zmiany nowotworowe wątroby
Zmiany nowotworowe wątroby obejmują zarówno nowotwory pierwotne, wywodzące się bezpośrednio z tkanki wątrobowej, jak i zmiany przerzutowe, które są najczęstszą postacią nowotworów wątroby. Wśród nowotworów pierwotnych dominuje rak wątrobowokomórkowy (HCC), stanowiący około 80-90% wszystkich pierwotnych nowotworów złośliwych tego narządu.
Czynniki ryzyka rozwoju pierwotnych nowotworów wątroby obejmują przewlekłe zapalenie wątroby typu B i C, marskość wątroby (niezależnie od etiologii), niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby, ekspozycję na aflatoksyny, nadużywanie alkoholu oraz niektóre choroby metaboliczne. Przerzuty do wątroby najczęściej pochodzą z nowotworów przewodu pokarmowego, zwłaszcza jelita grubego, trzustki i żołądka, a także z nowotworów piersi, płuc i neuroendokrynnych.
Diagnostyka zmian nowotworowych wątroby opiera się na badaniach obrazowych (USG, TK, MRI), markerach nowotworowych (AFP dla HCC, CEA dla przerzutów raka jelita grubego) oraz biopsji. Charakterystyczny obraz radiologiczny HCC w badaniach z kontrastem to wzmocnienie w fazie tętniczej i wypłukiwanie kontrastu w fazie żylnej, co często pozwala na rozpoznanie bez konieczności biopsji.
Leczenie zależy od typu nowotworu, jego zaawansowania oraz stanu czynnościowego wątroby. Metody terapeutyczne obejmują resekcję chirurgiczną, przeszczepienie wątroby, ablację (RF, MWA), chemoembolizację przeztętniczą (TACE), radioembolizację, terapie systemowe (sorafenib, lenvatinib, regorafenib, immunoterapia) oraz leczenie paliatywne. Wielodyscyplinarne podejście do leczenia nowotworów wątroby zapewnia najlepsze wyniki terapeutyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erfin 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności terbinafiny wykazały brak toksycznego działania przy dawkach doustnych do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów i psów, z patologią wątroby i nerek obserwowaną jedynie przy wyższych dawkach. Długoterminowe badania karcinogenności na myszach (do 156 mg/kg mc./dobę u samic i 130 mg/kg mc./dobę u samców) nie wykazały działania karcinogennego, natomiast u szczurów przy dawce 69 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów wątroby. Zmiany te nie wystąpiły u innych gatunków, w tym psów i małp. U małp podawanie dawek do 50 mg/kg mc./dobę wiązało się z nieprawidłowościami siatkówki oka, powiązanymi z metabolitem terbinafiny, bez zmian histologicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani klastogenności substancji.
badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, dawka nietoksyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, Erfin, funkcja rozrodcza, potencjał karcinogenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, siatkówka oka, terbinafina, test genotoksyczności, toksyczność ogólna, toksyczność ostra i przewlekła, uszkodzenie chromosomów, wątroba i nerki, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zmiany nowotworowe wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard neo 20 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa atorwastatyny, substancji czynnej preparatu Torvacard neo, obejmowała badania genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Testy in vitro i in vivo wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego. W badaniach karcynogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej maksymalne dawki zalecane u ludzi (AUC0-24h) zaobserwowano zmiany nowotworowe w wątrobie, w tym gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności, jednak dawki toksyczne indukowały toksyczność płodową oraz u szczurów opóźniony rozwój potomstwa i obniżoną przeżywalność poporodową.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie farmakokinetyczne, działanie rakotwórcze, efekt karcynogenny, ekspozycja systemowa, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, stężenie leku, teratogenność, toksyczność płodowa, wada wrodzona, właściwość teratogenna, zmiany nowotworowe wątroby