Terapia może zwiększać ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami Salmonella i Campylobacter oraz prowadzić do zmniejszonego wchłaniania witaminy B12 w wyniku hipo- lub achlorhydrii, co wymaga monitorowania jej stężenia u pacjentów z ryzykiem niedoboru. Długotrwałe stosowanie (powyżej 3 miesięcy) wiąże się z ryzykiem ciężkiej hipomagnezemii, objawiającej się m.in. tężyczką, majaczeniem i arytmią komorową, co wymaga okresowej kontroli poziomu magnezu, zwłaszcza u pacjentów stosujących digoksynę lub leki moczopędne.
achlorhydria, arytmia komorowa, atazanawir, bakterie Salmonella i Campylobacter, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, cyjanokobalamina, CYP2C19, digoksyna, dysfagia, działanie przeciwpłytkowe, ezomeprazol, guz neuroendokrynny, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, klopidogrel, lek moczopędny, majaczenie, objawy alarmowe, osteoporoza, proces nowotworowy, rytonawir, ryzyko złamań, SCLE, stolce smoliste, terapia ezomeprazolem, terapia przeciwwirusowa, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, wchłanianie witaminy B12, zakażenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vitaminum B12 WZF 100 mcg/ml
Lek Vitaminum B12 WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera cyjanokobalaminę w stężeniu 100 mikrogramów/ml i jest przeznaczony do podawania wyłącznie domięśniowo lub głęboko podskórnie, z bezwzględnym unikaniem podawania dożylnego. Schemat dawkowania u dorosłych różni się w zależności od wskazań klinicznych: w niedokrwistości złośliwej Addisona-Biermera bez powikłań neurologicznych początkowo stosuje się 250-1000 mikrogramów co drugi dzień przez 1-2 tygodnie, następnie 250 mikrogramów raz w tygodniu, a dawka podtrzymująca to 1000 mikrogramów raz w miesiącu. W przypadku powikłań neurologicznych dawka wynosi 1000 mikrogramów co drugi dzień do poprawy klinicznej. U pacjentów z niedoborami po resekcji żołądka lub zaburzeniach wchłaniania zaleca się 250-1000 mikrogramów raz w miesiącu. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do wieku i typu niedokrwistości, z dawkami od 5 do 1000 mikrogramów na dobę lub tydzień, w zależności od grupy wiekowej i obecności objawów neurologicznych.
cyjanokobalamina, dieta niskosodowa, iniekcja domięśniowa i podskórna, iniekcja dożylna, niedobór witaminy B12, niedokrwistość Addisona-Biermera, niedokrwistość megaloblastyczna, objaw niedoboru, parametr hematologiczny, powikłanie neurologiczne, przewód pokarmowy, resekcja żołądka, test Schillinga, wchłanianie witaminy B12, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie wchłaniania, znakowana witamina B12 - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Omeprazole Mercapharm
Omeprazol Mercapharm (omeprazol 20 mg), jako inhibitor pompy protonowej (IPP), wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem chorób nowotworowych przewodu pokarmowego, gdyż może maskować objawy tych schorzeń. Należy monitorować objawy takie jak niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, krwiste wymioty lub smoliste stolce. Interakcje lekowe są istotne, zwłaszcza z atazanawirem (zalecane zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg i rytonawiru do 100 mg przy jednoczesnym stosowaniu, nie przekraczając dawki omeprazolu 20 mg) oraz klopidogrelem, którego jednoczesne stosowanie z omeprazolem nie jest zalecane ze względu na hamowanie CYP2C19. IPP mogą zwiększać ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami Salmonella i Campylobacter, co jest szczególnie istotne u pacjentów z obniżoną odpornością. Pacjenci powyżej 55. roku życia oraz osoby stosujące leki bez recepty na dyspepsję powinny pozostawać pod stałą kontrolą lekarską.
achlorhydria, arytmia komorowa, atazanawir, Campylobacter, choroba nowotworowa, chromogranina A, ciężka choroba wątroby, cyjanokobalamina, digoksyna, diuretyk, dolegliwość dyspeptyczna, dysfagia, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, klopidogrel, majaczenie, niedobór sacharazy-izomaltazy, niestrawność, nietolerancja fruktozy, obniżona odporność, omeprazol, osteoporoza, owrzodzenie żołądka, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, rytonawir, Salmonella, smolisty stolec, suplementacja wapnia, tężyczka, wchłanianie witaminy B12, witamina D, wymioty krwiste, zabieg chirurgiczny przewodu pokarmowego, zakażenie przewodu pokarmowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zgaga, złamanie kości biodrowej, zmiana nowotworowa, zmniejszenie masy ciała, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Lanzoprazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem terapii lanzoprazolem w leczeniu choroby wrzodowej żołądka konieczne jest wykluczenie złośliwego nowotworu żołądka, zwłaszcza u pacjentów z alarmującymi objawami (utrata masy ciała, niedokrwistość, krwawienia, dysfagia, wymioty z krwią) oraz u osób powyżej 55 roku życia z nowymi lub zmienionymi dolegliwościami. Lanzoprazol nie powinien być stosowany jednocześnie z inhibitorami proteazy HIV (atazanawir, nelfinawir) ze względu na zmniejszenie ich biodostępności przez podwyższenie pH soku żołądkowego. Długotrwałe stosowanie (≥3 miesiące, a zwłaszcza >1 rok) może prowadzić do hipomagnezemii, wymagającej monitorowania stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących digoksynę lub diuretyki. Ponadto, inhibitor pompy protonowej może obniżać wchłanianie witaminy B12, co wymaga monitorowania i ewentualnej suplementacji u pacjentów z ryzykiem niedoboru. U pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i dostosowanie dawki ze względu na spowolniony metabolizm leku.
achlorhydria, arytmia komorowa, bakteria Campylobacter, bakteria Salmonella, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, Clostridioides difficile, cyjanokobalamina, dysfagia, guz neuroendokrynny, hipochlorhydria, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, lanzoprazol, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, nowotwór złośliwy żołądka, osteoporoza, reakcja polekowa z eozynofilią, sacharaza-izomaltaza, terapia eradykacyjna, tężyczka, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wchłanianie witaminy B12, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie Helicobacter pylori, zakażenie przewodu pokarmowego, zapalenie okrężnicy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valimar 750 mg
Valimar, zawierający chlorowodorek metforminy w dawce 750 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych zbliżony do metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha oraz utratę apetytu, występujące bardzo często (≥1/10) i zwykle ustępujące samoistnie. Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki oraz przyjmowanie leku podczas posiłku w celu poprawy tolerancji. Często (≥1/100 do <1/10) zgłaszane są zaburzenia smaku, które mogą wpływać na komfort pacjenta. Bardzo rzadko (<1/10 000) występuje kwasica mleczanowa – poważne powikłanie metaboliczne wymagające natychmiastowej interwencji, a także zmniejszone wchłanianie witaminy B12, co może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej.
badanie czynności wątroby, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek metforminy, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, kwasica mleczanowa, metformina, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja skórna, rumień, świąd skóry, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, utrata apetytu, wchłanianie witaminy B12, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metformin Vitabalans 1000 mg
Metformina, stosowana w dawkach 500 mg lub 1000 mg w leczeniu cukrzycy typu 2, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować w praktyce klinicznej. Najczęstsze objawy dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz utratę apetytu, występujące bardzo często (≥1/10), zwłaszcza na początku terapii. Zaleca się podawanie leku w 2-3 dawkach dziennie podczas lub po posiłkach oraz stopniowe zwiększanie dawki w celu poprawy tolerancji. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się zaburzenia smaku (dysgeuzję), które rzadko prowadzą do przerwania leczenia. Bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000) obejmują poważne powikłania metaboliczne, takie jak kwasica mleczanowa, wymagająca natychmiastowej interwencji, oraz zmniejszenie wchłaniania witaminy B12, co może skutkować niedokrwistością megaloblastyczną przy długotrwałym stosowaniu.
biegunka, ból brzucha, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, dysgeuzja, działania niepożądane metforminy, kwasica mleczanowa, Metformin Vitabalans, niedokrwistość megaloblastyczna, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, nudności, pokrzywka, reakcje skórne, rumień, świąd, utrata apetytu, wchłanianie witaminy B12, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dexilant
Przed rozpoczęciem terapii dekslanzoprazolem (Dexilant) konieczne jest wykluczenie złośliwego nowotworu żołądka, gdyż lek może maskować objawy nowotworowe i opóźniać diagnozę. Nie zaleca się łączenia dekslanzoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawir, nelfinawir) ze względu na zmniejszenie ich biodostępności. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie, a u ciężkich zaburzeń jest przeciwwskazany. Długotrwałe stosowanie (>1 rok) wymaga regularnej oceny skuteczności i monitorowania ryzyka, w tym hipomagnezemii, której objawy to m.in. zmęczenie, tężyczka, majaczenie, drgawki, zawroty głowy i arytmie komorowe. Zaleca się kontrolę stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących digoksynę lub diuretyki. Deksalanzoprazol może także obniżać wchłanianie witaminy B12, co wymaga monitorowania i ewentualnej suplementacji u pacjentów z długotrwałą terapią lub objawami niedoboru.
arytmia komorowa, Campylobacter, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, chromatogranina A, Clostridium difficile, dekslanzoprazol, drgawka, guz neuroendokrynny, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, kość nadgarstka, kręgosłup, metotreksat, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nowotwór żołądka, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, Salmonella, skórne działanie niepożądane, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wchłanianie witaminy B12, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie okrężnicy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Avamina 850 mg
Podczas terapii chlorowodorkiem metforminy (preparat Avamina) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz utrata apetytu, które występują bardzo często (≥1/10) i zwykle mają charakter przejściowy. Zaleca się podawanie leku w 2-3 dawkach podzielonych podczas posiłków oraz stopniowe zwiększanie dawki w celu poprawy tolerancji. Rzadziej występują zaburzenia smaku (często, ≥1/100 do <1/10), a bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak kwasica mleczanowa – zagrażające życiu zaburzenie wymagające natychmiastowej hospitalizacji, objawiające się wymiotami, bólami brzucha, dusznością, hipotermią i śpiączką. Długotrwałe stosowanie metforminy może prowadzić do zmniejszenia wchłaniania witaminy B12, co może skutkować niedokrwistością megaloblastyczną.
AVAMINA, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek metforminy, dawka podzielona, dysfagia, farmakoterapia, hipotermia, kwasica mleczanowa, monitoring działań niepożądanych, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, personel medyczny, pokrzywka, przewód pokarmowy, równowaga kwasowo-zasadowa, rumień, śpiączka, świąd, utrata apetytu, wchłanianie witaminy B12, wymioty, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Energamma 1000 mcg
Lek Energamma w postaci tabletek drażowanych zawiera 1000 mikrogramów cyjanokobalaminy i jest wskazany do leczenia potwierdzonych niedoborów witaminy B12 u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Wskazania obejmują niedobory wynikające z niedostatecznej podaży w diecie (np. diety wegetariańskie, wegańskie), zaburzenia wchłaniania spowodowane chorobami przewodu pokarmowego (przewlekłe zapalenia, zmiany atroficzne błony śluzowej żołądka, zaburzenia produkcji czynnika wewnętrznego, stosowanie inhibitorów pompy protonowej) oraz po resekcji żołądka. Szczególnym wskazaniem jest leczenie niedokrwistości złośliwej (Addisona-Biermera), wymagającej długoterminowej suplementacji witaminy B12. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest potwierdzenie niedoboru witaminy B12 badaniami laboratoryjnymi oraz ocena przyczyny i nasilenia objawów klinicznych.
Tabletki drażowane Energamma zawierają substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (258,70 mg), sacharoza (58,87 mg) oraz sód (0,61 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy, cukrzycą, nietolerancją sacharozy lub na diecie niskosodowej. Postać farmaceutyczna o średnicy 9,6-10,0 mm jest wygodna do dawkowania, jednak wymaga zdolności połykania tabletek. Wskazane jest uwzględnienie tych czynników przy doborze terapii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi lub nietolerancjami pokarmowymi. Terapia powinna być dostosowana indywidualnie, z uwzględnieniem wieku pacjenta oraz etiologii niedoboru witaminy B12.
choroba autoimmunologiczna, cyjanokobalamina, czynnik wewnętrzny Castle’a, dieta niskosodowa, dieta wegetariańska, komórki okładzinowe żołądka, niedobór laktazy, niedobór witaminy B12, niedokrwistość Addisona-Biermera, niedokrwistość megaloblastyczna, niedokrwistość złośliwa, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, nietolerancja sacharozy, objawy neurologiczne, resekcja żołądka, tabletka drażowana, wchłanianie witaminy B12, zaburzenie czynności układu pokarmowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Omeprazol Mylan
Omeprazol wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z objawami sugerującymi chorobę wrzodową, gdyż może maskować objawy nowotworów żołądka. Należy monitorować objawy takie jak znaczna utrata masy ciała, nawracające wymioty, zaburzenia połykania, wymioty z krwią lub smoliste stolce. Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19, co wpływa na metabolizm leków, w tym klopidogrelu, którego jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. W przypadku terapii atazanawirem, dawkę atazanawiru należy zwiększyć do 400 mg z 100 mg ritonawiru, ograniczając omeprazol do 20 mg/dobę. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do niedoboru witaminy B12 oraz zwiększać ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego, zwłaszcza Clostridium difficile u pacjentów hospitalizowanych.
achlorhydria, chromogranina A, Clostridium difficile, cyjanokobalamina, czarne stolce, drgawki, dysfagia, guz neuroendokrynny, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, majaczenie, owrzodzenie żołądka, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, utrata masy ciała, wchłanianie witaminy B12, wiremia, wymioty nawracające, zaburzenie rytmu komorowego, zakażenie przewodu pokarmowego, złamanie biodra