parametry czynności nadnerczy

Parametry czynności nadnerczy to zespół wskaźników biochemicznych służących do oceny funkcjonowania gruczołów nadnerczowych. Obejmują one pomiary stężeń hormonów kory nadnerczy (kortyzolu, aldosteronu, androgenów nadnerczowych) oraz rdzenia nadnerczy (katecholamin – adrenaliny i noradrenaliny).

W diagnostyce chorób nadnerczy stosuje się oznaczenia podstawowe oraz testy dynamiczne. Do najczęściej wykonywanych badań należą: oznaczenie kortyzolu w surowicy (rytm dobowy), wolnego kortyzolu w moczu dobowym, ACTH, DHEA-S, androstendionu, 17-OH-progesteronu, aldosteronu, aktywności reninowej osocza oraz metabolitów katecholamin w moczu (metanefryny, normetanefryny).

Diagnostyka nadnerczy często wymaga przeprowadzenia testów dynamicznych, takich jak test hamowania deksametazonem (w diagnostyce zespołu Cushinga), test z syntetycznym ACTH (w diagnostyce niedoczynności kory nadnerczy) czy test pionizacyjny (w diagnostyce pierwotnego hiperaldosteronizmu). Badania obrazowe (TK, MR) stanowią uzupełnienie diagnostyki biochemicznej.

Prawidłowa interpretacja parametrów czynności nadnerczy wymaga uwzględnienia rytmów dobowych wydzielania hormonów, wpływu leków, stresu oraz innych czynników mogących zaburzać wyniki. Oznaczenia te mają kluczowe znaczenie w diagnostyce różnicowej nadczynności i niedoczynności nadnerczy, w tym chorób takich jak zespół Cushinga, choroba Addisona, zespół Conna czy guz chromochłonny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl