wydłużenie odcinka QRS

Wydłużenie odcinka QRS w elektrokardiogramie to istotny objaw diagnostyczny, który świadczy o zaburzeniach przewodnictwa śródkomorowego. Prawidłowy czas trwania zespołu QRS wynosi 60-100 ms. O wydłużeniu mówimy, gdy czas ten przekracza 120 ms.

Najczęstszymi przyczynami wydłużenia QRS są bloki odnóg pęczka Hisa (LBBB, RBBB), aberracja przewodzenia nadkomorowego, zespoły preekscytacji (np. WPW), zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia), zatrucie lekami (zwłaszcza przeciwarytmicznymi klasy IA i IC), kardiomiopatia rozstrzeniowa oraz rytmy komorowe (częstoskurcz komorowy, pobudzenia przedwczesne komorowe).

Kliniczne znaczenie wydłużenia QRS wiąże się z ryzykiem zaburzeń hemodynamicznych, gdyż nieprawidłowa sekwencja aktywacji komór może prowadzić do upośledzenia kurczliwości mięśnia sercowego. Wydłużenie QRS >150 ms jest niezależnym czynnikiem ryzyka nagłej śmierci sercowej i może być wskazaniem do terapii resynchronizującej w odpowiednich grupach pacjentów z niewydolnością serca.

W diagnostyce różnicowej należy odróżnić patologiczne wydłużenie QRS od częstoskurczu z szerokimi zespołami QRS, który może wymagać pilnej interwencji. Dokładna analiza morfologii QRS, osi elektrycznej serca oraz kontekst kliniczny są kluczowe dla właściwej interpretacji tego zjawiska.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl