zaburzenie genetyczne krwi

Zaburzenia genetyczne krwi to grupa schorzeń wynikających z mutacji w genach odpowiedzialnych za prawidłowe funkcjonowanie komórek krwi lub czynników krzepnięcia. Do najczęstszych należą hemofilia, choroba von Willebranda, talasemie oraz niedokrwistości sierpowatokrwinkowe.

Hemofilie (A i B) to zaburzenia recesywne sprzężone z chromosomem X, charakteryzujące się niedoborem czynników krzepnięcia VIII lub IX, prowadzące do nadmiernych krwawień. Talasemie wynikają z mutacji genów kodujących łańcuchy hemoglobiny, co skutkuje nieprawidłową produkcją hemoglobiny i przewlekłą niedokrwistością.

Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa jest spowodowana mutacją w genie kodującym łańcuch beta-globiny, co prowadzi do deformacji erytrocytów i ich przyspieszonej destrukcji. Choroba von Willebranda, będąca najczęstszą wrodzoną skazą krwotoczną, wynika z mutacji genu kodującego czynnik von Willebranda niezbędny w procesie krzepnięcia.

Diagnostyka zaburzeń genetycznych krwi obejmuje badania morfologii krwi, testy krzepnięcia, elektroforezę hemoglobiny oraz badania molekularne. Leczenie jest zróżnicowane w zależności od typu zaburzenia i może obejmować suplementację czynników krzepnięcia, transfuzje krwi, przeszczep szpiku kostnego, a w przyszłości potencjalnie terapię genową.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl