zaburzenie gospodarki wapniowo-fosforanowej

Zaburzenie gospodarki wapniowo-fosforanowej to szereg nieprawidłowości w metabolizmie wapnia, fosforu oraz regulujących je hormonów (PTH, kalcytonina, witamina D), które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Homeostaza wapniowo-fosforanowa jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania układu kostnego, nerwowego, mięśniowego oraz sercowo-naczyniowego.

Do najczęstszych zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej należą hiperkalcemia (podwyższone stężenie wapnia we krwi), hipokalcemia (obniżone stężenie wapnia), hiperfosfatemia (podwyższone stężenie fosforanów) oraz hipofosfatemia (obniżone stężenie fosforanów). Zaburzenia te mogą występować jako pierwotne lub wtórne do chorób nerek, przytarczyc, kości oraz chorób ogólnoustrojowych.

Szczególnie istotnym problemem klinicznym jest wtórna nadczynność przytarczyc w przebiegu przewlekłej choroby nerek, prowadząca do osteodystrofii nerkowej. W przebiegu tego zaburzenia dochodzi do hiperfosfatemii, hipokalcemii, niedoboru aktywnej formy witaminy D oraz podwyższonego stężenia PTH, co skutkuje demineralizacją kości i kalcyfikacją tkanek miękkich.

Diagnostyka zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej obejmuje oznaczenie stężenia wapnia całkowitego i zjonizowanego, fosforanów nieorganicznych, PTH, metabolitów witaminy D oraz parametrów czynności nerek. W leczeniu stosuje się suplementację lub ograniczenie wapnia i fosforu w diecie, leki wiążące fosforany w przewodzie pokarmowym, aktywne metabolity witaminy D oraz kalcymimetyki.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl