tromboplastyna po aktywacji

Tromboplastyna po aktywacji (określana skrótem APTT – Activated Partial Thromboplastin Time) to kluczowy parametr laboratoryjny stosowany w diagnostyce zaburzeń krzepnięcia krwi. Test ten ocenia sprawność wewnątrzpochodnego (intrinsic) toru krzepnięcia, mierząc czas potrzebny do powstania skrzepu po dodaniu do osocza aktywatora oraz fosfolipidów (tromboplastyny).

W praktyce klinicznej APTT służy do monitorowania leczenia heparyną niefrakcjonowaną, oceny wrodzonych niedoborów czynników krzepnięcia (szczególnie VIII, IX, XI, XII) oraz wykrywania obecności krążących antykoagulantów, takich jak antykoagulant toczniowy. Wartości referencyjne zazwyczaj mieszczą się w przedziale 25-37 sekund, choć mogą różnić się w zależności od laboratorium i stosowanej metodyki.

Wydłużenie APTT może wskazywać na niedobory czynników krzepnięcia, obecność inhibitorów krzepnięcia lub efekt działania leków przeciwkrzepliwych. Z kolei skrócenie APTT może sugerować stan nadkrzepliwości. Test ten jest rutynowo wykonywany przed zabiegami operacyjnymi, w diagnostyce skaz krwotocznych oraz w monitorowaniu terapii przeciwzakrzepowej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl