zaburzenie psychowegetatywne

Zaburzenie psychowegetatywne (inaczej psychowegetatywny zespół) odnosi się do stanu klinicznego charakteryzującego się współwystępowaniem objawów psychicznych oraz zaburzeń funkcji autonomicznego układu nerwowego. Stan ten często manifestuje się zarówno dolegliwościami somatycznymi jak i psychicznymi, które są ze sobą ściśle powiązane.

W obrazie klinicznym dominują takie objawy jak: kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, duszność, pocenie się, drżenie mięśniowe, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, biegunki, zaparcia), zawroty głowy, szumy uszne oraz różnego rodzaju dolegliwości bólowe. Na poziomie psychicznym pacjenci często zgłaszają lęk, niepokój, drażliwość, zaburzenia snu oraz obniżenie nastroju.

Zaburzenia psychowegetatywne mogą występować jako pierwotne zaburzenie czynnościowe lub wtórnie do innych chorób, szczególnie w przebiegu zaburzeń lękowych, depresyjnych czy somatyzacyjnych. Istotnym elementem diagnostyki jest wykluczenie organicznych przyczyn dolegliwości. W leczeniu stosuje się metody farmakologiczne (leki przeciwlękowe, przeciwdepresyjne) oraz psychoterapię, szczególnie terapię poznawczo-behawioralną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl