napad drgawkowy grand mal
Napad drgawkowy typu grand mal (obecnie nazywany napadem toniczno-klonicznym uogólnionym) jest najcięższą postacią napadu padaczkowego. Charakteryzuje się gwałtowną utratą przytomności, po której następuje faza toniczna (napięcie wszystkich mięśni ciała trwające około 10-20 sekund) oraz faza kloniczna (rytmiczne drgawki całego ciała, trwające zwykle 1-3 minuty).
W trakcie napadu może dojść do przygryzienia języka, mimowolnego oddania moczu, a po ustąpieniu drgawek często występuje faza ponapadowa z sennością, splątaniem, bólem głowy i mięśni. Napad grand mal może być wywołany przez różne czynniki, w tym nieprawidłową aktywność elektryczną mózgu w przebiegu padaczki, urazy głowy, guzy mózgu, zaburzenia metaboliczne, odstawienie alkoholu czy niektórych leków.
Diagnostyka napadu toniczno-klonicznego obejmuje badanie EEG, obrazowanie mózgu (TK lub MRI) oraz badania laboratoryjne w celu wykluczenia przyczyn metabolicznych. Leczenie polega na farmakoterapii lekami przeciwpadaczkowymi, a w przypadku aktywnego napadu – na podaniu leków przeciwdrgawkowych (najczęściej benzodiazepin). Istotne jest również zapewnienie bezpieczeństwa pacjenta podczas napadu poprzez ułożenie w pozycji bocznej ustalonej i zabezpieczenie przed urazami.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Citalopram – Działania niepożądane
Citalopram wykazuje profil działań niepożądanych, które są zazwyczaj łagodne i przemijające, pojawiające się głównie w pierwszych tygodniach terapii. Najczęstsze objawy to nasilone pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej, bezsenność, senność, biegunka, nudności oraz uczucie zmęczenia, z zależnością od dawki leku. Istotne są potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT, nadkomorowe i komorowe zaburzenia rytmu serca (w tym zespół Torsades de Pointes), szczególnie u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub chorobą serca. Zespół serotoninowy oraz ryzyko myśli i zachowań samobójczych wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza na początku leczenia i po zmianie dawki. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenie i kołatanie serca, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów powyżej 50. roku życia obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości podczas stosowania SSRI, w tym citalopramu.
akatyzja, bruksizm, citalopram, depersonalizacja, drgawki, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt psychiczny, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, napad drgawkowy grand mal, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clopixol 25 mg
Przedawkowanie zuklopentyksolu, substancji czynnej leku Clopixol 25 mg (29,55 mg dichlorowodorku zuklopentyksolu odpowiada 25 mg zuklopentyksolu), może prowadzić do poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzeń termoregulacji. Dawka doustna do 450 mg/dobę (ponad 18-krotność standardowej dawki terapeutycznej) była badana klinicznie, jednak przekroczenie dawki terapeutycznej może skutkować sennością, śpiączką (powyżej 150-200 mg), zaburzeniami ruchowymi, drgawkami, wstrząsem, hipertermią lub hipotermią. W EKG obserwuje się wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, komorowe zaburzenia rytmu oraz zatrzymanie akcji serca, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków kardiotoksycznych. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby są szczególnie narażeni na toksyczność nawet przy dawkach terapeutycznych.
adrenalina, akatyzja, biperyden, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz komorowy, diazepam, dichlorowodorek zuklopentyksolu, drgawki, drgawki ogniskowe, dystonia, działanie kardiotoksyczne, elektrokardiogram, hipertermia, hipotensja, komorowe zaburzenia rytmu, leczenie przeciwarytmiczne, napad drgawkowy grand mal, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja obwodowa, płynoterapia, śpiączka, sztywność mięśniowa, tachykardia, terapia objawowa, termoregulacja, toksykologia kliniczna, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia ruchowe, zatrzymanie akcji serca, zuklopentyksol - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cholitol –
Przedawkowanie leku CHOLITOL, zawierającego Belladonnae tinctura oraz 58-63% V/V etanolu, może prowadzić do objawów atropinopodobnych wynikających z blokady receptorów muskarynowych. Przy dawce co najmniej dziesięciokrotnie przekraczającej zalecaną obserwuje się suchość w ustach, zmniejszenie wydzielania potu i soku żołądkowego, rozszerzenie źrenic (mydriasis), tachykardię, trudności w oddawaniu moczu, a także objawy ośrodkowe takie jak halucynacje i drgawki. Hipertermia powyżej 39°C jest szczególnie niebezpieczna, zwłaszcza w wysokich temperaturach otoczenia, ze względu na zahamowanie pocenia. Objawy te nasilają się wraz ze wzrostem dawki i mogą stanowić zagrożenie życia, zwłaszcza u pacjentów z jaskrą, przerostem prostaty, chorobami sercowo-naczyniowymi, zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób w podeszłym wieku.
alkaloidy tropanowe, blokada receptorów muskarynowych, częstoskurcz zatokowy, fizostygmina, halucynacja, hipertermia, jaskra z wąskim kątem przesączania, leczenie przeciwdrgawkowe, mydriasis, nalewka z pokrzyku wilczej jagody, napad drgawkowy grand mal, objawy atropinopodobne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przerost prostaty, retencja moczu, suchość jamy ustnej, węgiel aktywowany, zaburzenie akomodacji, zahamowanie wydzielania potu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cital 20 mg
Cytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje profil działań niepożądanych, które są na ogół łagodne i przemijające, najczęściej pojawiające się w pierwszych 1-2 tygodniach terapii. Działania te wykazują zależność od dawki i obejmują m.in. nasilone pocenie się, suchość błony śluzowej jamy ustnej, bezsenność, senność, biegunkę, nudności oraz uczucie zmęczenia. Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych według MedDRA obejmuje kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. zaburzeń psychicznych (pobudzenie, lęk, stany splątania), neurologicznych (senność, bezsenność, bóle głowy, drżenie, parestezje), sercowo-naczyniowych (wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes), a także zaburzeń elektrolitowych (hiponatremia, hipokaliemia). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych oraz konieczność ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia lub po odstawieniu leku.
bradykardia, bruksizm, cytalopram, dyskineza, fotowrażliwość, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, napad drgawkowy grand mal, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symkinet MR 40 mg
Metylofenidat chlorowodorek, substancja czynna leku Symkinet MR, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas monitorowania terapii. Najczęściej obserwuje się zmniejszenie łaknienia (≥1/10), jadłowstręt, umiarkowane zmniejszenie masy ciała i wzrostu u dzieci oraz zmniejszenie masy ciała u dorosłych (≥1/100 do <1/10). W zakresie zaburzeń psychicznych bardzo często występują bezsenność i nerwowość, a często labilność emocjonalna, zaburzenia psychotyczne, stany maniakalne, dezorientacja, próby samobójcze, omamy oraz tiki, w tym pogorszenie istniejących w zespole Tourette'a. Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy obejmuje ból głowy (≥1/10), drżenie, senność, akatyzję, a rzadziej drgawki typu grand mal, ruchy choreoatetotyczne oraz złośliwy zespół neuroleptyczny. Działania sercowo-naczyniowe to m.in. ból w klatce piersiowej (≥1/100 do <1/10), nadciśnienie tętnicze, obwodowe marznięcie kończyn oraz bardzo rzadko nagła śmierć sercowa.
akatyzja, bezsenność, ból głowy, dławica piersiowa, dyspepsja, ginekomastia, jadłowstręt, krwiomocz, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy wzrokowe, pancytopenia, plamica małopłytkowa, powikłanie naczyniowo-mózgowe, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, ruchy choreoatetotyczne, śpiączka wątrobowa, stan maniakalny, suchość w jamie ustnej, tik, zaburzenia psychotyczne, zaburzenie akomodacji, zapalenie naczyń, zapalenie tętnic mózgowych, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie łaknienia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 5 mg 5 mg
Medikinet CR, zawierający chlorowodorek metylofenidatu w kapsułkach o zmodyfikowanym uwalnianiu (dostępny w dawkach 5 mg do 60 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania i układów narządowych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to bezsenność, nerwowość oraz ból głowy. Często występują również zaburzenia psychiczne, takie jak agresja, labilność emocjonalna, lęk, depresja, drażliwość, a także objawy neurologiczne jak drżenie, senność i zawroty głowy. Wśród działań rzadkich i bardzo rzadkich odnotowano poważne zaburzenia neurologiczne, w tym drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), a także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zatrzymanie krążenia i zawał mięśnia sercowego. Działania niepożądane obejmują także objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, suchość w jamie ustnej, ból brzucha), skóry (wysypki, świąd), oraz zaburzenia metaboliczne i odżywiania, w tym zmniejszenie łaknienia i masy ciała, szczególnie u dzieci przy długotrwałym stosowaniu.
afazja, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek metylofenidatu, drgawki, dusznica bolesna, dysfemia, dysfunkcja wątroby, dyskineza, dyspepsja, ginekomastia, hiperaktywność psychoruchowa, jadłowstręt, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, labilność emocjonalna, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, nietypowe zachowanie, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezja, plamica małopłytkowa, pokrzywka, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, suchość w jamie ustnej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, wymioty, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentazocinum WZF 30 mg/ml
Pentazocinum WZF (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest opioidowym analgetykiem, którego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, zarówno ośrodkowymi, jak i obwodowymi. Do najczęstszych należą nudności, wymioty, senność, nadmierne pocenie się, zawroty głowy oraz oszołomienie. Neurologiczne działania niepożądane obejmują omamy, ból głowy, euforię, dezorientację, splątanie, drżenia, parestezje, omdlenia oraz napady drgawkowe typu grand mal. Istotnym powikłaniem jest podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza w dużych dawkach, może prowadzić do uzależnienia fizycznego i zespołu odstawiennego, manifestującego się m.in. bezsennością i niezwykłymi marzeniami sennymi. Rzadkie, ale poważne działania obejmują depresję oddechową, nadciśnienie tętnicze, tachykardię, depresję krążeniową oraz niedociśnienie tętnicze. Ponadto obserwuje się zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha oraz skurcz dróg żółciowych.
agranulocytoza, analgetyk opioidowy, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, dezorientacja, dreszcze, drżenie, eozynofilia, euforia, guzek, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadmierne pocenie, napad drgawkowy grand mal, niedociśnienie tętnicze, nudność, obrzęk twarzy, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, oszołomienie, owrzodzenie, parestezja, pentazocyna, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz dróg żółciowych, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, uzależnienie fizyczne, włóknienie mięśni, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia akomodacji, zaburzenia widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Citabax 20 20 mg
Terapia cytalopramem wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o charakterze głównie łagodnym i przemijającym, z największym nasileniem w pierwszych 1-2 tygodniach leczenia. Objawy takie jak nasilone pocenie się, suchość w ustach, bezsenność, senność, biegunka, nudności oraz uczucie zmęczenia wykazują zależność od dawki leku, co ma istotne znaczenie dla indywidualizacji terapii. Wśród działań niepożądanych obserwowanych u >1% pacjentów dominują zaburzenia snu, senność, bóle głowy, suchość w ustach, nudności, biegunka, a także objawy ze strony układu nerwowego, sercowo-naczyniowego (np. kołatanie serca, rzadziej bradykardia, tachykardia, wydłużenie odstępu QT) oraz zaburzenia psychiczne, w tym lęk, pobudzenie i zmniejszenie popędu płciowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego, napadów drgawkowych, hiponatremii, a także poważnych reakcji alergicznych i zaburzeń hematologicznych, takich jak trombocytopenia.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mlekotok, myśl samobójcza, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy grand mal, niedociśnienie ortostatyczne, niemiarowość komorowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, próba czynnościowa wątroby, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, SSRI, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie orgazmu, zaburzenie pozapiramidowe, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vivacor 12,5 mg
Przedawkowanie karwedylolu, substancji czynnej leku Vivacor (dostępnego w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg i 25 mg), prowadzi do poważnych powikłań kardiologicznych i neurologicznych, wynikających z blokady receptorów beta-1, beta-2 oraz alfa-1 adrenergicznych. Klinicznie obserwuje się ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardię (<50/min), ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie akcji serca, zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości oraz uogólnione drgawki. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują rozszerzenie naczyń obwodowych, zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego, hipoperfuzję narządów oraz toksyczny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
antagonista receptorów muskarynowych, asystolia, atropina, beta-sympatykomimetyk, bradykardia, glukagon, hipoperfuzja narządów, inhibitor fosfodiesterazy, karwedylol, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwdrgawkowy, monitorowanie EKG, napad drgawkowy grand mal, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obturacyjna choroba płuc, przedawkowanie karwedylolu, receptor alfa-1, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcz oskrzeli, stymulacja przezżylna, terapia nerkozastępcza, uogólnione drgawki, wstrząs kardiogenny, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 20 mg 20 mg
Medikinet CR (chlorowodorek metylofenidatu) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Do najczęstszych działań należą ból głowy, bezsenność, nerwowość oraz zmniejszenie łaknienia, co może prowadzić do utraty masy ciała. Często obserwuje się także zaburzenia psychiczne (agresja, labilność emocjonalna, lęk, depresja), objawy neurologiczne (drżenie, senność, zawroty głowy), zaburzenia sercowo-naczyniowe (tachykardia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, suchość w jamie ustnej, ból brzucha). Rzadziej występują poważne reakcje, takie jak leukopenia, małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, stany psychotyczne, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS) czy nagła śmierć sercowa.
akatyzja, chlorowodorek metylofenidatu, dusznica bolesna, dysfagia, dyskineza, dyspepsja, ginekomastia, jadłowstręt, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, krwiomocz, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, priapizm, reakcja anafilaktyczna, ruchy choreoatetotyczne, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, tachykardia, wysypka polekowa, zaburzenia erekcji, zapalenie nosogardzieli, zawał mięśnia sercowego, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Przedawkowanie lidokainy chlorowodorku, zawartej w roztworze Lidocaine 2% Fresenius Kabi (20 mg/ml, co odpowiada 16,22 mg lidokainy na ml), prowadzi do progresywnej toksyczności ogólnoustrojowej, obejmującej przede wszystkim ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz układ sercowo-naczyniowy (UKN). Wczesne objawy neurotoksyczności to parestezje okołoustne, drętwienie języka, uczucie pustki w głowie, nadwrażliwość na dźwięki oraz szumy uszne. Następnie mogą pojawić się zaburzenia widzenia, drżenia i skurcze mięśni, które zwiastują ryzyko napadów drgawek grand mal, utraty przytomności, niedotlenienia, hiperkapnii, zaburzeń oddechowych, a nawet bezdechu. W ciężkich przypadkach obserwuje się objawy kardiotoksyczności, takie jak niedociśnienie, bradykardia, zaburzenia rytmu serca oraz zatrzymanie akcji serca. Kwasica metaboliczna może nasilać toksyczność lidokainy, tworząc błędne koło reakcji toksycznych.
bezdech, bradykardia, dializa, diazepam, drętwienie języka, drżenia mięśniowe, hiperkapnia, intubacja dotchawicza, kardiotoksyczność, kwasica, lidokaina chlorowodorek, napad drgawkowy grand mal, neurotoksyczność, niedociśnienie, niedotlenienie, niedrożność dróg oddechowych, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje okołoustne, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcze mięśni, szumy uszne, tiopental sodu, tlenoterapia, toksyczność ogólnoustrojowa, układ sercowo-naczyniowy, utrata przytomności, wentylacja wspomagana, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet 10 mg 10 mg
Chlorowodorek metylofenidatu, substancja czynna leku Medikinet 10 mg, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obserwowanych zarówno u dzieci, młodzieży, jak i dorosłych. Najczęściej występujące działania obejmują zmniejszenie łaknienia (bardzo często), bezsenność i nerwowość (bardzo często), ból głowy (bardzo często), nudności i suchość w jamie ustnej (bardzo często), a także tachykardię, kołatanie serca i nadciśnienie tętnicze (często). Rzadziej obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość (bardzo rzadko) oraz pancytopenię (częstość nieznana). Zaburzenia psychiczne, w tym myśli samobójcze i próby samobójcze, występują z różną częstością, od niezbyt często do bardzo rzadko, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
akatyzja, bilirubina, bradykardia, chlorowodorek metylofenidatu, drgawki, dusznica bolesna, dysfemia, dyskineza, dyspepsja, fosfataza zasadowa, ginekomastia, krwiomocz, krwotok mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, stała wysypka polekowa, tachykardia, zapalenie tętnic mózgowych, zawał mięśnia sercowego, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 30 mg 30 mg
Metylofenidat, substancja czynna Medikinet CR 30 mg (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, psychiczny, krążenia, naczyniowy, pokarmowy, wątrobowy, hematologiczny oraz inne. Najczęściej obserwuje się ból głowy (≥1/10), bezsenność, nerwowość, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, nudności i suchość w jamie ustnej. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, udary mózgu, zawał mięśnia sercowego, próby samobójcze, pancytopenia czy śpiączka wątrobowa. U dzieci długotrwałe stosowanie może prowadzić do opóźnienia wzrostu i zmniejszenia masy ciała, co wymaga regularnej kontroli parametrów antropometrycznych. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
akatyzja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, drgawki, drżenie, dusznica bolesna, dyskineza, dyspepsja, hiperaktywność psychoruchowa, jadłowstręt, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat, migrena, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, niewyraźne widzenie, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, opóźnienie wzrostu, pancytopenia, parestezja, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruchy choreoatetotyczne, rumień wielopostaciowy, śpiączka wątrobowa, suchość w jamie ustnej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie nosogardzieli, zapalenie żołądka i jelit, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zespół suchego oka, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry