wiosenne zapalenie spojówek

Wiosenne zapalenie spojówek (ang. vernal keratoconjunctivitis, VKC) to przewlekłe, nawrotowe, alergiczne schorzenie oczu o podłożu immunologicznym, dotykające głównie dzieci i młodych dorosłych. Charakteryzuje się sezonowym nasileniem objawów w okresie wiosenno-letnim, choć u niektórych pacjentów może występować całorocznie.

Patogeneza schorzenia obejmuje reakcję nadwrażliwości typu I (IgE-zależną) oraz IV (komórkową), z dominującym udziałem limfocytów Th2 i eozynofilów. Główne objawy to intensywny świąd, łzawienie, światłowstręt, uczucie ciała obcego oraz charakterystyczne zmiany brodawkowate na spojówce tarczkowej górnej lub na rąbku rogówki.

W diagnostyce kluczowe znaczenie ma badanie w lampie szczelinowej, które ujawnia typowe zmiany: przerost brodawek spojówki tarczkowej, tworzące „kamienny bruk”, punktowe lub płytkowe uszkodzenia rogówki, a w ciężkich przypadkach owrzodzenia tarczki rogówkowej. Leczenie obejmuje miejscowe stosowanie leków przeciwhistaminowych, stabilizatorów komórek tucznych, kortykosteroidów oraz inhibitorów kalcyneuryny, a w ciężkich przypadkach – terapię ogólnoustrojową.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl