Przedawkowanie
Clopixol 25 mg

Przedawkowanie zuklopentyksolu, substancji czynnej leku Clopixol 25 mg (29,55 mg dichlorowodorku zuklopentyksolu odpowiada 25 mg zuklopentyksolu), może prowadzić do poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzeń termoregulacji. Dawka doustna do 450 mg/dobę (ponad 18-krotność standardowej dawki terapeutycznej) była badana klinicznie, jednak przekroczenie dawki terapeutycznej może skutkować sennością, śpiączką (powyżej 150-200 mg), zaburzeniami ruchowymi, drgawkami, wstrząsem, hipertermią lub hipotermią. W EKG obserwuje się wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, komorowe zaburzenia rytmu oraz zatrzymanie akcji serca, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków kardiotoksycznych. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby są szczególnie narażeni na toksyczność nawet przy dawkach terapeutycznych.

Przedawkowanie leku Clopixol

Przedawkowanie zuklopentyksolu zawartego w produkcie leczniczym Clopixol 25 mg może prowadzić do szeregu objawów zagrażających życiu pacjenta. W badaniach klinicznych największą przyjętą doustnie dawką zuklopentyksolu było 450 mg na dobę, co stanowi ponad 18-krotność standardowej pojedynczej dawki terapeutycznej.1

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania leku Clopixol mogą wystąpić objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, układu sercowo-naczyniowego oraz zaburzenia termoregulacji. Klinicznie manifestuje się to jako senność, śpiączka, zaburzenia ruchowe, drgawki, wstrząs, a także hipertermia lub hipotermia.2

W elektrokardiogramie można zaobserwować szereg nieprawidłowości, szczególnie gdy Clopixol był przyjmowany w nadmiernej dawce jednocześnie z innymi lekami o znanym działaniu kardiotoksycznym. Zmiany w EKG obejmują wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca oraz komorowe zaburzenia rytmu.3

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania leku Clopixol opiera się głównie na terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe pacjenta. Priorytetem jest zapewnienie prawidłowej czynności układu oddechowego i sercowo-naczyniowego.4

W trakcie leczenia przedawkowania należy unikać podawania adrenaliny, ponieważ może to spowodować paradoksalne dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego.5

W przypadku wystąpienia drgawek zalecane jest zastosowanie diazepamu. Natomiast jeśli u pacjenta obserwuje się zaburzenia ruchowe należy rozważyć podanie biperydenu.6

Objaw przedawkowania Opis Potencjalne dawki toksyczne Postępowanie
Senność Nadmierna senność, trudności w utrzymaniu przytomności Może wystąpić przy dawkach przekraczających dawkę terapeutyczną Monitorowanie stanu świadomości, zapewnienie drożności dróg oddechowych
Śpiączka Głęboka utrata przytomności, brak reakcji na bodźce Przy znacznym przedawkowaniu, zwykle powyżej 150-200 mg Intensywna terapia, monitorowanie funkcji życiowych, wspomaganie oddychania
Zaburzenia ruchowe Dystonie, dyskinezy, akatyzja, sztywność mięśniowa Mogą wystąpić przy różnych dawkach Podanie biperydenu
Drgawki Napady drgawkowe typu grand mal lub drgawki ogniskowe Przy wysokich dawkach, szczególnie u pacjentów z predyspozycją Podanie diazepamu, zabezpieczenie dróg oddechowych
Wstrząs Hipotensja, tachykardia, zaburzenia perfuzji obwodowej Przy ciężkim przedawkowaniu Płynoterapia, monitorowanie funkcji układu krążenia (nie podawać adrenaliny)
Hipertermia/hipotermia Zaburzenia regulacji temperatury ciała Przy znacznym przedawkowaniu Aktywne kontrolowanie temperatury ciała
Zmiany w EKG Wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes Szczególnie w przypadku skojarzenia z innymi lekami kardiotoksycznymi Ciągłe monitorowanie EKG, leczenie zaburzeń rytmu serca
Zatrzymanie akcji serca Brak czynności elektrycznej i mechanicznej serca Przy masywnym przedawkowaniu lub w połączeniu z innymi lekami kardiotoksycznymi Resuscytacja krążeniowo-oddechowa wg aktualnych wytycznych
Komorowe zaburzenia rytmu Arytmie komorowe, w tym częstoskurcz komorowy Przy przedawkowaniu w połączeniu z innymi lekami o działaniu na serce Leczenie przeciwarytmiczne, monitorowanie funkcji serca

Uwagi dotyczące dawkowania

Clopixol 25 mg zawiera zuklopentyksol w postaci dichlorowodorku zuklopentyksolu (29,55 mg dichlorowodorku zuklopentyksolu odpowiada 25 mg zuklopentyksolu).7 Należy pamiętać, że pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą być szczególnie wrażliwi na działanie leku, co zwiększa ryzyko wystąpienia objawów przedawkowania nawet przy dawkach terapeutycznych.

W przypadku podejrzenia przedawkowania produktu Clopixol konieczna jest natychmiastowa interwencja lekarska i hospitalizacja pacjenta w oddziale intensywnej opieki medycznej lub toksykologii klinicznej.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl