kalcyfikacja tkanek miękkich

Kalcyfikacja tkanek miękkich to proces patologiczny polegający na odkładaniu się soli wapnia w tkankach, które fizjologicznie nie powinny ulegać mineralizacji. Zjawisko to może obejmować różne struktury, w tym naczynia krwionośne, ścięgna, mięśnie, torebki stawowe czy narządy wewnętrzne.

Mechanizmy powstawania zwapnień mogą być różne, wyróżnia się kalcyfikację dystroficzną (w tkankach uszkodzonych lub martwiczych) oraz metastatyczną (związaną z zaburzeniami metabolizmu wapniowo-fosforanowego). Kalcyfikacja naczyń krwionośnych jest istotnym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, szczególnie u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, cukrzycą czy miażdżycą.

Diagnostyka zwapnień tkanek miękkich opiera się głównie na badaniach obrazowych – RTG, USG, TK czy MRI. Leczenie zależy od przyczyny i lokalizacji kalcyfikacji oraz obejmuje terapię choroby podstawowej, leczenie przeciwzapalne, fizjoterapię, a w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną. Szczególne znaczenie ma wyrównanie zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl