Przedawkowanie
Quetiapine Fair-Med 150 mg

Przedawkowanie kwetiapiny manifestuje się nasileniem jej farmakologicznych efektów, w tym sedacją, tachykardią (>100 uderzeń/min), niedociśnieniem ortostatycznym oraz objawami antycholinergicznymi (suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu). W ciężkich przypadkach obserwuje się wydłużenie odstępu QT, napady padaczkowe, stan padaczkowy, rabdomiolizę (z podwyższonym poziomem CPK), depresję oddechową, splątanie, delirium, pobudzenie, śpiączkę, a nawet zgon. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których ryzyko powikłań jest zwiększone. Mechanizmy objawów obejmują blokadę receptorów histaminowych H₁, alfa-adrenergicznych i muskarynowych oraz wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego i ośrodek oddechowy.

Przedawkowanie leku Quetiapine Fair-Med

Przedawkowanie kwetiapiny stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Znajomość objawów oraz właściwego postępowania w przypadku przedawkowania jest kluczowa dla personelu medycznego w celu zapewnienia odpowiedniej opieki pacjentom.1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie kwetiapiny charakteryzuje się przede wszystkim nasileniem jej znanych działań farmakologicznych. Objawy kliniczne obejmują głównie senność, uspokojenie, tachykardię, niedociśnienie oraz działania przeciwcholinergiczne.2

W poważniejszych przypadkach przedawkowania mogą wystąpić zagrażające życiu powikłania, takie jak wydłużenie odstępu QT, napady padaczkowe, stan padaczkowy, rabdomioliza, depresja oddechowa, zatrzymanie moczu, splątanie, delirium, pobudzenie, śpiączka, a w skrajnych przypadkach może dojść do zgonu.3

Należy podkreślić, że u pacjentów ze współistniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia bardziej nasilonych objawów przedawkowania, co wymaga szczególnej uwagi podczas oceny klinicznej i planowania leczenia.4

Objawy przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm
Senność i uspokojenie Nadmierna sedacja, trudności w utrzymaniu przytomności Nasilenie działania farmakologicznego kwetiapiny na receptory histaminowe H₁
Tachykardia Przyspieszenie akcji serca >100 uderzeń/min Efekt przeciwcholinergiczny oraz kompensacyjna odpowiedź na niedociśnienie
Niedociśnienie Spadek ciśnienia tętniczego, szczególnie ortostatyczny Blokada receptorów alfa-adrenergicznych
Działanie przeciwcholinergiczne Suchość błon śluzowych, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zaparcia Blokada receptorów muskarynowych
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenia repolaryzacji komór widoczne w EKG Wpływ na kanały jonowe w mięśniu sercowym
Napady padaczkowe Drgawki uogólnione lub ogniskowe Zmiana pobudliwości neuronalnej
Stan padaczkowy Przedłużające się lub nawracające napady bez odzyskania świadomości Długotrwałe zaburzenie przekaźnictwa nerwowego
Rabdomioliza Rozpad mięśni prążkowanych, mioglobinuria, podwyższony poziom CPK Uszkodzenie komórek mięśniowych
Depresja oddechowa Spłycenie i spowolnienie oddychania, hipoksemia Depresyjny wpływ na ośrodek oddechowy
Zatrzymanie moczu Niemożność oddania moczu pomimo wypełnionego pęcherza Działanie przeciwcholinergiczne
Splątanie i delirium Zaburzenia świadomości, dezorientacja, niemożność logicznego myślenia Wpływ na przekaźnictwo w OUN
Pobudzenie Niepokój psychoruchowy, agresja Złożony wpływ na przekaźnictwo w OUN
Śpiączka Głęboka utrata świadomości z brakiem reakcji na bodźce Całkowite zahamowanie funkcji OUN

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania kwetiapiny wymaga kompleksowego podejścia, gdyż nie istnieje swoista odtrutka dla tego leku.5 W przypadku ciężkiego zatrucia należy zawsze brać pod uwagę możliwość zażycia przez pacjenta kilku różnych leków jednocześnie, co może dodatkowo komplikować obraz kliniczny.6

Postępowanie w przedawkowaniu kwetiapiny powinno obejmować następujące działania:

  1. Intensywna opieka medyczna – udrożnienie i utrzymywanie drożności dróg oddechowych, zapewnienie odpowiedniego natlenowania i wentylacji, monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu sercowo-naczyniowego.7
  2. W przypadku napadów drgawkowych i pobudzenia oraz zespołu przeciwcholinergicznego – na podstawie danych literaturowych można rozważyć podanie 1-2 mg fizostygminy, jednak pacjent musi pozostawać pod stałą kontrolą EKG. Należy podkreślić, że nie jest to leczenie standardowe ze względu na potencjalnie negatywny wpływ fizostygminy na przewodnictwo serca.8
  3. Zastosowanie fizostygminy – może być rozważone tylko jeśli u pacjenta nie występują zaburzenia w EKG. Fizostygmina jest przeciwwskazana w przypadku arytmii, bloku serca jakiegokolwiek stopnia lub wydłużenia odcinka QRS.9
  4. Zapobieganie wchłanianiu – w ciężkich zatruciach, jeśli od momentu przyjęcia leku upłynęło mniej niż godzina, wskazane może być płukanie żołądka. Należy również rozważyć podanie węgla aktywnego w celu ograniczenia dalszego wchłaniania leku.10
  5. Leczenie opornego niedociśnienia – w przypadku trudnego do opanowania niedociśnienia należy zastosować odpowiednie środki, takie jak płyny podawane dożylnie i/lub leki sympatykomimetyczne. Istotne jest, aby unikać stosowania adrenaliny i dopaminy, ponieważ stymulacja receptorów beta może nasilić niedociśnienie w warunkach blokady receptorów alfa przez kwetiapinę.11

Dalsza opieka nad pacjentem

Niezwykle istotne jest, aby pacjent po przedawkowaniu kwetiapiny pozostawał pod ścisłą obserwacją lekarską aż do czasu całkowitego ustąpienia objawów i powrotu do zdrowia.12 Monitorowanie funkcji życiowych, parametrów laboratoryjnych (szczególnie CPK, parametrów nerkowych i wątrobowych) oraz ciągłe monitorowanie EKG są niezbędne do wczesnego wykrywania potencjalnych powikłań.

W przypadkach przedawkowania kwetiapiny konieczna jest również ocena psychiatryczna pacjenta w celu ustalenia, czy przedawkowanie było przypadkowe, czy było próbą samobójczą, co może determinować dalsze postępowanie po ustabilizowaniu stanu somatycznego.

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl