złożona farmakoterapia

Złożona farmakoterapia, znana również jako politerapia lub polipragmazja, odnosi się do jednoczesnego stosowania wielu leków u jednego pacjenta. Jest to powszechna praktyka kliniczna, szczególnie u osób starszych i pacjentów z chorobami przewlekłymi, u których współistnieje kilka schorzeń wymagających leczenia.

W medycynie rozróżnia się złożoną farmakoterapię właściwą, kiedy stosowanie wielu leków jest uzasadnione klinicznie (np. w leczeniu nadciśnienia tętniczego, cukrzycy czy padaczki lekoopornej), oraz niewłaściwą polipragmazję, gdy liczba stosowanych leków przekracza rzeczywiste potrzeby pacjenta. WHO definiuje polipragmazję jako jednoczesne stosowanie pięciu lub więcej leków.

Złożona farmakoterapia niesie ze sobą istotne ryzyko interakcji lekowych, które mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, zmniejszenia skuteczności terapii lub wystąpienia nowych problemów zdrowotnych. Szczególnie narażeni są pacjenci geriatryczni, u których zmiany fizjologiczne związane z wiekiem wpływają na farmakokinetykę i farmakodynamikę leków.

W zarządzaniu złożoną farmakoterapią kluczowa jest regularna weryfikacja listy leków, ocena potencjalnych interakcji oraz stosowanie narzędzi takich jak kryteria Beers’a czy STOPP/START do identyfikacji potencjalnie niewłaściwych leków. Istotna jest również koordynacja między specjalistami oraz edukacja pacjenta w zakresie prawidłowego stosowania przepisanych preparatów.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl