struktura chemiczna lenalidomidu
Lenalidomid to pochodna talidomidu, należąca do grupy leków immunomodulujących (IMiDs). Jego struktura chemiczna to 3-(4-amino-1-okso-1,3-dihydro-2H-izoidol-2-ylo)piperidyno-2,6-dion. Lenalidomid różni się od talidomidu dodatkową grupą aminową w pozycji C4 pierścienia izoidolowego oraz brakiem karbonylowej grupy w pierścieniu ftalimidowym.
Dzięki swojej strukturze chemicznej lenalidomid wykazuje silniejsze działanie immunomodulujące oraz przeciwnowotworowe przy jednocześnie mniejszej neurotoksyczności w porównaniu do talidomidu. Struktura ta umożliwia lenalidomidowi wiązanie się z białkiem cereblon (CRBN), co prowadzi do ukierunkowanej degradacji czynników transkrypcyjnych Ikaros (IKZF1) i Aiolos (IKZF3), kluczowych dla rozwoju i przeżycia komórek szpiczaka mnogiego.
Modyfikacje strukturalne lenalidomidu w porównaniu do talidomidu skutkują również lepszym profilem farmakokinetycznym, w tym wyższą biodostępnością (około 90%) oraz krótszym okresem półtrwania (3-4 godziny). Struktura chemiczna tego związku determinuje jego metabolizm, który zachodzi głównie poprzez hydrolizę w osoczu, z minimalnym udziałem enzymów cytochromu P450.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Linorion 2,5 mg
Lenalidomid (Linorion) jest lekiem o udokumentowanym działaniu teratogennym, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania go w okresie ciąży. Ze względu na podobieństwo strukturalne do talidomidu, lenalidomid może powodować ciężkie wady wrodzone, co potwierdzają badania przedkliniczne na małpach. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z doświadczeniem w ocenie teratogenności. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas terapii ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz potencjalne ryzyko dla niemowląt.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, karmienie piersią, lenalidomid, Linorion, powierzchnia ciała, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, struktura chemiczna lenalidomidu, talidomid, teratologia, wada wrodzona, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Teva 5 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Teva) jest lekiem o udokumentowanym działaniu teratogennym, co wymaga wdrożenia rygorystycznego programu zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Lek dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty teratologa. U mężczyzn lenalidomid wykrywany jest w spermie w niskich stężeniach, które zanikają po 3 dniach od zakończenia terapii, jednak ze względu na ryzyko, zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas leczenia, przerw oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, zwłaszcza gdy partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji.
antykoncepcja, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, kapsułka twarda, lenalidomid, mleko kobiece, niewydolność nerek, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie lenalidomidu, ryzyko teratogenne, skutek teratogenny, sperma ludzka, struktura chemiczna lenalidomidu, szkodliwy wpływ, talidomid, teratologia, test ciążowy, wada wrodzona, właściwość teratogenna