żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe

Żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe (ŻChZZ) to grupa schorzeń obejmująca zakrzepicę żył głębokich (ZŻG) i zatorowość płucną (ZP). Stanowi trzecią co do częstości przyczynę zgonów z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego, po zawale serca i udarze mózgu.

W patogenezie ŻChZZ kluczową rolę odgrywają czynniki triady Virchowa: uszkodzenie śródbłonka naczyniowego, zwolnienie przepływu krwi oraz nadkrzepliwość. Czynniki ryzyka obejmują unieruchomienie, zabiegi chirurgiczne, nowotwory złośliwe, ciążę i połóg, doustną antykoncepcję hormonalną, terapię hormonalną, otyłość oraz wrodzone i nabyte trombofilie.

Diagnostyka ŻChZZ opiera się na ocenie prawdopodobieństwa klinicznego (skale Wellsa, skala genewska), oznaczeniu D-dimerów oraz badaniach obrazowych: ultrasonografii żył (w przypadku podejrzenia ZŻG) i angiografii tomografii komputerowej tętnic płucnych (przy podejrzeniu ZP).

Leczenie obejmuje terapię przeciwkrzepliwą, początkowo heparynami drobnocząsteczkowymi lub fondaparynuksem, a następnie doustnymi antykoagulantami: antagonistami witaminy K (warfaryna, acenokumarol) lub bezpośrednimi doustnymi antykoagulantami (DOAC). W przypadkach zagrażających życiu zatorowości płucnej stosuje się trombolizę lub embolektomię.

Profilaktyka ŻChZZ jest niezwykle istotna i obejmuje wczesne uruchamianie pacjentów, stosowanie pończoch uciskowych, przerywanego ucisku pneumatycznego oraz farmakoprofilaktykę (głównie heparyny drobnocząsteczkowe) u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, szczególnie w okresie okołooperacyjnym.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl