aktywność SGPT
Aktywność SGPT (aminotransferazy alaninowej, ALT) to istotny parametr biochemiczny w diagnostyce funkcji wątroby. Enzym ten występuje głównie w komórkach wątrobowych, a jego podwyższony poziom we krwi wskazuje na uszkodzenie hepatocytów.
Prawidłowe wartości SGPT u dorosłych wynoszą zazwyczaj poniżej 40 U/l, choć normy mogą różnić się w zależności od laboratorium. Wzrost aktywności tego enzymu obserwuje się w wirusowym zapaleniu wątroby, alkoholowym uszkodzeniu wątroby, niealkoholowej stłuszczeniowej chorobie wątroby, toksycznym uszkodzeniu wątroby oraz w chorobach dróg żółciowych.
Warto pamiętać, że stosunek aktywności AST (SGOT) do ALT (SGPT), zwany wskaźnikiem De Ritisa, ma wartość diagnostyczną. Wartość powyżej 2 sugeruje alkoholowe uszkodzenie wątroby, podczas gdy w wirusowym zapaleniu wątroby wskaźnik ten jest zwykle niższy niż 1. Ocena aktywności SGPT powinna być zawsze interpretowana w kontekście klinicznym i w połączeniu z innymi badaniami biochemicznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Etoposid Ebewe 50 mg/2,5 ml
Etopozyd, dostępny w postaci koncentratu 20 mg/ml do infuzji, charakteryzuje się złożoną farmakokinetyką obejmującą liniowe właściwości w zakresie dawek terapeutycznych 100-600 mg/m² powierzchni ciała (pc). Po podaniu dożylnym model dwukompartmentowy opisuje farmakokinetykę leku, z okresem półtrwania fazy dystrybucji około 1,5 godziny oraz fazy eliminacji od 4 do 11 godzin. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 18-29 litrów, a całkowity klirens mieści się w zakresie 33-48 ml/min (lub 16-36 ml/min/m² pc), pozostając niezależnym od dawki. Etopozyd wykazuje wysokie (97%) wiązanie z białkami osocza, zależne od stężenia albumin, a jego wolna frakcja koreluje ze stężeniem bilirubiny u pacjentów onkologicznych. Metabolizm obejmuje m.in. przerwanie pierścienia laktonowego, tworzenie glukuronidów, koniugatów siarkowych oraz O-demetylację przez CYP3A4. Wydalanie odbywa się głównie z moczem (45% dawki w formie niezmienionej u dorosłych) oraz z kałem (44% dawki w ciągu 120 godzin). U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się zmniejszenie klirensu i wzrost AUC, co wymaga modyfikacji dawkowania, natomiast niewydolność wątroby nie wpływa istotnie na klirens etopozydu.
aktywność SGPT, aminotransferaza alaninowa, białko osocza, biologiczny okres półtrwania, cisplatyna, eliminacja leku, izoenzym CYP450, klirens całkowity, klirens nerkowy, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, koniugat siarkowy, kwas acetylosalicylowy, lek cytotoksyczny, model dwukompartmentowy, niewydolność nerek, nowotwór ośrodkowego układu nerwowego, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania dystrybucji, pierścień laktonowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, pole pod krzywą stężenia, stężenie albumin, stężenie bilirubiny, stężenie maksymalne w osoczu, wolna frakcja leku, wydzielanie z żółcią, zaburzenie czynności wątroby, znakowanie izotopowe