lek przeciwbólowy doustny
Leki przeciwbólowe doustne (analgetyki) stanowią podstawową grupę farmaceutyków stosowanych w terapii bólu o różnym nasileniu i etiologii. Działają one poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn za pośrednictwem blokowania enzymów cyklooksygenazy (COX), modulowanie przewodnictwa nerwowego lub wpływ na receptory opioidowe w ośrodkowym układzie nerwowym.
W praktyce klinicznej najczęściej stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) jak ibuprofen, diklofenak czy naproksen, paracetamol (acetaminofen) oraz leki opioidowe (tramadol, kodeina, oksykodon). Wybór preparatu powinien być podyktowany intensywnością bólu, jego charakterem, współistniejącymi schorzeniami pacjenta oraz potencjalnymi interakcjami z innymi przyjmowanymi lekami.
Istotnym aspektem farmakoterapii bólu jest przestrzeganie drabiny analgetycznej WHO, która zaleca rozpoczynanie leczenia od leków o najniższym potencjale działań niepożądanych, a następnie, w przypadku niedostatecznej kontroli bólu, włączanie preparatów o silniejszym działaniu. Przy długotrwałym stosowaniu analgetyków należy monitorować funkcję wątroby, nerek oraz układu pokarmowego, ze względu na potencjalne działania niepożądane.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Deksketoprofen – Dawkowanie i sposób podawania
Dekskeoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), stosowany jest w leczeniu bólu o różnym nasileniu, dostępny w postaciach doustnych (tabletki powlekane 25 mg, granulat i roztwór doustny 25 mg) oraz parenteralnych (roztwór do wstrzykiwań/infuzji 50 mg/2 ml). Standardowe dawkowanie dla postaci doustnych wynosi 12,5 mg co 4-6 godzin lub 25 mg co 8 godzin, z maksymalną dawką dobową 75 mg. W przypadku postaci parenteralnej zaleca się 50 mg co 8-12 godzin, maksymalnie 150 mg na dobę, jednak nie dłużej niż 2 doby, po czym należy przejść na leczenie doustne. Podawanie doustne powinno odbywać się co najmniej 15-30 minut przed posiłkiem, aby nie opóźniać wchłaniania. U osób starszych oraz pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 60-89 ml/min) i wątroby (Child-Pugh 5-9) zaleca się redukcję dawki do 50 mg/dobę, z koniecznością ścisłego monitorowania funkcji wątroby. Dekskeoprofen jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 10-15) oraz umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens ≤59 ml/min). Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
ból pooperacyjny, bolus dożylny, dawkowanie deksketoprofenu, działanie niepożądane, granulat do roztworu doustnego, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, lek przeciwbólowy doustny, nasilenie bólu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opioidowy lek przeciwbólowy, postać farmaceutyczna, roztwór do wstrzykiwań, roztwór doustny, tabletka powlekana, tramadol, wchłanianie leku, wskaźnik Child-Pugh, wstrzyknięcie domięśniowe, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby