wkładka wewnątrzmaciczna z miedzią
Wkładka wewnątrzmaciczna z miedzią (IUD) to jeden z najbardziej skutecznych odwracalnych środków antykoncepcyjnych. Jest to małe urządzenie w kształcie litery T wykonane z plastiku, na którym nawinięty jest drut miedziany. Miedź działa jako spermicyd, uszkadzając plemniki i zapobiegając zapłodnieniu, a także modyfikuje środowisko macicy, utrudniając implantację zarodka.
Skuteczność wkładki miedzianej jest bardzo wysoka, z wskaźnikiem niepowodzeń poniżej 1% rocznie. Po założeniu przez lekarza może pozostawać w macicy i zapewniać ochronę antykoncepcyjną przez okres od 5 do nawet 10 lat, w zależności od typu. Wkładki miedziane mogą być również stosowane jako antykoncepcja awaryjna, jeśli zostaną założone do 5 dni po stosunku bez zabezpieczenia.
Do najczęstszych działań niepożądanych należą: zwiększone krwawienia miesiączkowe, szczególnie w pierwszych miesiącach po założeniu, bóle menstruacyjne oraz ryzyko wypadnięcia wkładki (2-10%). Rzadkimi, ale poważnymi powikłaniami są: perforacja macicy (0,1-0,2%), infekcje miednicy mniejszej oraz ciąża pozamaciczna w przypadku niepowodzenia antykoncepcji. Wkładka nie chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową.
Wkładka miedziana stanowi dobrą opcję dla kobiet, które nie mogą lub nie chcą stosować metod hormonalnych. Jest przeciwwskazana u pacjentek z niewytłumaczalnymi krwawieniami z dróg rodnych, ciążą, infekcją miednicy mniejszej, nieprawidłowościami anatomicznymi macicy oraz alergią na miedź.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lewonorgestrel – Dawkowanie i sposób podawania
Lekarz powinien zwrócić uwagę na różnorodność dawkowania lewonorgestrelu w zależności od formy farmaceutycznej i wskazań klinicznych. W antykoncepcji awaryjnej stosuje się jednorazową dawkę 1,5 mg (1500 μg) jak najszybciej, najlepiej w ciągu 12 godzin, nie później niż 72 godziny po stosunku, z koniecznością powtórzenia dawki w przypadku wymiotów w ciągu 3 godzin. U pacjentek przyjmujących leki indukujące enzymy wątrobowe zaleca się podwójną dawkę 3 mg lub preferowanie wkładki miedzianej (Cu-IUD). W złożonych tabletkach antykoncepcyjnych lewonorgestrel występuje w dawkach od 50 μg do 150 μg, zwykle w połączeniu z etynyloestradiolem (20–40 μg), przy schematach 21 dni aktywnych i 7 dni przerwy lub placebo. W przypadku pominięcia tabletki, szczególnie przy opóźnieniu >12 godzin, konieczne jest stosowanie dodatkowej antykoncepcji lub zmiana schematu przyjmowania. Systemy domaciczne (IUS) zawierają od 13,5 mg do 52 mg lewonorgestrelu, uwalniając od 6 do 20 μg/24h, z czasem działania od 3 do 8 lat, stosowane zarówno w antykoncepcji, jak i leczeniu nadmiernych krwawień miesiączkowych. Systemy transdermalne (np. Fem 7 Combi) dostarczają 10 μg/24h lewonorgestrelu w fazie II terapii, stosowanej w cyklu 4-tygodniowym z wymianą co 7 dni.
antykoncepcja awaryjna, antykoncepcja postkoitalna, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, inwolucja macicy, krwawienie z odstawienia, leki indukujące enzymy wątrobowe, lewonorgestrel, nadmierne krwawienie miesiączkowe, progestagen, rozszerzenie kanału szyjki macicy, system terapeutyczny domaciczny, system transdermalny, tabletki antykoncepcyjne, wkładka wewnątrzmaciczna z miedzią, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa