Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Erfin 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności terbinafiny wykazały brak toksycznego działania przy dawkach doustnych do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów i psów, z patologią wątroby i nerek obserwowaną jedynie przy wyższych dawkach. Długoterminowe badania karcinogenności na myszach (do 156 mg/kg mc./dobę u samic i 130 mg/kg mc./dobę u samców) nie wykazały działania karcinogennego, natomiast u szczurów przy dawce 69 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów wątroby. Zmiany te nie wystąpiły u innych gatunków, w tym psów i małp. U małp podawanie dawek do 50 mg/kg mc./dobę wiązało się z nieprawidłowościami siatkówki oka, powiązanymi z metabolitem terbinafiny, bez zmian histologicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani klastogenności substancji.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania terbinafiny (substancji czynnej leku Erfin) dostarczają kompleksowych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń związanych z jej stosowaniem. Dane te opierają się na badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału karcinogennego, mutagennego oraz wpływu na reprodukcję.1
Badania toksyczności ogólnej
W badaniach toksyczności ogólnej przeprowadzonych na szczurach i psach nie wykazano toksycznego działania terbinafiny podawanej doustnie w dawkach do 100 mg/kg masy ciała na dobę. Dopiero po zastosowaniu wyższych dawek obserwowano zmiany patologiczne, które dotyczyły głównie dwóch narządów – wątroby i nerek.2
Badania potencjału karcinogennego
Przeprowadzono długoterminowe badania karcinogenności na myszach i szczurach. W badaniach dwuletnich na myszach, którym podawano terbinefinę w dawkach do 156 mg/kg masy ciała na dobę (samice) oraz do 130 mg/kg masy ciała na dobę (samce), nie zaobserwowano działania karcinogennego.3
W przeciwieństwie do wyników uzyskanych u myszy, w dwuletnich badaniach na szczurach stwierdzono zwiększoną częstość występowania zmian nowotworowych w wątrobie przy zastosowaniu największej badanej dawki 69 mg/kg masy ciała na dobę. Co istotne, takich zmian nie zaobserwowano u innych badanych gatunków zwierząt, w tym myszy, psów i małp.4
Wpływ na siatkówkę oka
Podczas badań prowadzonych na małpach zaobserwowano specyficzne działanie niepożądane dotyczące siatkówki oka. Po podaniu dużych dawek terbinafiny (poziom dawek nietoksycznych określono na 50 mg/kg masy ciała na dobę) wystąpiły nieprawidłowości w siatkówce oka. Istotnym jest fakt, że zmiany te były związane z obecnością metabolitu terbinafiny, a nie samej substancji czynnej. W badaniach histologicznych nie stwierdzono jednak żadnych nieprawidłowości strukturalnych.5
Badania genotoksyczności
Przeprowadzono również standardowe testy genotoksyczności zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. W żadnym z tych badań nie wykazano mutagennego ani klastogennego (powodującego uszkodzenia chromosomów) działania terbinafiny.6
Wpływ na rozrodczość
Przeprowadzone badania na zwierzętach, obejmujące szczury i króliki, nie wykazały negatywnego wpływu terbinafiny na funkcje rozrodcze. Nie stwierdzono zaburzeń płodności, rozwoju embrionalnego i płodowego ani innych parametrów związanych z reprodukcją.7
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania