carbomer
Carbomer to syntetyczny polimer o dużej masie cząsteczkowej, składający się z kwasu akrylowego połączonego z różnymi eterami allilosukrozy lub pentaerytrytolem. W medycynie i farmacji jest szeroko stosowany jako środek żelujący, stabilizator emulsji oraz substancja zwiększająca lepkość.
W oftalmologii carbomery są podstawowymi składnikami sztucznych łez i preparatów nawilżających stosowanych w leczeniu zespołu suchego oka. Dzięki swoim właściwościom mukoadhezyjnym zapewniają przedłużony czas kontaktu leku z powierzchnią oka, zwiększając skuteczność terapeutyczną.
W dermatologii i kosmetologii medycznej carbomery znajdują zastosowanie jako podstawy maści, żeli i kremów. Ich zdolność do tworzenia stabilnych, przezroczystych żeli o neutralnym pH po neutralizacji zasadami czyni je idealnymi nośnikami dla substancji leczniczych stosowanych miejscowo.
Carbomery są generalnie uznawane za bezpieczne i dobrze tolerowane, rzadko wywołują reakcje alergiczne. Wykazują kompatybilność z wieloma substancjami czynnymi, co czyni je wszechstronnymi składnikami w formulacjach farmaceutycznych stosowanych zarówno w lecznictwie zamkniętym, jak i otwartym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Dalacin T 10 mg/g
Dalacin T to żel o stężeniu 1%, zawierający klindamycynę fosforanową w ilości 10 mg/g, stosowany miejscowo w terapii przeciwbakteryjnej zmian skórnych. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak glikol propylenowy (50 mg/g) i metylu parahydroksybenzoesan (3 mg/g), które mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości u niektórych pacjentów. Żel charakteryzuje się odpowiednią lepkością, co umożliwia precyzyjną aplikację i skuteczną penetrację substancji czynnej do naskórka oraz mieszków włosowych. Produkt dostępny jest w tubach laminowanych o pojemności 30 g, przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, z okresem ważności 2 lat od daty produkcji.
alantoina, carbomer, działanie keratolityczne, fosforan klindamycyny, glikol propylenowy, klindamycyna, niezgodność farmaceutyczna, parahydroksybenzoesan metylu, penetracja naskórka, preparat dermatologiczny, stosowanie miejscowe, terapia przeciwbakteryjna, właściwości fizykochemiczne, wodorotlenek sodu, zmiany skórne