bakteryjna choroba skóry

Bakteryjne choroby skóry to grupa powszechnie występujących schorzeń dermatologicznych, wywołanych przez różne patogeny bakteryjne. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są gronkowce (szczególnie Staphylococcus aureus) oraz paciorkowce (głównie Streptococcus pyogenes), które mogą powodować szereg różnorodnych infekcji skórnych.

Do najczęstszych bakteryjnych chorób skóry zaliczamy liszajec zakaźny (impetigo), zapalenie mieszków włosowych (folliculitis), czyraki (furunculus), ropnie, róże (erysipelas), zapalenie tkanki podskórnej (cellulitis) oraz martwicze zapalenie powięzi. Przebieg kliniczny tych schorzeń charakteryzuje się występowaniem różnorodnych zmian skórnych, takich jak grudki, krosty, pęcherze, nadżerki, strupy, rumień, obrzęk oraz bolesność.

Diagnostyka bakteryjnych chorób skóry opiera się na obrazie klinicznym, badaniach mikrobiologicznych (posiew i antybiogram), a w niektórych przypadkach również na badaniach histopatologicznych. Leczenie zależy od rodzaju i nasilenia infekcji, a obejmuje stosowanie miejscowych i/lub ogólnoustrojowych antybiotyków, dbałość o higienę skóry oraz leczenie chorób współistniejących mogących predysponować do infekcji.

Szczególne znaczenie w profilaktyce bakteryjnych chorób skóry ma właściwa higiena, unikanie czynników uszkadzających barierę skórną, odpowiednia pielęgnacja ran oraz kontrola chorób podstawowych, takich jak cukrzyca czy niedobory odporności. W przypadku niektórych infekcji, szczególnie wywołanych przez metycylinoopornego Staphylococcus aureus (MRSA), konieczne może być wdrożenie specjalnych procedur zapobiegających rozprzestrzenianiu się patogenu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl