mikrorak brodawkowaty tarczycy

Mikrorak brodawkowaty tarczycy (PTMC – Papillary Thyroid Microcarcinoma) to wariant raka brodawkowatego tarczycy, charakteryzujący się średnicą guza nieprzekraczającą 10 mm. Jest najczęściej przypadkowo wykrywanym nowotworem tarczycy podczas badań obrazowych lub operacji przeprowadzanych z innych wskazań.

PTMC charakteryzuje się zazwyczaj powolnym wzrostem i doskonałym rokowaniem – 10-letnie przeżycie wynosi ponad 99%. Mimo to, w niektórych przypadkach może wykazywać cechy agresywności, takie jak wieloogniskowość, naciekanie torebki tarczycy czy przerzuty do węzłów chłonnych szyi, które występują u około 30-65% pacjentów.

Postępowanie terapeutyczne w mikroraku brodawkowatym tarczycy jest przedmiotem dyskusji. Obejmuje ono zakres od aktywnego nadzoru (obserwacji bez interwencji chirurgicznej) u wybranych pacjentów z nisko ryzykownym PTMC, przez lobektomię, aż po całkowitą tyreoidektomię w przypadkach wysokiego ryzyka. Czynniki zwiększające ryzyko to m.in. przerzuty do węzłów chłonnych, naciekanie pozatarczycowe, wieloogniskowość oraz występowanie w młodszym wieku.

W monitorowaniu pacjentów po leczeniu mikroraka brodawkowatego kluczową rolę odgrywa oznaczanie stężenia tyreoglobuliny jako markera biochemicznego oraz badania ultrasonograficzne szyi. W większości przypadków nie jest konieczne zastosowanie ablacji radiojodem po operacji, chyba że występują dodatkowe czynniki ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl