mała masa ciała
Mała masa ciała (niska masa ciała) to stan, w którym waga pacjenta jest niższa od wartości uznawanych za prawidłowe dla danego wieku, płci i wzrostu. W praktyce klinicznej najczęściej definiuje się ją jako wartość wskaźnika masy ciała (BMI) poniżej 18,5 kg/m².
Niska masa ciała może być uwarunkowana genetycznie lub stanowić objaw różnych chorób, w tym zaburzeń odżywiania (jadłowstręt psychiczny, bulimia), chorób przewodu pokarmowego (zespoły złego wchłaniania, nieswoiste zapalenia jelit), chorób endokrynologicznych (nadczynność tarczycy), chorób nowotworowych czy przewlekłych infekcji. Zbyt niska masa ciała u kobiet może prowadzić do zaburzeń miesiączkowania i problemów z płodnością.
Diagnostyka przyczyn niskiej masy ciała obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne, w tym ocenę funkcji tarczycy, parametrów stanu odżywienia i markerów stanu zapalnego. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować modyfikację diety, suplementację żywieniową, leczenie choroby podstawowej oraz w niektórych przypadkach wsparcie psychologiczne.
Niska masa ciała u noworodków i dzieci wymaga szczególnej uwagi, gdyż może świadczyć o wewnątrzmacicznym zahamowaniu wzrostu, niedożywieniu lub być objawem chorób metabolicznych i genetycznych. Regularna ocena parametrów wzrastania na siatkach centylowych jest kluczowym elementem monitorowania rozwoju dziecka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Althyxin 125 mcg
Dawkowanie lewotyroksyny sodowej (Althyxin) wymaga indywidualnego dostosowania do pacjenta, z uwzględnieniem wyników badań laboratoryjnych i oceny klinicznej. Preparat dostępny jest w dawkach od 25 do 200 mikrogramów, zwykle podawany raz na dobę na czczo, co najmniej 30 minut przed posiłkiem. Monitorowanie skuteczności terapii opiera się przede wszystkim na oznaczeniu stężenia TSH, gdyż poziomy T4 i fT4 mogą być podwyższone podczas leczenia. U osób starszych, zwłaszcza z chorobą wieńcową lub ciężką niedoczynnością tarczycy, zaleca się rozpoczynanie terapii od niskich dawek (np. 12,5 µg/dobę) i stopniowe zwiększanie co 14 dni, z możliwością stosowania dawek subsubstytucyjnych. U noworodków i dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy dawka początkowa wynosi 10–15 µg/kg mc./dobę przez pierwsze 3 miesiące, następnie dostosowywana indywidualnie na podstawie stanu klinicznego i badań hormonalnych.
badanie laboratoryjne, choroba wieńcowa serca, eutyreoza, hormon T4, hormon tarczycy, hormon tyreotropowy, jod radioaktywny, lek przeciwtarczycowy, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, mała masa ciała, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, rak tarczycy, stężenie hormonu, terapia substytucyjna, terapia supresyjna, test hamowania tarczycy, tyroidektomia, wole guzkowe, wole łagodne, wrodzona niedoczynność tarczycy