priapizm
Priapizm to stan chorobowy charakteryzujący się przedłużającą się, bolesną erekcją prącia, niezwiązaną z pobudzeniem seksualnym. Dolegliwość ta wymaga pilnej interwencji medycznej, ponieważ może prowadzić do trwałego uszkodzenia tkanek prącia i zaburzeń erekcji.
Wyróżnia się dwa główne typy priapizmu: niedokrwienny (tzw. niskiego przepływu), będący stanem nagłym wymagającym natychmiastowej interwencji, oraz nieniedokrwienny (wysokiego przepływu), który zwykle nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla tkanek. Priapizm niedokrwienny charakteryzuje się sztywnym i bolesnym członkiem, podczas gdy w typie nieniedokrwiennym erekcja jest zwykle mniej sztywna i niebolesna.
Przyczyny priapizmu są różnorodne i obejmują: choroby hematologiczne (szczególnie niedokrwistość sierpowatokrwinkowa), leki (m.in. niektóre psychotropowe, przeciwnadciśnieniowe, hormony), urazy, nowotwory czy zaburzenia neurologiczne. W leczeniu priapizmu niedokrwiennego stosuje się aspirację krwi z ciał jamistych, iniekcje leków obkurczających naczynia oraz zabiegi chirurgiczne w przypadkach opornych na leczenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamsunorm Combi 6 mg + 0,4 mg
Preparat Tamsunorm Combi zawiera 6 mg solifenacyny bursztynianu (4,5 mg solifenacyny) oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (0,37 mg tamsulosyny) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, stosowany głównie u mężczyzn z objawami łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były suchość w jamie ustnej (9,5%), zaparcia (3,2%), niestrawność (2,4%), zawroty głowy (1,4%), niewyraźne widzenie (1,2%), zmęczenie (1,2%) oraz zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny (1,5%). Najpoważniejszym działaniem niepożądanym było ostre zatrzymanie moczu, występujące niezbyt często (0,3%), szczególnie u pacjentów z przeszkodą podpęcherzową lub stosujących inne leki antycholinergiczne. Profil bezpieczeństwa pozostaje stabilny podczas terapii do 1 roku, bez specyficznych działań związanych z długoterminowym stosowaniem.
bursztynian solifenacyny, chlorowodorek tamsulosyny, choroba refluksowa przełyku, dyspepsja, działanie antycholinergiczne, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, jaskra, łagodny rozrost prostaty, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność okrężnicy, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, produkt leczniczy, przeszkoda podpęcherzowa, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wytrysk wsteczny, zaburzenia ejakulacji, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wiotkiej tęczówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Menero MED 5 mg
Produkt leczniczy Menero MED zawiera 5 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych i jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Działania te mają zazwyczaj łagodny lub umiarkowany charakter i ustępują samoistnie, przy czym ból głowy najczęściej pojawia się w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Badania kliniczne obejmujące 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z grupy placebo potwierdziły profil bezpieczeństwa leku, stosowanego zarówno „w razie potrzeby”, jak i „raz na dobę”. U pacjentów powyżej 65 roku życia zaobserwowano zwiększoną częstość biegunek, a u osób powyżej 75 lat także zawrotów głowy, co wymaga szczególnej uwagi przy planowaniu terapii u seniorów.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowości EKG, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doxazosin Aurovitas
Doxazosin Aurovitas zawiera doksazosynę w dawce 4 mg (4,84 mg doksazosyny mezylanu) i jest alfa-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Ze względu na mechanizm działania, szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, objawiającego się zawrotami głowy, osłabieniem i potencjalnie omdleniami. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz edukację pacjenta w zakresie zapobiegania i postępowania przy objawach niedociśnienia. U pacjentów z niewydolnością serca, zwłaszcza z zaburzeniami hemodynamicznymi, konieczne jest ostrożne dawkowanie i stopniowe zwiększanie dawki, aby uniknąć znacznego spadku pojemności minutowej serca. Doksazosyna jest metabolizowana w wątrobie, dlatego u chorych z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność, a w przypadku ciężkich dysfunkcji wątroby lek jest przeciwwskazany.
BPH, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, doksazosyny mezylan, inhibitor fosfodiesterazy 5, inhibitor PDE-5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lewokomorowa niewydolność serca, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność lewej komory serca, niewydolność serca, obrzęk płuc, okres półtrwania leku, operacja zaćmy, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, przedłużona erekcja, rak gruczołu krokowego, receptor alfa, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wysięk osierdziowy, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy, zastoinowa niewydolność serca, zator płucny, zawroty głowy, zespół małej źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sertralina Krka 50 mg
Sertralina Krka, stosowana w leczeniu zaburzeń takich jak zespół lęku społecznego, zespół obsesyjno-kompulsyjny, zespół lęku napadowego oraz PTSD, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej występują nudności oraz zaburzenia seksualne (np. niezdolność do ejakulacji u 14% mężczyzn z lękiem społecznym). Profil działań niepożądanych jest zbliżony do obserwowanego u pacjentów z depresją i jest w dużej mierze zależny od dawki, często ustępując podczas kontynuacji terapii. Objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność i nudności, mogą wystąpić przy nagłym przerwaniu leczenia, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiponatremii u osób starszych oraz zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów powyżej 50. roku życia. W populacji pediatrycznej najczęściej obserwowano bóle głowy (22%), bezsenność (21%), nudności (15%) i biegunkę (11%).
anizokoria, bradykardia, częstoskurcz komorowy, drżenie mięśni, dysfonia, ginekomastia, hiperkineza, hiperprolaktynemia, hiperwentylacja, hiponatremia, jadłowstręt, jaskra, krwotok poporodowy, leukopenia, makulopatia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nekroliza naskórka, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nietrzymanie moczu, niezdolność do ejakulacji, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktoidalna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, śródmiąższowa choroba płuc, SSRI, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie seksualne, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zespół lęku napadowego, zespół lęku społecznego, zespół obsesyjno-kompulsyjny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gerocilan 20 mg
Gerocilan (tadalafil) w dawce 20 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej bóle głowy, niestrawność, bóle pleców i mięśni, których częstość występowania koreluje z dawką. Dane kliniczne z udziałem 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 na placebo wskazują, że większość działań niepożądanych ma charakter przemijający i umiarkowany. W schemacie dawkowania raz na dobę, bóle głowy pojawiają się zwykle między 10 a 30 dniem terapii. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, niestabilną dławicę piersiową, komorowe zaburzenia rytmu serca oraz nagłe zgony sercowe (częstość ≥1/10 000 i <1/1 000), wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, okluzja naczyń siatkówki, priapizm, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, refluks żołądkowo-przełykowy, szum w uszach, tadalafil, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dopamar 200 mg + 50 mg
Lewodopa z karbidopą wywołuje działania niepożądane głównie poprzez ośrodkowe działanie dopaminy, z najczęstszymi objawami takimi jak dyskinezy (ruchy pląsawicze, dystoniczne i inne mimowolne), nudności oraz skurcze mięśni i kurcz powiek, które mogą wskazywać na konieczność redukcji dawki. U pacjentów stosujących preparaty o przedłużonym uwalnianiu częściej obserwuje się dyskinezy oraz epizody „on-off” (bradykinezja), co wymaga dostosowania schematu dawkowania. Ponadto, leczenie może prowadzić do zaburzeń kontroli impulsów, takich jak patologiczna skłonność do hazardu, nadmierna aktywność seksualna czy kompulsywne zachowania, związanych z zespołem dysregulacji dopaminowej (DDS). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, agranulocytoza i trombocytopenia.
agranulocytoza, ataksja, bradykinezja, bruksizm, czerniak złośliwy, dyskineza, dystonia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, kurcz powiek, leukopenia, lewodopa z karbidopą, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, plamica Schönleina-Henocha, pokrzywka, priapizm, ruchy pląsawicze, skurcz mięśni, splątanie, trombocytopenia, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia pozapiramidowe, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół Hornera, zjawisko on-off, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rispolept
Rysperydon, stosowany w terapii pacjentów, zwłaszcza w podeszłym wieku z otępieniem, wiąże się ze znacznym ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zwiększoną śmiertelnością (4,0% vs. 3,1% placebo, OR 1,21; 95% CI 0,7-2,1) oraz trzykrotnym wzrostem ryzyka incydentów naczyniowo-mózgowych (3,3% vs. 1,2% placebo, OR 2,96; 95% CI 1,34-7,50). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu furosemidu, gdzie śmiertelność wzrasta do 7,3%. Rysperydon jest przeciwwskazany u pacjentów z otępieniem innym niż choroba Alzheimera i powinien być stosowany wyłącznie w krótkotrwałym leczeniu uporczywej agresji o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu, po nieskuteczności metod niefarmakologicznych. Monitorowanie kliniczne jest niezbędne, zwłaszcza w kontekście ryzyka niedociśnienia ortostatycznego, leukopenii, neutropenii, agranulocytozy oraz potencjalnego wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia i zaburzeniami elektrolitowymi.
agranulocytoza, atypowy lek przeciwpsychotyczny, bezwzględna liczba neutrofilów, bradykardia, brak owulacji, choroba Parkinsona, fosfokinaza kreatynowa, furosemid, ginekomastia, guz prolaktynozależny, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, leukocyt, leukopenia, mioglobinuria, mlekotok, napad drgawkowy, neutropenia, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, objaw pozapiramidowy, ostra niewydolność nerek, otępienie, otępienie naczyniowe, otępienie typu mieszanego, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie z ciałami Lewy’ego, polidypsja, poliuria, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, ryzyko śmiertelności, śpiączka cukrzycowa, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie zachowania, zdarzenie niepożądane naczyniowo-mózgowe, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pram 20 mg
Cytalopram, składnik leku PRAM, wykazuje profil działań niepożądanych głównie łagodnych i przemijających, najczęściej pojawiających się w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Działania te wykazują zależność od dawki i obejmują m.in. nasilone pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej, bezsenność, senność, biegunkę, nudności oraz uczucie zmęczenia. Wśród poważniejszych, choć rzadkich działań niepożądanych odnotowano trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, hiponatremię, hipokaliemię, napady lęku, myśli i zachowania samobójcze, a także wydłużenie odstępu QT i groźne arytmie komorowe, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka. Występują również objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenie, splątanie, poty, ból głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość i zaburzenia widzenia, które wymagają stopniowego zmniejszania dawki leku.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, cytalopram, depersonalizacja, hiperhidroza, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, kserostomia, mlekotok, mydriaza, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, reakcja anafilaktyczna, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złamania kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aurex 20 20 mg
Podczas terapii cytalopramem (Aurex 20) działania niepożądane mają przeważnie łagodny i przemijający charakter, z największym nasileniem w pierwszych 1-2 tygodniach leczenia. Objawy takie jak nasilone pocenie się, suchość w jamie ustnej, bezsenność, senność, biegunka, nudności i zmęczenie wykazują zależność od dawki. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku terapii. U pacjentów, zwłaszcza kobiet, osób z hipokaliemią, wydłużeniem odstępu QT lub chorobami serca, odnotowano ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Epidemiologicznie u osób powyżej 50. roku życia stosujących SSRI, w tym cytalopram, obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenie, splątanie, potliwość, ból głowy, biegunka i kołatanie serca, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, cytalopram bromowodorek, depersonalizacja, drżenie, dyspepsja, działanie niepożądane, fotodermatoza, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, jaskra ostra zamykającego się kąta, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwotok poporodowy, lęk, łysienie, małopłytkowość, mania, mlekotok, mydriaza, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, napad paniki, nieżyt nosa, nudności, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, plamica, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, splątanie, SSRI, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, terminologia MedDRA, torsade de pointes, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia orgazmu, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół nieprawidłowego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złamanie kości, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Citalopram – Działania niepożądane
Citalopram wykazuje profil działań niepożądanych, które są zazwyczaj łagodne i przemijające, pojawiające się głównie w pierwszych tygodniach terapii. Najczęstsze objawy to nasilone pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej, bezsenność, senność, biegunka, nudności oraz uczucie zmęczenia, z zależnością od dawki leku. Istotne są potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT, nadkomorowe i komorowe zaburzenia rytmu serca (w tym zespół Torsades de Pointes), szczególnie u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub chorobą serca. Zespół serotoninowy oraz ryzyko myśli i zachowań samobójczych wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza na początku leczenia i po zmianie dawki. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenie i kołatanie serca, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów powyżej 50. roku życia obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości podczas stosowania SSRI, w tym citalopramu.
akatyzja, bruksizm, citalopram, depersonalizacja, drgawki, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt psychiczny, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, napad drgawkowy grand mal, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dalfaz SR 5 5 mg
Chlorowodorek alfuzosyny w dawce 5 mg (Dalfaz SR 5) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do często występujących należą niedociśnienie ortostatyczne, nudności, bóle brzucha, biegunka, suchość w ustach oraz objawy ogólne takie jak osłabienie i złe samopoczucie. Niezbyt często obserwuje się omdlenia, senność, tachykardię, uczucie kołatania serca, nieżyt nosa, wymioty, wysypkę, świąd, obrzęki i ból w klatce piersiowej. Z częstością nieznaną zgłaszano poważniejsze powikłania, takie jak niedokrwienie mózgu u pacjentów z zaburzeniami krążenia mózgowego, trombocytopenię, neutropenię, uszkodzenie komórek wątroby, cholestatyczną chorobę wątroby, priapizm oraz migotanie przedsionków. Bardzo rzadko mogą wystąpić dławica piersiowa u chorych z chorobą wieńcową, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
chlorowodorek alfuzosyny, cholestatyczna choroba wątroby, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, lek hipotensyjny, migotanie przedsionków, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tachykardia, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, zaburzenia błędnika, zaćma, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Princex
Przed rozpoczęciem terapii preparatem Princex (syldenafil 25 mg) konieczne jest przeprowadzenie testu diagnostycznego oraz dokładnej oceny klinicznej pacjenta, w tym diagnostyki zaburzeń erekcji i oceny kardiologicznej ze względu na ryzyko sercowo-naczyniowe związane z aktywnością seksualną. Syldenafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, powodując przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z lewokomorowymi zaburzeniami odpływu krwi (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Stosowanie Princex jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących azotany ze względu na ryzyko nasilenia hipotensji. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, niemiarowości komorowe, krwotok mózgowo-naczyniowy oraz epizody nadciśnienia i niedociśnienia tętniczego, głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia.
anemia sierpowatokrwinkowa, białaczka, brak laktazy, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, donor tlenku azotu, hipotensyjne działanie azotanów, inhibitor PDE5, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek α-adrenolityczny, lewokomorowe zaburzenie odpływu krwi, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, ryzyko sercowo-naczyniowe, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, właściwość wazodylatacyjna, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie widzenia, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamsulosin APC Instytut 0,4 mg
Tamsulosyna chlorowodorek w dawce 0,4 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest stosowana w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, jednak jej profil bezpieczeństwa obejmuje liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (1,3%), zaburzenia wytrysku (w tym wytrysk wsteczny i brak wytrysku) oraz osłabienie. Często występują także kołatania serca i hipotonia ortostatyczna, a niezbyt często bóle głowy, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, wysypka, świąd i pokrzywka. Rzadko mogą pojawić się omdlenia, obrzęk naczynioruchowy, priapizm oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również niewyraźne widzenie, migotanie przedsionków, arytmię, tachykardię, krwawienia z nosa i duszność, choć ich częstość i związek z tamsulosyną nie są jednoznacznie określone.
arytmia, duszność, hipotonia ortostatyczna, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migotanie przedsionków, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tamsulosyna chlorowodorek, wytrysk wsteczny, zaburzenia widzenia, zaburzenia wytrysku, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Inventum 10 mg
Tadalafil Inventum 10 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość występowania jest zależna od dawki i zwykle ma charakter przemijający oraz łagodny lub umiarkowany. W badaniach odnotowano również rzadkie, ale poważne zdarzenia, takie jak incydenty sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca), poważne reakcje okulistyczne (NAION, okluzja naczyń siatkówki) oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko priapizmu, wymagającego pilnej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagłe zaczerwienienie twarzy, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, niezwiązana z zapaleniem tętnic przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, udar, wymioty, wysypka, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depralin ODT 20 mg
Escytalopram w postaci tabletek Depralin ODT wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Najczęstsze objawy to ból głowy oraz nudności (≥1/10 pacjentów). Zaburzenia psychiczne, takie jak lęk, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne oraz zmniejszenie popędu płciowego, występują często (≥1/100 do <1/10), a u kobiet często obserwuje się brak orgazmu. Rzadziej pojawiają się agresja, depersonalizacja, omamy, a także potencjalnie poważne stany, takie jak mania, myśli i zachowania samobójcze, które wymagają ścisłego monitorowania. Ze strony układu nerwowego często występują bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje i drżenie, a rzadko zespół serotoninowy. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się tachykardię, bradykardię oraz potencjalnie zagrażające życiu wydłużenie odstępu QT i arytmie komorowe, w tym Torsade de Pointes, szczególnie u kobiet, osób z hipokaliemią i chorobami serca.
arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, drgawki, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, lęk, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nudności, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie ruchowe, zaburzenie widzenia, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmniejszenie popędu płciowego - Leksykon substancji czynnych
Olej sojowy oczyszczony – Działania niepożądane
Olej sojowy oczyszczony (Soiae oleum raffinatum) jest powszechnie stosowanym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Intralipid 20%, Kabiven czy Lipidem, dostarczającym energii i niezbędnych kwasów tłuszczowych. Działania niepożądane związane z jego podawaniem występują przeważnie bardzo rzadko, pod warunkiem prawidłowego dawkowania i monitorowania. Najczęściej obserwuje się podwyższenie temperatury ciała (≥1/1000 do <1/100), a rzadziej drżenia, dreszcze, nudności i wymioty (<1%). Reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, pokrzywka czy obrzęk gardła, występują bardzo rzadko (<1/10 000) i wymagają natychmiastowego rozpoznania i interwencji. Ponadto mogą pojawić się zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, hemoliza, retikulocytoza, leukopenia), neurologiczne (ból głowy, senność), naczyniowe (niedociśnienie, nadciśnienie, zakrzepowe zapalenie żył), oddechowe (duszność, sinica), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha), a także przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych i cholestaza. Objawy ogólne to m.in. uczucie zmęczenia i zimna.
cholestaza, duszność, hemoliza, hiperlipidemia, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadkrzepliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk gardła, olej sojowy oczyszczony, pokrzywka, powiększenie śledziony, powiększenie wątroby, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, rumień, sinica, uderzenia gorąca, wysypka, zaburzenia krzepnięcia krwi, zakrzepowe zapalenie żył, zespół przedawkowania tłuszczu, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil PMCS 5 mg
Tadalafil PMCS, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych klinicznych i porejestracyjnych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z grupy placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Działania te mają zazwyczaj charakter przemijający i łagodny lub umiarkowany. Wśród poważniejszych, choć rzadkich, działań niepożądanych należy wymienić zaburzenia widzenia, takie jak nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION), okluzja naczyń siatkówki oraz centralna surowicza chorioretinopatia, które mogą prowadzić do trwałych uszkodzeń wzroku. Ponadto, stosowanie tadalafilu wiąże się z ryzykiem poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, w tym zawału mięśnia sercowego, niestabilnej dławicy piersiowej, komorowych zaburzeń rytmu serca oraz nagłych zgonów sercowych, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, udar, zaburzenia erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil Teva
Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego w celu prawidłowego rozpoznania zaburzeń erekcji oraz identyfikacji ich przyczyn, ze szczególnym uwzględnieniem oceny układu sercowo-naczyniowego z powodu ryzyka kardiologicznego związanego z aktywnością seksualną. Tadalafil, jako inhibitor PDE5, wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co może powodować łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, nasilające hipotensyjne efekty azotanów. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tadalafilu z lekami α1-adrenolitycznymi (np. doksazosyną) ze względu na ryzyko niedociśnienia. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz niewydolnością wątroby w klasie Child-Pugh C stosowanie schematu raz na dobę jest niewskazane lub wymaga ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Ponadto, u pacjentów stosujących silne inhibitory CYP3A4 (np. rytonawir, ketokonazol) obserwuje się zwiększoną ekspozycję na tadalafil (AUC), co wymaga szczególnej ostrożności.
anatomiczne zniekształcenie członka, azotany, białaczka, blokada receptorów alfa1-adrenergicznych, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstoskurcz, doksazosyna, erytromycyna, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, itrakonazol, ketokonazol, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwnadciśnieniowy, nagła śmierć sercowa, niedobór laktazy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rytonawir, sakwinawir, skala Child-Pugh, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, wygięcie prącia, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ebrantil 25 5 mg/ml
Produkt leczniczy Ebrantil 25, zawierający urapidyl (5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), może wywoływać działania niepożądane głównie związane z nagłym obniżeniem ciśnienia tętniczego. Do najczęściej obserwowanych należą zawroty głowy i ból głowy (często ≥1/100 do <1/10), nudności (często), a także objawy sercowo-naczyniowe takie jak kołatanie serca, tachykardia, bradykardia oraz uczucie ucisku w klatce piersiowej (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100). Niedociśnienie ortostatyczne, mogące prowadzić do omdleń, występuje niezbyt często. Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, zaczerwienienie skóry, wysypka (rzadko ≥1/10 000 do <1/1000) oraz obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka (częstość nieznana), wymagają szczególnej uwagi. Rzadko obserwuje się priapizm, który stanowi pilne wskazanie do interwencji medycznej.
ból głowy, bradykardia, dusznica bolesna, Ebrantil, infuzja kroplowa, kołatanie serca, małopłytkowość, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój, nieregularne tętno, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja nadwrażliwości, świąd, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, urapidyl, wymioty, wysypka, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kornam
Chlorowodorek terazosyny, jako lek alfa-adrenolityczny, może wywoływać istotne obniżenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza niedociśnienie ortostatyczne i omdlenia, szczególnie po pierwszej dawce lub po wznowieniu leczenia po przerwie dłuższej niż kilka dni. Ryzyko to jest wyższe u pacjentów powyżej 65 roku życia (5,6% vs 2,6% u młodszych) oraz u osób z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Objawy niedociśnienia, takie jak osłabienie, zawroty głowy czy tachykardia nadkomorowa (120-160 uderzeń/min), mogą wymagać dostosowania dawki. Zaleca się stosowanie schematu dawkowania początkowego po przerwie w terapii oraz unikanie nagłych zmian pozycji ciała i długotrwałego stania, zwłaszcza u osób starszych. Konieczna jest regularna kontrola medyczna i edukacja pacjentów w zakresie rozpoznawania objawów niedociśnienia i priapizmu, który wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej, aby zapobiec trwałym uszkodzeniom.
antagonista wapnia, anuria, efekt pierwszej dawki, hemodylucja, inhibitor 5-fosfodiesterazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kamica nerkowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, priapizm, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, swoisty antygen sterczowy, tachykardia nadkomorowa, zaburzenia odpływu moczu, zaćma, zakażenie dróg moczowych, zatorowość płucna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aricogan 10 mg
Arycogan (arypiprazol) w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 30 mg wykazuje profil działań niepożądanych, w którym najczęściej obserwuje się akatyzję (≥3%) oraz nudności. Objawy pozapiramidowe (EPS) występują u 19% pacjentów w badaniach kontrolowanych placebo, a ich częstość jest niższa niż w przypadku haloperydolu (25,8% vs 57,3% u dorosłych ze schizofrenią). Akatyzja dotyczy 6,2% pacjentów ze schizofrenią i 12,1% z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, przy czym u młodzieży (13-17 lat) częstość EPS i senności jest wyższa (≥10%). Dystonia może pojawić się w pierwszych dniach leczenia, szczególnie u młodszych mężczyzn, manifestując się skurczami mięśni szyi, trudnościami w przełykaniu i oddychaniu. W badaniach klinicznych obserwowano także zmiany stężenia prolaktyny, z niskim poziomem u 29,5% dziewcząt i 48,3% chłopców w populacji młodzieży ze schizofrenią leczonej do 2 lat.
akatyzja, arypiprazol, aspiracyjne zapalenie płuc, choroba zakrzepowo-zatorowa, dysfagia, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, haloperydol, hiperglikemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotermia, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność wątroby, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, patologiczne uzależnienie od hazardu, późna dyskineza, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, śpiączka hiperosmolarna, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adatam XR 0,4 mg
Produkt leczniczy Adatam XR zawierający tamsulosynę chlorowodorek w dawce 0,4 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowane działania to zawroty głowy (1,3%) oraz ból głowy, które należą do typowych reakcji neurologicznych. Często występują również omdlenia, które mogą wymagać natychmiastowej pomocy medycznej. Rzadziej pojawiają się kołatania serca, a bardzo rzadko hipotonia ortostatyczna. Działania niepożądane ze strony układu wzrokowego, takie jak niewyraźne widzenie i zaburzenia widzenia, występują niezbyt często i mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Poza tym zgłaszano reakcje alergiczne skórne, w tym wysypkę, świąd, pokrzywkę, a także poważne reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy rumień wielopostaciowy, które wymagają hospitalizacji.
arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, duszność, hipotonia ortostatyczna, IFIS, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tamsulosyny chlorowodorek, wysypka skórna, wytrysk wsteczny, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vardenafil Aristo 10 mg
Wardenafil w formie tabletek powlekanych wykazuje profil działań niepożądanych o charakterze głównie przemijającym i o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u ponad 10% pacjentów, ze szczególnym nasileniem u osób w podeszłym wieku (16,2% vs. 11,8% u młodszych). Inne często zgłaszane objawy to zapalenie spojówek (≥1/10), obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia snu, niepokój, zawroty głowy (3,7% u osób ≥65 lat vs. 0,7% u młodszych), senność, parestezje oraz omdlenia. Rzadziej występują poważne zdarzenia neurologiczne, takie jak napady drgawkowe czy przemijające napady niedokrwienne. W obrębie układu wzrokowego mogą pojawić się zaburzenia widzenia, światłowstręt, zwiększone ciśnienie śródgałkowe oraz inne dolegliwości oczu. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości odnotowano poważne zdarzenia kardiologiczne, takie jak zawał serca, tachyarytmie komorowe oraz nagły zgon.
aminotransferaza, biegunka, ból głowy, ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, duszność, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, hematospermia, inhibitor PDE5, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, krwotok mózgowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, przekrwienie błony śluzowej, przekrwienie oczu, przemijający napad niedokrwienny, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień, światłowstręt, szum w uszach, tachyarytmia komorowa, tachykardia, utrata słuchu, wardenafil, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie żołądka, zawał serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lekap
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem (Lekap) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i badania przedmiotowego w celu właściwej diagnozy zaburzeń erekcji oraz oceny stanu układu sercowo-naczyniowego pacjenta. Syldenafil, jako wazodylatator, może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami odpływu krwi z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie azotanów ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia. Po wprowadzeniu leku odnotowano incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica, nagła śmierć sercowa, zaburzenia rytmu komorowego, krwotok mózgowo-naczyniowy, przemijający napad niedokrwienny, nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
anatomiczna deformacja prącia, autonomiczny układ nerwowy, białaczka, choroba Peyroniego, ciśnienie tętnicze krwi, cytrynian syldenafilu, czynna choroba wrzodowa, działanie hipotensyjne azotanów, działanie wazodylatacyjne, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kardiomiopatia przerostowa, komorowe zaburzenia rytmu, krwotok mózgowo-naczyniowy, laktoza jednowodna, lek α-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odpływu krwi z lewej komory, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluoksetyna EGIS 20 mg
Fluoksetyna, jako SSRI, wywołuje działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, najczęściej bóle głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie i biegunkę (≥1/10). Objawy te zwykle ustępują w trakcie terapii i nie wymagają przerwania leczenia. Wśród poważniejszych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na myśli i zachowania samobójcze, które mogą pojawić się zarówno w trakcie terapii, jak i po jej zakończeniu, co wymaga natychmiastowej interwencji. U pacjentów powyżej 50. roku życia obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości, prawdopodobnie związane z wpływem fluoksetyny na metabolizm kostny oraz ryzykiem upadków. Zespół odstawienny, mimo długiego okresu półtrwania fluoksetyny i norfluoksetyny, występuje i objawia się m.in. zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, nudnościami, drżeniami i bólami głowy, co uzasadnia stopniowe zmniejszanie dawki przy odstawianiu.
akatyzja, arytmia komorowa, ataksja, bezsenność, ból głowy, depersonalizacja, dysfagia, dyskineza, dysregulacja autonomiczna, fluoksetyna, hiponatremia, myśli samobójcze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie snu, zachowanie samobójcze, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elicea 20 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Do najczęstszych należą bóle głowy (≥1/10), nudności (≥1/10), zaburzenia snu, zawroty głowy, lęk, zmiany apetytu oraz zaburzenia seksualne. Rzadziej obserwuje się reakcje anafilaktyczne, małopłytkowość, hiponatremię, zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe, w tym torsade de pointes, a także zaburzenia krzepnięcia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia QT u pacjentów z hipokaliemią, chorobami serca oraz u kobiet. Ponadto, u osób powyżej 50. roku życia odnotowano zwiększone ryzyko złamań kości podczas stosowania SSRI.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, dyskineza, Elicea, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, krwawienie z odbytu, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, małopłytkowość, mlekotok, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SNRI, SSRI, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depralin ODT 5 mg
Depralin ODT zawiera escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Profil działań niepożądanych obejmuje głównie zaburzenia układu nerwowego (ból głowy ≥1/10, bezsenność, senność, zawroty głowy ≥1/100 do <1/10), psychiczne (lęk, niepokój, zmniejszenie popędu płciowego), żołądkowo-jelitowe (nudności ≥1/10, biegunka, zaparcia, wymioty), oraz sercowo-naczyniowe (wydłużenie QT, arytmie komorowe, w tym Torsade de Pointes). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego, hiponatremii, myśli i zachowań samobójczych oraz zaburzeń seksualnych (u mężczyzn zaburzenia wytrysku i impotencja, u kobiet zaburzenia orgazmu i krwotoki). Działania niepożądane najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ustępują przy kontynuacji leczenia.
akatyzja, arytmia komorowa, ból głowy, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, jadłowstręt, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, myśli samobójcze, napad paniki, nudności, osteoporoza, parestezje, priapizm, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zespół odstawienia, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cipramil 20 mg
Citalopram (Cipramil 20 mg) wykazuje profil działań niepożądanych, które najczęściej mają łagodny i przemijający charakter, pojawiając się głównie w pierwszych 1-2 tygodniach terapii. Występuje zależność dawka-efekt w zakresie nasilenia objawów takich jak nadmierne pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej, bezsenność, senność, biegunka, nudności oraz uczucie zmęczenia. Do najczęstszych działań należą senność, bezsenność, bóle głowy, drżenia, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia uwagi, szumy uszne, suchość jamy ustnej, nudności i biegunka. Rzadziej obserwuje się poważniejsze objawy, takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie QT i torsade de pointes), a także zespół serotoninowy, który stanowi stan zagrożenia życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia i przy zmianach dawkowania.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, citalopram, depersonalizacja, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hiponatremia, krwotok poporodowy, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie pozapiramidowe, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tadalafil Teva 20 mg
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Tadalafil Teva 20 mg konieczna jest szczegółowa kwalifikacja pacjenta, uwzględniająca liczne przeciwwskazania. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na tadalafil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (353 mg w tabletce 20 mg). Nie należy go stosować jednocześnie z organicznymi azotanami oraz lekami pobudzającymi cyklazę guanylową (np. riocyguat) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, takimi jak przebyty zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 90 dni, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca klasy NYHA ≥ II w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niekontrolowane arytmie, niedociśnienie (<90/50 mm Hg), niekontrolowane nadciśnienie oraz przebyty udar mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Przeciwwskazaniem jest także historia nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION) z utratą wzroku w jednym oku.
arytmia serca, azotany organiczne, choroba naczyniowa siatkówki, cyklaza guanylowa, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, deformacja prącia, dysfagia, działanie hipotensyjne, hipercholesterolemia, inhibitor PDE5, klasyfikacja NYHA, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki preparatu, NAION, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, priapizm, riocyguat, schorzenia sercowo-naczyniowe, szlak tlenku azotu, tadalafil, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Trazodon – Działania niepożądane
Trazodon, lek przeciwdepresyjny o działaniu uspokajającym, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażających życiu, takich jak myśli i zachowania samobójcze, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes. Częstość występowania większości działań niepożądanych jest określana jako „nieznana”, jednak do najczęstszych należą senność, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ból głowy oraz niedociśnienie ortostatyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie parametrów wątrobowych, elektrolitów (w tym hiponatremii i SIADH), funkcji serca oraz oceny ryzyka samobójczego, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i po odstawieniu leku.
afazja ekspresywna, agranulocytoza, bradykardia, delirium, drgawki kloniczne, dystonia, eozynofilia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, lek przeciwdepresyjny, leukopenia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, porażenna niedrożność jelita, priapizm, przedwczesny skurcz komorowy, SIADH, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wewnątrzwątrobowy zastój żółci, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil Bluescience
Przed rozpoczęciem terapii produktem Tadalafil Bluescience konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz oceny stanu układu sercowo-naczyniowego pacjenta, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, udar mózgu czy przemijające napady niedokrwienne (TIA). Tadalafil, jako inhibitor PDE5, wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co może prowadzić do łagodnego, przemijającego obniżenia ciśnienia tętniczego i nasilać działanie hipotensyjne azotanów oraz leków przeciwnadciśnieniowych, zwłaszcza blokujących receptory α1-adrenergiczne (np. doksazosyna). W przypadku stosowania tadalafilu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (klasa C Child-Pugh) zaleca się ostrożność ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek i ograniczone dane kliniczne.
anatomiczne zniekształcenie członka, białaczka, brak laktazy, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, działanie niepożądane układu krążenia, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, komorowe zaburzenie rytmu serca, lek blokujący receptor α1-adrenergiczny, nagła utrata słuchu, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram Genoptim 20 mg
Escitalopram Genoptim, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Najczęstsze objawy obejmują bóle głowy (>1/10), nudności (>1/10), zaburzenia snu (bezsenność, senność, często >1/100 do <1/10), oraz zmiany apetytu i masy ciała (często). Istotne są również działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak zespół serotoninowy (rzadko), drgawki, akatyzja, a także zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze (częstość nieznana). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano rzadkie przypadki bradykardii i wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami, co może prowadzić do torsade de pointes. Ponadto, obserwuje się ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, hiponatremii oraz zaburzeń seksualnych, w tym zmniejszenia libido i zaburzeń wytrysku u mężczyzn.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, hiponatremia, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, mydriaza, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, parasomnia, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czuciowe, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Remidia 20 mg
Syldenafil w dawce 20 mg (Remidia) posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę (0,4 mg/tabletkę), a także u osób przyjmujących azotany lub azotan amylu ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Przeciwwskazane jest także łączenie syldenafilu z inhibitorami PDE5 i lekami pobudzającymi cyklazę guanylową (np. riocyguat) oraz z silnymi inhibitorami CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir), co może prowadzić do toksycznego wzrostu stężenia leku. Ponadto, syldenafil jest przeciwwskazany u pacjentów z utratą wzroku w jednym oku z powodu nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION).
azotany, białaczka, choroba Peyroniego, cyklaza guanylowa, deformacje prącia, działanie hipotensyjne, inhibitory CYP3A4, inhibitory PDE5, itrakonazol, ketokonazol, laktoza jednowodna, leki hipotensyjne, nadwrażliwość na syldenafil, NAION, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna choroba wieńcowa, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, priapizm, riocyguat, rytonawir, syldenafil, szpiczak mnogi, tlenek azotu, udar mózgu, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nakom 250 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Nakom, zawierający 250 mg lewodopy i 25 mg karbidopy jednowodnej, wykazuje liczne działania niepożądane, głównie związane z ośrodkowym działaniem dopaminy. Najczęściej obserwuje się dyskinezy (w tym pląsawicę, dystonie), nudności oraz zakażenia układu moczowego (≥1/10). Zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, splątanie, depresja i zaburzenia psychotyczne, występują często (≥1/100 do <1/10), a rzadziej pojawiają się lęk, pobudzenie i dezorientacja (≥1/10 000 do <1/1000). W zakresie układu nerwowego często notuje się efekt "on-off", ataksję i drżenie rąk (≥1/1000 do <1/100), a rzadko złośliwy zespół neuroleptyczny i drgawki (≥1/10 000 do <1/1000). Działania sercowo-naczyniowe obejmują kołatanie serca, nieregularną czynność serca oraz niedociśnienie ortostatyczne (≥1/100 do <1/10). Występują także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i suchość jamy ustnej (≥1/100 do <1/10), a także zaparcia i biegunki (≥1/1000 do <1/100).
agranulocytoza, ataksja, bruksizm, czerniak złośliwy, drgawka, dysfagia, dyskineza, dystonia, efekt on-off, jadłowstręt, kołatanie serca, kurcz powiek, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nietrzymanie moczu, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pląsawica, pokrzywka, priapizm, purpura Schönleina-Henocha, ruch mimowolny, senność, skurcz mięśni, ślinotok, splątanie, trombocytopenia, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychotyczne, zakażenie układu moczowego, zapalenie żył, zatrzymanie moczu, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół Hornera, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Unisol 0,5 mg + 0,4 mg
Analiza działań niepożądanych leku Unisol, zawierającego dutasteryd 0,5 mg oraz tamsulosynę 0,4 mg, opiera się głównie na czteroletnim badaniu klinicznym CombAT. W badaniu tym wykazano biorównoważność terapii skojarzonej z monoterapiami obu substancji. Częstość działań niepożądanych związanych z leczeniem zmniejszała się z czasem: 22% w pierwszym roku, następnie 6%, 4% i 2% w kolejnych latach. Najczęstsze działania niepożądane w pierwszym roku dotyczyły układu rozrodczego, zwłaszcza zaburzeń ejakulacji. Po pierwszym roku częstość działań niepożądanych była podobna dla terapii skojarzonej i monoterapii. Działania niepożądane seksualne (impotencja, zmniejszone libido, zaburzenia ejakulacji) przypisywane są dutasterydowi i mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Zgłaszano również zaburzenia piersi, w tym tkliwość i powiększenie, a także przypadki raka gruczołu piersiowego u mężczyzn.
ból głowy, chlorowodorek, dutasteryd, impotencja, kardiomiopatia rozstrzeniowa, monoterapia dutasterydem, monoterapia tamsulosyną, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność lewokomorowa, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, pokrzywka, powiększenie piersi, priapizm, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu piersiowego, skala Gleasona, tamsulosyna, tkliwość piersi, wstrząs kardiogenny, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia piersi, zaburzenia układu rozrodczego, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fraxiparine 5700 j.m.a.Xa/0,6 ml
Fraxiparine, zawierający nadroparynę wapniową, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, w którym dominują krwawienia występujące bardzo często (≥1/10), w tym szczególnie niebezpieczne krwiaki rdzeniowe, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się małopłytkowość indukowaną heparyną oraz trombocytozę, co wymaga monitorowania liczby płytek krwi ze względu na ryzyko zakrzepowo-zatorowe. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić eozynofilia, reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje rzekomo-anafilaktyczne, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Dodatkowo, bardzo rzadko notuje się przemijającą hiperkaliemię związaną z hamowaniem wydzielania aldosteronu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą lub istniejącą hiperkaliemią. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferaz, które zwykle nie wymaga przerwania terapii.
aminotransferaza, cukrzyca, eozynofilia, gospodarka wapniowo-fosforanowa, heparyna, hiperkaliemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, krwawienie, krwiak, krwiak rdzeniowy, małopłytkowość, martwica skóry, nadroparyna wapniowa, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, płytki krwi, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, priapizm, przewlekła niewydolność nerek, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, rumień, świąd, trombocytoza, wysypka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xirect Forte
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem w leczeniu zaburzeń erekcji konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego badania podmiotowego i przedmiotowego w celu właściwej diagnozy oraz identyfikacji potencjalnych przyczyn zaburzenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę układu sercowo-naczyniowego, gdyż syldenafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, które może powodować przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego. Pacjenci z chorobami współistniejącymi, takimi jak zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu czy zespół atrofii wielonarządowej, wymagają szczególnej ostrożności. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na ryzyko znacznego nasilenia hipotensji. W okresie po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano poważne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, niemiarowość komorowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, TIA oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego, często powiązane z aktywnością seksualną lub bezpośrednio po podaniu leku.
białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, fosfodiesteraza typu 5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek α-adrenolityczny, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, syldenafil, szpiczak mnogi, właściwość wazodylatacyjna, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zwężenie ujścia aorty - Leksykon substancji czynnych
Testosteron propionian – Działania niepożądane
Testosteron propionian, składnik preparatu Omnadren 250, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy krwiotwórczy, sercowo-naczyniowy, wątrobowy, endokrynny oraz skórny. Charakterystyczne zmiany hematologiczne to częste zwiększenie hematokrytu, liczby erytrocytów oraz stężenia hemoglobiny, co może prowadzić do policytemii i zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna. Testosteron propionian hamuje czynniki krzepnięcia II, V, VI i X, co u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe może skutkować powikłaniami krwotocznymi. Dodatkowo obserwuje się nadciśnienie tętnicze, retencję elektrolitów (sodu, chloru, potasu, wapnia, fosforanów) oraz wzrost stężenia cholesterolu i swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA), co podnosi ryzyko sercowo-naczyniowe i utrudnia diagnostykę nowotworów prostaty. Wątroba może ulec uszkodzeniu, od łagodnych zaburzeń czynności po rzadkie, ale poważne zmiany nowotworowe, w tym nowotwór wątroby, co wymaga regularnego monitorowania biochemicznego i obrazowego.
antygen PSA, ból głowy, brak miesiączki, czynniki krzepnięcia, ginekomastia, gonadotropiny, hematokryt, hemoglobina, hemostaza, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hirsutyzm, krwinki czerwone, lek przeciwzakrzepowy, łysienie androgenowe, maskulinizacja, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, nudności, obrzęk, oligospermia, Omnadren, parestezje, plamica wątrobowa, policytemia, priapizm, retencja sodu, testosteron propionian, trądzik, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia lękowe, zaburzenia libido, zaburzenia miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Doxan 2
Podczas stosowania doksazosyny (Apo-Doxan) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, objawiającego się zawrotami głowy, osłabieniem, a w rzadkich przypadkach omdleniami. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz edukację pacjentów w zakresie unikania sytuacji zwiększających ryzyko urazów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca z wysoką pojemnością wyrzutową, prawokomorowa niewydolność serca wywołana zatorami płucnymi lub wysiękiem osierdziowym oraz lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania. U chorych z ciężką chorobą wieńcową gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego może nasilać dolegliwości dławicowe. Ponadto, ze względu na metabolizm wątrobowy, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.
alfa-adrenolityk, BPH, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, dolegliwość dławicowa, działanie alfa-adrenolityczne, galaktozemia, IFIS, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lewokomorowa niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, omdlenie, operacja zaćmy, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, rak gruczołu krokowego, syldenafil, tadalafil, wardenafil, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności wątroby, zator płucny, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół wiotkiej tęczówki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Viavardis 20 mg
Viavardis, zawierający wardenafil w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie działaniami niepożądanymi o łagodnym do umiarkowanego nasileniu i przemijającym charakterze. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u ≥10% pacjentów, ze zwiększoną częstością u osób w wieku ≥65 lat (16,2% vs 11,8% u młodszych). Ponadto, u pacjentów starszych oraz z nadciśnieniem tętniczym częściej występują zawroty głowy (3,7% vs 0,7% u młodszych). Profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów, m.in. zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty, napady drgawkowe, amnezja), sercowo-naczyniowe (zawał serca, tachyarytmia komorowa, dławica piersiowa, nagły zgon), okulistyczne (nieprawidłowe widzenie, neuropatia nerwu wzrokowego) oraz reakcje alergiczne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA, z najczęstszymi objawami występującymi u ≥1/10 pacjentów.
ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, hematospermia, inhibitor PDE5, krwiomocz, krwotok mózgowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, refluks żołądkowo-przełykowy, tachyarytmia komorowa, wardenafil, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pralex 5 mg
Escytalopram, składnik leku Pralex dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii i obejmują szerokie spektrum objawów o różnej częstości, z dominacją bardzo częstych (występujących u >1/10 pacjentów). Do najważniejszych należą trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia), zmiany masy ciała, zaburzenia psychiczne (w tym myśli i zachowania samobójcze), zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, zespół serotoninowy), kardiologiczne (wydłużenie QT, arytmie, bradykardia, częstoskurcz), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, wymioty, krwawienia) i skóry (wysypki, świąd). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza u kobiet z hipokaliemią lub chorobami serca, oraz na możliwość wystąpienia poważnych zaburzeń psychicznych wymagających natychmiastowej interwencji.
bradykardia, bruksizm, częstoskurcz, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, lek przeciwdepresyjny, mania, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szumy uszne, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne i lękowe, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Risperidone Teva
Ocena tolerancji na rysperydon w formie doustnej jest kluczowa przed rozpoczęciem terapii zawiesiną do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu (Risperidone Teva), aby zminimalizować ryzyko poważnych działań niepożądanych. Lek nie jest wskazany u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem ze względu na zwiększoną umieralność (4,0% vs. 3,1% placebo; OR 1,21; 95% CI: 0,7-2,1) oraz ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (3,3% vs. 1,2% placebo; OR 2,96; 95% CI: 1,34-7,50). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu furosemidu, gdyż obserwowano wzrost umieralności do 7,3% u osób starszych (średni wiek 89 lat). Ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, leukopenii, neutropenii, agranulocytozy oraz późnych dyskinez wymaga monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia, odwodnieniem, czy wcześniejszymi zaburzeniami hematologicznymi. W przypadku ciężkiej neutropenii (bezwzględna liczba neutrofilów <1 x 10⁹/l) konieczne jest przerwanie leczenia i monitorowanie krwi.
agranulocytoza, atypowy lek przeciwpsychotyczny, blokada receptorów dopaminowych, bradykardia, choroba naczyniowo-mózgowa, choroba Parkinsona, ginekomastia, guz prolaktynozależny, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipowolemia, kwasica ketonowa, leukopenia, mlekotok, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, niewydolność serca, nowotwór mózgu, objaw pozapiramidowy, odwodnienie, otępienie z ciałami Lewy’ego, polidypsja, poliuria, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, śpiączka cukrzycowa, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodzenia, zaćma, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie niepożądane naczyniowo-mózgowe, zespół Reye’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa