zaburzenie czynności przytarczyc
Zaburzenia czynności przytarczyc obejmują szerokie spektrum patologii związanych z nieprawidłowym wydzielaniem parathormonu (PTH), co prowadzi do zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej w organizmie. Najczęstsze zaburzenia to pierwotna i wtórna nadczynność przytarczyc oraz niedoczynność przytarczyc.
Nadczynność przytarczyc charakteryzuje się nadmiernym wydzielaniem PTH, co powoduje hiperkalcemię i hipofosfatemię. Pierwotna nadczynność jest najczęściej spowodowana pojedynczym gruczolakiem przytarczyc (około 80-85% przypadków), rzadziej przerostem wszystkich przytarczyc lub rakiem przytarczyc. Wtórna nadczynność występuje głównie u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek jako kompensacyjna odpowiedź na hipokalcemię i hiperfosfatemię.
Niedoczynność przytarczyc to stan niedoboru PTH prowadzący do hipokalcemii i hiperfosfatemii. Najczęstszą przyczyną jest jatrogenne uszkodzenie przytarczyc podczas operacji tarczycy lub szyi. Inne przyczyny obejmują choroby autoimmunologiczne, zespoły genetyczne i niedorozwój przytarczyc. Klinicznie objawia się tężyczką, parestezjami, skurczami mięśni oraz w ciężkich przypadkach drgawkami i zaburzeniami rytmu serca.
Diagnostyka zaburzeń czynności przytarczyc opiera się na oznaczeniu stężenia wapnia, fosforu i PTH w surowicy, badaniach obrazowych (USG, scyntygrafia, tomografia komputerowa) oraz badaniach genetycznych w przypadkach rodzinnych. Leczenie zależy od rodzaju zaburzenia i obejmuje farmakoterapię, suplementację wapnia i witaminy D lub leczenie operacyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sód alendronian – Przeciwwskazania stosowania
Sód alendronianowy w dawce 70 mg (Alendronat Bluefish) jest skutecznym bisfosfonianem stosowanym w leczeniu osteoporozy, jednak jego podanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują zaburzenia przełyku takie jak zwężenie, achalazję oraz inne stany opóźniające opróżnianie przełyku, które zwiększają ryzyko podrażnienia i uszkodzenia śluzówki. Ponadto, pacjenci muszą być zdolni do utrzymania pozycji pionowej przez minimum 30 minut po przyjęciu leku, aby zapobiec refluksowi tabletki i powikłaniom przełykowym. Hipokalcemia stanowi kolejne bezwzględne przeciwwskazanie, wymagające korekty przed rozpoczęciem terapii, ze względu na ryzyko nasilenia niedoboru wapnia i powikłań takich jak tężyczka czy zaburzenia rytmu serca. Należy również uwzględnić nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 35 ml/min) oraz aktywne choroby górnego odcinka przewodu pokarmowego.
achalazja, alendronat, bisfosfonian, choroba neurologiczna, choroba przyzębia, choroba wrzodowa żołądka, demencja, drgawka, dysfagia, ekstrakcja zębów, GERD, górny odcinek przewodu pokarmowego, hipokalcemia, hipowitaminoza D, klirens kreatyniny, kortykosteroid, łagodne zaburzenie poznawcze, martwica kości szczęki, motoryka przełyku, nadwrażliwość, niewydolność nerek, osteomalacja, osteoporoza, otępienie, owrzodzenie, perforacja, perystaltyka przełyku, podrażnienie przełyku, reakcja krzyżowa, refluks żołądkowo-przełykowy, sód alendronianowy, tężyczka, uchyłek przełyku, witamina D, zabieg stomatologiczny, zaburzenie czynności przytarczyc, zaburzenie gospodarki wapniowo-fosforanowej, zaburzenie mineralizacji kości, zaburzenie poznawcze, zaburzenie przełyku, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie kości i szpiku, zapalenie przełyku, zespół złego wchłaniania, zwężenie przełyku