depresja twardówki
Depresja twardówki (łac. scleral depression) to technika diagnostyczna wykorzystywana głównie w okulistyce, polegająca na wywieraniu nacisku na gałkę oczną przez powiekę lub bezpośrednio na twardówkę w celu lepszej wizualizacji obwodowych części siatkówki. Jest to procedura często stosowana podczas badania dna oka, szczególnie przy podejrzeniu zmian patologicznych w obwodowych częściach siatkówki.
Zabieg ten wykonuje się najczęściej przy rozszerzonej źrenicy, używając specjalnego narzędzia zwanego depresorem twardówki. Technika ta pozwala na dokładne zbadanie obwodowych części siatkówki, które są trudno dostępne podczas standardowej oftalmoskopii. Jest niezbędna w diagnostyce przedarć i odwarstwień siatkówki, zmian zwyrodnieniowych siatkówki obwodowej oraz w kontroli po zabiegach laserowych siatkówki.
Depresja twardówki, choć jest procedurą bezpieczną, wymaga doświadczenia klinicznego, gdyż nadmierny nacisk może powodować dyskomfort pacjenta, a w rzadkich przypadkach prowadzić do powikłań, takich jak podwyższenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Jest jednak nieocenionym narzędziem diagnostycznym w praktyce okulistycznej, szczególnie w kontekście chorób i urazów siatkówki.