nefroureterektomia
Nefroureterektomia to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu nerki wraz z moczowodem i fragmentem pęcherza moczowego w miejscu ujścia moczowodu. Jest to procedura radykalna, stosowana głównie w leczeniu nowotworów urotelialnych górnych dróg moczowych.
Wskazaniami do wykonania nefroureterektomii są przede wszystkim nowotwory złośliwe urotelialne miedniczki nerkowej i moczowodu, a także zaawansowane przypadki innych nowotworów nerki lub moczowodu. Procedura może być wykonywana metodą otwartą, laparoskopową lub z zastosowaniem technik robotycznych.
Zabieg składa się z dwóch głównych etapów: najpierw usuwana jest nerka wraz z otaczającą tkanką tłuszczową i powięzią Geroty, a następnie wykonywane jest wycięcie całego moczowodu wraz z fragmentem ściany pęcherza moczowego (tzw. mankietem pęcherzowym). Kluczowe znaczenie ma kompletne usunięcie układu kielichowo-miedniczkowego i moczowodu z fragmentem pęcherza, co minimalizuje ryzyko nawrotu choroby.
Po nefroureterektomii konieczne jest regularne monitorowanie pacjenta pod kątem nawrotów choroby, zwłaszcza w obrębie pęcherza moczowego, gdyż istnieje podwyższone ryzyko rozwoju raka urotelialnego pęcherza moczowego. Funkcję wydalniczą przejmuje pozostała nerka, dlatego przed zabiegiem niezbędna jest ocena jej wydolności.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak moczowodu – Epidemiologia
Rak moczowodu stanowi około 5-10% wszystkich nowotworów urotelialnych i jest diagnozowany głównie u osób w wieku 70-90 lat, ze średnim wiekiem rozpoznania wynoszącym 73 lata. Częstość występowania wynosi do 2 przypadków na 100 000 osobolat w krajach zachodnich, z tendencją wzrostową, szczególnie u kobiet. Rak moczowodu jest około trzykrotnie częstszy u mężczyzn niż u kobiet, a dominującym typem histologicznym jest rak przejściowokomórkowy typu brodawkowatego (94%). Główne czynniki ryzyka to palenie tytoniu (zwiększające ryzyko 2,5-7-krotnie), wcześniejszy rak pęcherza moczowego, ekspozycja na toksyny zawodowe, przewlekłe stany zapalne dróg moczowych oraz zespół Lyncha. W momencie diagnozy 40-50% pacjentów ma nowotwór nieinwazyjny (pTa/T1), natomiast 50-60% prezentuje chorobę naciekającą mięśniówkę lub zaawansowaną (≥pT2), a do 25% ma przerzuty, co istotnie wpływa na rokowanie.
cystoskopia, cytologia, fulguracja, kwas arystolochowy, miedniczka nerkowa, nawrót lokoregionalny, nefropatia bałkańska, nefroureterektomia, nowotwór urotelialny, przerzut do węzłów chłonnych, przeżycie specyficzne dla nowotworu, radykalna cystektomia, rak moczowodu, rak nerkowokomórkowy, rak urotelialny, rak urotelialny górnych dróg moczowych, terapia BCG, ureteroskopia, zespół Lyncha - Leksykon chorób i schorzeń
Rak moczowodu – Objawy
Rak moczowodu (UTUC) to rzadki nowotwór wywodzący się z komórek przejściowych wyścielających moczowody, występujący głównie u osób powyżej 65. roku życia, częściej u mężczyzn. Najczęstszym objawem jest krwiomocz (makro- lub mikrohematuria), który może pojawić się już we wczesnym stadium choroby. W miarę progresji nowotworu pojawiają się objawy bólowe w okolicy lędźwiowej, dysuria, częstomocz, nykturia, zmniejszenie strumienia moczu, utrata masy ciała i przewlekłe zmęczenie. Zaawansowane stadium może prowadzić do wodonercza z powodu zablokowania moczowodu, co skutkuje upośledzeniem funkcji nerki. Lokalizacja guza determinuje objawy kliniczne – guzy dystalne manifestują się objawami podobnymi do raka pęcherza, natomiast guzy proksymalne częściej powodują ból lędźwiowy i wodonercze. Diagnostyka powinna uwzględniać ryzyko współistnienia raka pęcherza moczowego, co wymaga regularnej kontroli obu lokalizacji.
ból lędźwiowy, częstomocz, dyzuria, hiperkalcemia, krwiomocz, mikrohematuria, nefroureterektomia, nowotwór układu moczowego, nykturia, objawy dyzuryczne, obrzęk limfatyczny, parcie na mocz, rak moczowodu, rak pęcherza moczowego, rak urotelialny górnego odcinka dróg moczowych, system TNM, UTUC, węzły chłonne regionalne, wodonercze, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zastój moczu, złamanie patologiczne, zmęczenie przewlekłe