ostra schizofrenia
Wskazanie

Ostra schizofrenia to stan poważnego zaostrzenia objawów psychotycznych w przebiegu schizofrenii, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Charakteryzuje się nasilonymi zaburzeniami myślenia, halucynacjami (najczęściej słuchowymi), urojeniami, dezorganizacją zachowania oraz znacznym upośledzeniem funkcjonowania psychospołecznego pacjenta. W fazie ostrej często występuje pobudzenie psychoruchowe, lęk, agresja lub zachowania autoagresywne.

W leczeniu ostrej schizofrenii stosuje się przede wszystkim leki przeciwpsychotyczne, początkowo zazwyczaj w formie parenteralnej, aby szybko opanować objawy. W Polsce dostępne są preparaty takie jak: Clopixol Acuphase, Haloperidol WZF, Haloperidol Decanoate WZF, Olanzapina (Zyprexa, Zolafren, Zalasta), Rispolept Consta, Xeplion, Trevicta czy Abilify Maintena. W ostrym epizodzie często stosuje się również benzodiazepiny (np. Diazepam, Clonazepam, Lorazepam) jako leczenie wspomagające dla szybkiego opanowania pobudzenia.

Największe trudności w leczeniu ostrej schizofrenii obejmują brak współpracy ze strony pacjenta wynikający z braku krytycyzmu chorobowego, odmowę przyjmowania leków oraz występowanie działań niepożądanych, które mogą dodatkowo pogorszyć stan pacjenta. Szczególnie problematyczne są zaburzenia świadomości, objawy pozapiramidowe, złośliwy zespół neuroleptyczny oraz powikłania metaboliczne. Kluczowym wyzwaniem jest również ochrona pacjenta przed zachowaniami autodestrukcyjnymi oraz zapewnienie bezpieczeństwa otoczeniu.

Po ustąpieniu ostrej fazy konieczne jest wdrożenie leczenia podtrzymującego, najczęściej w formie leków przeciwpsychotycznych drugiej generacji o przedłużonym działaniu (LAI – long-acting injectable), aby zapobiec kolejnym nawrotom. Równolegle z farmakoterapią istotne znaczenie ma włączenie oddziaływań psychospołecznych, psychoedukacji rodziny oraz systematyczna kontrola stanu psychicznego pacjenta przez zespół psychiatryczny.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl