aura
Aura w medycynie to zjawisko neurologiczne występujące jako wczesna faza migreny lub napadu padaczkowego. Stanowi zespół objawów ostrzegawczych, które poprzedzają właściwy atak. Termin ten pochodzi z języka greckiego i oznacza „powiew”.
W przypadku migreny aura zazwyczaj obejmuje zaburzenia wzrokowe, takie jak mroczki, błyski światła, zygzakowate linie czy czasowa utrata części pola widzenia. Mogą wystąpić również zaburzenia czuciowe (parestezje), zaburzenia mowy czy osłabienie mięśniowe. Aura migrenowa rozwija się stopniowo, trwa od 5 do 60 minut i zwykle ustępuje przed pojawieniem się bólu głowy.
W padaczce aura stanowi początek napadu częściowego złożonego i może manifestować się jako zaburzenia czuciowe, wzrokowe, węchowe (np. nieprzyjemne zapachy), smakowe, emocjonalne (np. nagły lęk) lub jako uczucie „déjà vu”. Charakter aury może dostarczyć cennych informacji diagnostycznych na temat lokalizacji ogniska padaczkowego w mózgu.
Rozpoznanie i charakterystyka aury mają istotne znaczenie kliniczne, pomagając w różnicowaniu rodzaju migreny czy padaczki oraz w doborze odpowiedniego leczenia. U pacjentów doświadczających aury migrenowej może występować zwiększone ryzyko udaru mózgu, co należy uwzględnić przy wyborze metod antykoncepcji i ocenie czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Padaczka – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Napad padaczkowy drgawkowy wymaga przede wszystkim zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta poprzez ochronę przed urazami oraz monitorowanie czasu trwania napadu, który zwykle ustępuje samoistnie w ciągu kilku minut. Kluczowe jest ułożenie pacjenta w pozycji bezpiecznej na boku, poluzowanie ciasnych elementów odzieży, usunięcie niebezpiecznych przedmiotów z otoczenia oraz unikanie działań takich jak powstrzymywanie ruchów czy wkładanie czegokolwiek do ust. W sytuacjach szczególnych, takich jak napad trwający ponad 5 minut, pierwszy napad, napad w wodzie, czy brak odzyskania świadomości, konieczne jest wezwanie pomocy medycznej. Personel pielęgniarski powinien stosować protokół DRSABCD, monitorować parametry życiowe, podawać leki przeciwdrgawkowe (benzodiazepiny: lorazepam, midazolam, diazepam) zgodnie z zaleceniami oraz dokumentować przebieg napadu.
aura, benzodiazepina, czynnik wyzwalający napad, deprywacja snu, diazepam, diazepam doodbytniczy, drogi oddechowe, drożność dróg oddechowych, identyfikator medyczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpadaczkowy, lek ratunkowy, lorazepam, midazolam, napad drgawkowy, napad padaczkowy, oddychanie, padaczka, parametr życiowy, płuco, pozycja bezpieczna, stan neurologiczny, stan padaczkowy - Leksykon chorób i schorzeń
Bóle głowy u dzieci – Objawy
Bóle głowy u dzieci i młodzieży stanowią istotny problem kliniczny, z częstością występowania sięgającą 58% rocznie, a u 15-latków nawet 57-82%. Dominują bóle pierwotne, głównie migreny i bóle typu napięciowego, przy czym migrena u dzieci często ma charakter obustronny, a napady trwają zwykle od 30 minut do kilku godzin, rzadko przekraczając 72 godziny. Objawy migreny obejmują pulsujący ból, nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło i dźwięk oraz aurę u 14-30% pacjentów. Bóle napięciowe charakteryzują się tępnym, obustronnym bólem o umiarkowanym nasileniu, trwającym od 30 minut do kilku dni. Rzadko u dzieci poniżej 10. roku życia występują bóle klasterowe, które manifestują się silnym, jednostronnym bólem z objawami autonomicznymi. W przypadku bólów wtórnych należy zwrócić uwagę na objawy alarmowe, takie jak poranne bóle głowy, nasilanie się przy kaszlu, zmiany neurologiczne czy nagły, silny ból.
ataksja, aura, aura migrenowa, ból głowy klasterowy, ból głowy napięciowy, ból głowy pierwotny, ból głowy typu napięciowego, ból głowy u dzieci, ból głowy wtórny, ból głowy z odbicia, ból klasterowy, ból pulsujący, faza prodromalna, fonofobia, fotofobia, fotopsja, migrena, napad migreny, objawy prodromalne, postdrom, prodrom, przewlekły codzienny ból głowy, pulsujący ból głowy, skala VAS, zaburzenia snu, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imigran FDT 100 mg
Imigran FDT zawiera 100 mg sumatryptanu (w postaci bursztynianu sumatryptanu) i jest wskazany do doraźnego leczenia napadów migreny zarówno z aurą, jak i bez aury. Lek ten, będący selektywnym agonistą receptorów serotoninowych 5-HT1, działa poprzez obkurczanie poszerzonych naczyń wewnątrzczaszkowych, co prowadzi do ustąpienia bólu i towarzyszących objawów. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych lub tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej, co umożliwia szybkie podanie leku, szczególnie w przypadku nudności i wymiotów towarzyszących migrenie. Imigran FDT powinien być stosowany wyłącznie jako leczenie objawowe, nie profilaktyczne, najlepiej bezpośrednio po wystąpieniu objawów napadu migreny, po potwierdzeniu diagnozy zgodnie z kryteriami diagnostycznymi.
agonista receptora serotoninowego, aura, fotofobia i fonofobia, krwotok podpajęczynówkowy, kryterium diagnostyczne, lek przeciwmigrenowy, migrena, migrena bez aury, migrena z aurą, migrenowy ból głowy, napad migreny, napadowy ból głowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności i wymioty, objaw neurologiczny, obkurczanie naczyń wewnątrzczaszkowych, receptor serotoninowy 5-HT1, sumatryptan, tabletka do sporządzania zawiesiny doustnej, tabletka powlekana, tryptan, zaburzenie czuciowe - Leksykon chorób i schorzeń
Drgawki – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Drgawki, definiowane jako nagłe, niekontrolowane wyładowania elektryczne w mózgu, obejmują szerokie spektrum zaburzeń neurologicznych, w tym padaczkę, która diagnozowana jest po wystąpieniu co najmniej dwóch nieprowokowanych epizodów. Klasyfikacja drgawek dzieli je na ogniskowe i uogólnione, z typami takimi jak toniczno-kloniczne (grand mal) czy nieświadomości (petit mal). Etiologia jest zróżnicowana, obejmując czynniki genetyczne (prawie 1000 genów związanych z padaczką), gorączkę (drgawki gorączkowe u dzieci 6m-5rż przy temp. ≥38°C), urazy, zatrucia, a także czynniki psychogenne w drgawkach niepadaczkowych (NES). Diagnostyka pielęgniarska opiera się na szczegółowej ocenie objawów subiektywnych (np. aura) i obiektywnych (np. zmieniona świadomość, konwulsje, wahania parametrów życiowych), a także na monitorowaniu czasu trwania i charakterystyki drgawek. Kluczowe diagnozy pielęgniarskie to m.in. ryzyko urazu, nieskuteczne oczyszczanie dróg oddechowych oraz lęk związany z nieprzewidywalnością epizodów.
aura, benzodiazepina, diazepam, dieta ketogeniczna, drgawka, drgawka czynnościowa, drgawka gorączkowa, drgawka ogniskowa, faza ponapadowa, hipoglikemia, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpadaczkowy, lorazepam, midazolam, mózg, nieskuteczne oczyszczanie dróg oddechowych, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, stymulacja nerwu błędnego, SUDEP, zaburzenie drgawkowe - Leksykon chorób i schorzeń
Drgawki toniczno-kloniczne (drgawki duże) – Objawy
Drgawki toniczno-kloniczne, dawniej określane jako napady grand mal, to uogólnione napady padaczkowe obejmujące obie półkule mózgowe, charakteryzujące się fazą toniczną (10-20 sekund) z gwałtownym usztywnieniem mięśni oraz fazą kloniczną (1-2 minuty) z rytmicznymi skurczami mięśni. Całkowity czas napadu wynosi zwykle 1-3 minuty. Przed napadem mogą wystąpić objawy prodromalne i aura, zwłaszcza w napadach ogniskowych wtórnie uogólnionych. Po napadzie następuje faza ponapadowa, trwająca od kilku minut do godzin, objawiająca się splątaniem, zmęczeniem, bólem głowy, amnezją oraz ewentualnym przejściowym porażeniem Todda. Napady trwające ponad 5 minut lub występujące seryjnie bez odzyskania świadomości definiują stan padaczkowy (status epilepticus), stanowiący zagrożenie życia i wymagający pilnej interwencji.
aktywność elektryczna mózgu, amnezja, aura, deprywacja snu, drgawki toniczno-kloniczne, faza kloniczna, faza ponapadowa, faza toniczna, napad grand mal, napad ogniskowy, napad padaczkowy, napad pierwotnie uogólniony, napad prowokowany, neurogenny obrzęk płuc, objaw prodromalny, padaczka fotoczuła, porażenie Todda, sinica, splątanie ponapadowe, stan padaczkowy, status epilepticus, SUDEP, zachłystowe zapalenie płuc, zmęczenie