płyny śródnaczyniowe
Płyny śródnaczyniowe to część płynów ustrojowych krążących w obrębie naczyń krwionośnych i limfatycznych. Stanowią one około 25% całkowitej objętości wody w organizmie (ok. 3 litry u osoby dorosłej) i są istotnym komponentem objętości wewnątrznaczyniowej.
Głównym składnikiem płynów śródnaczyniowych jest osocze krwi, które składa się w około 90% z wody oraz zawiera białka (albuminy, globuliny, fibrynogen), elektrolity, substancje odżywcze, produkty metabolizmu i hormony. Utrzymanie prawidłowej objętości płynów śródnaczyniowych jest kluczowe dla zachowania homeostazy organizmu, zapewnienia prawidłowego ciśnienia tętniczego i perfuzji narządów.
Zaburzenia objętości płynów śródnaczyniowych mogą prowadzić do hipowolemii (zmniejszonej objętości krwi krążącej) lub hiperwolemii (zwiększonej objętości krwi krążącej). Hipowolemię obserwuje się w stanach odwodnienia, krwawienia, utraty płynów do przestrzeni trzeciej, natomiast hiperwolemię w niewydolności serca, niewydolności nerek czy nadmiernej podaży płynów.
Ocena stanu płynów śródnaczyniowych jest ważnym elementem diagnostyki i leczenia w wielu stanach klinicznych. W ocenie wykorzystuje się parametry hemodynamiczne, kliniczne cechy perfuzji tkankowej, badania laboratoryjne oraz metody obrazowe oceniające wypełnienie łożyska naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tetraspan 60 mg/ml HES roztwór do infuzji 60 mg/ml
Tetraspan 60 mg/ml to roztwór do infuzji zawierający hydroksyetyloskrobię (HES) oraz elektrolity w zbalansowanym roztworze, stosowany wyłącznie w początkowym okresie przywracania objętości płynów śródnaczyniowych, z maksymalnym czasem podawania do 24 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 30 ml/kg masy ciała (1,8 g HES/kg), co dla pacjenta 70 kg odpowiada 2100 ml (126 g HES). Szybkość infuzji w stanie ostrego wstrząsu nie powinna przekraczać 20 ml/kg/godz. (0,33 ml/kg/min lub 1,2 g HES/kg/godz.). Pierwsze 10-20 ml należy podać powoli, monitorując pacjenta pod kątem reakcji anafilaktycznych i anafilaktoidalnych. W sytuacjach zagrożenia życia dopuszcza się szybkie podanie do 500 ml pod ciśnieniem, po usunięciu powietrza z pojemnika i zestawu infuzyjnego, aby zapobiec zatorowi powietrznemu.
hemodylucja, hydroksyetyloskrobia, infuzja dożylna, infuzja pod ciśnieniem, obserwacja pacjenta, ostry wstrząs, parametry hemodynamiczne, płyny śródnaczyniowe, podanie dożylne, reakcja anafilaktyczna, schorzenia współistniejące, stan zagrożenia życia, terapia infuzyjna, Tetraspan, utrata krwi, zator powietrzny, zestaw infuzyjny, zmiany fizjologiczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Voluven (60 mg + 9 mg)/ml
Voluven to roztwór do infuzji zawierający poli(O-2-hydroksyetylo)skrobię (HES) o stężeniu 60 mg/ml oraz 9 mg/ml chlorku sodu, stosowany wyłącznie dożylnie w celu przywracania objętości płynów śródnaczyniowych. Terapia powinna być ściśle kontrolowana i ograniczona do maksymalnie 24 godzin, a dawka dobowa nie może przekraczać 30 ml/kg masy ciała. Infuzję rozpoczyna się powolnym podaniem pierwszych 10-20 ml roztworu, z jednoczesnym monitorowaniem pacjenta pod kątem reakcji anafilaktycznych. Cały czas leczenia konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, a infuzję należy przerwać po osiągnięciu odpowiednich wartości klinicznych. Produkt ma pH 4,0-5,5, osmolarność 308 mOsmol/l oraz zawiera elektrolity: Na⁺ 154 mmol/l i Cl⁻ 154 mmol/l.