lymphangitis
Lymphangitis to zapalenie naczyń limfatycznych, które najczęściej rozwija się wskutek infekcji bakteryjnej, głównie paciorkowcowej lub gronkowcowej. Charakteryzuje się występowaniem bolesnych, czerwonych prążków biegnących od miejsca zakażenia w kierunku regionalnych węzłów chłonnych. Towarzyszy temu obrzęk okolicznych tkanek, ból oraz objawy ogólne, takie jak gorączka i dreszcze.
Diagnostyka lymphangitis opiera się głównie na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych (podwyższone parametry stanu zapalnego) oraz w wybranych przypadkach posiewach mikrobiologicznych. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie tkanki podskórnej oraz reakcje alergiczne.
Leczenie zapalenia naczyń limfatycznych obejmuje antybiotykoterapię (najczęściej penicyliny lub cefalosporyny), odpoczynek i uniesienie kończyny. W cięższych przypadkach konieczna może być hospitalizacja i dożylne podawanie antybiotyków. Nieleczone zapalenie naczyń limfatycznych może prowadzić do poważnych powikłań, w tym sepsy oraz nawracającego obrzęku limfatycznego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica stóp (tinea pedis) to zakaźna infekcja dermatofitowa atakująca keratynę skóry stóp, najczęściej manifestująca się świądem, pieczeniem, łuszczeniem i pękaniem skóry, zwłaszcza w przestrzeniach międzypalcowych, z możliwym występowaniem pęcherzyków i nieprzyjemnego zapachu. Klinicznie wyróżnia się cztery formy: międzypalcową (najczęstsza, z maceracją skóry między IV a V palcem), złuszczającą (sucha, zgrubiała skóra na podeszwach i bocznych krawędziach), pęcherzową (ostra, z pęcherzami wypełnionymi płynem) oraz owrzodzeniową (ciężka, z bolesnymi pęcherzami, krostami i wtórnym zakażeniem bakteryjnym). Nieleczona infekcja może prowadzić do rozprzestrzeniania się na paznokcie (onychomikoza), dłonie (tinea manuum), pachwiny (tinea cruris) oraz powikłań bakteryjnych, takich jak cellulitis, lymphangitis czy nawet osteomyelitis. Wczesne objawy to łuszczenie i drobne zaczerwienienia, natomiast zaawansowane stadium charakteryzuje się rozległym wysiękiem, bolesnymi szczelinami i hiperkeratozą, co może utrudniać chodzenie.
cellulitis, dermatofity, grzybica międzypalcowa, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica pęcherzowa, grzybica stóp, grzybica wrzodziejąca, hiperkeratoza, infekcja grzybicza, kontaktowe zapalenie skóry, leki przeciwgrzybicze, lymphangitis, maceracja skóry, onychomikoza, osteomyelitis, pęcherzyki skórne, przebarwienie skóry, świąd, tinea cruris, tinea manuum, tinea pedis, zakażenie bakteryjne, zapalenie kości, zapalenie naczyń chłonnych, zapalenie skóry, zapalenie tkanki łącznej -
Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica stóp (tinea pedis) jest powszechną infekcją dermatologiczną, dotykającą 15-25% populacji, szczególnie w warunkach ciepłych i wilgotnych. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, obejmującym wywiad i ocenę zmian skórnych (zaczerwienienie, łuszczenie, pęknięcia, pęcherze w przestrzeniach międzypalcowych), jednak czułość i swoistość diagnozy klinicznej wynoszą odpowiednio 0,37 i 0,95 dla przestrzeni międzypalcowych oraz 0,47 i 0,94 dla podeszw. W diagnostyce laboratoryjnej najczęściej stosuje się test KOH, którego czułość waha się od 12% do 88%, zależnie od doświadczenia wykonującego i jakości zeskrobin. Hodowla grzybów, choć czasochłonna (2-3 tygodnie), pozwala na identyfikację gatunku i jest wskazana w przypadkach opornych lub nietypowych. Nowoczesne metody molekularne umożliwiają szybką (do 10 dni) i precyzyjną identyfikację patogenów, w tym infekcji mieszanych. Biopsja skóry i barwienie PAS są rzadziej stosowane, ale przydatne w diagnostyce różnicowej i potwierdzeniu infekcji paznokciowej.
analiza molekularna, atopowe zapalenie skóry, badanie fizykalne, badanie kliniczne, badanie laboratoryjne, barwienie PAS, biopsja skóry, cellulitis, diagnostyka różnicowa, erytrazma, flukonazol, gryzeofulwina, grzybica paznokci, grzybica stóp, hodowla grzybów, infekcja grzybicza skóry, itrakonazol, lampa Wooda, lek przeciwgrzybiczny, łuszczyca, lymphangitis, osteomyelitis, owrzodzenie stopy cukrzycowej, posiew grzybniczy, przestrzeń międzypalcowa, stopa atlety, terbinafina, tinea pedis, wodorotlenek potasu, wyprysk kontaktowy -
Leksykon chorób i schorzeń
Wyprysk dyshidrotyczny (pompholyx) to przewlekła, nawracająca dermatoza charakteryzująca się występowaniem drobnych (1-2 mm), głęboko osadzonych, wypełnionych płynem pęcherzyków na bocznych powierzchniach palców, dłoniach i podeszwach stóp. Zmiany te są intensywnie swędzące i często bolesne, utrzymują się zwykle 2-3 tygodnie, po czym następuje faza gojenia z suchą, łuszczącą się skórą i możliwymi pęknięciami. W około 80% przypadków zmiany dotyczą rąk, w 10% stóp, a w kolejnych 10% obu lokalizacji. Choroba dotyka głównie osoby w wieku 20-40 lat, częściej kobiety, i charakteryzuje się nawracającymi epizodami trwającymi od kilku tygodni do miesięcy, z okresami remisji. Przebieg może być sezonowy, nasilając się w cieplejszych miesiącach, a długotrwałe lub częste nawroty prowadzą do lichenifikacji, zmian w obrębie paznokci oraz bolesnych szczelin skóry.
alergia na metale, cellulitis, czynniki wyzwalające, faza pęcherzowa, lęk i depresja, lichenifikacja skóry, lymphangitis, nadmierna potliwość, nawroty choroby, objawy prodromalne, obrzęk, pęcherzyki, pęcherzyki wypełnione płynem, pieczenie, pompholyx, przewlekła dermatoza, przewlekłe schorzenie skórne, remisja, ropna wydzielina, stres emocjonalny, swędzenie, wyprysk dyshidrotyczny, zaburzenia snu, zakażenie bakteryjne, zapalenie naczyń chłonnych, zapalenie tkanki podskórnej, złuszczanie naskórka, zmiany paznokci -
Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica stóp (tinea pedis) jest wywoływana głównie przez dermatofity z rodzajów Trichophyton (zwłaszcza T. rubrum odpowiedzialny za 70-71% przypadków), Epidermophyton i Microsporum, które infekują martwe warstwy naskórka (stratum corneum) poprzez adhezję, inwazję i degradację keratyny za pomocą keratynaz (np. serynowa subtylizyna, fungalizyna). Dermatofity modulują odpowiedź immunologiczną gospodarza poprzez produkcję mannanów, które hamują proliferację keratynocytów i prezentację antygenów, co sprzyja przewlekłości infekcji. Czynniki sprzyjające rozwojowi grzybicy to ciepło, wilgoć, okluzja przestrzeni międzypalcowych oraz nadmierna flora bakteryjna, a także indywidualne predyspozycje takie jak hiperhidroza, uszkodzenia skóry, immunosupresja i zaburzenia bariery skórnej. Naturalne mechanizmy obronne obejmują działanie transferyny, beta-globulin i sebum, którego brak na stopach tłumaczy ich podatność na infekcję.
butenafina, Candida, cellulitis, dermatofity, Epidermophyton, Epidermophyton floccosum, erysipelas, fungalizyna, grzybica międzypalcowa, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica stóp, hiperhidroza, keratyna, keratynazy, klotrymazol, łuszczyca, lymphangitis, Microsporum, onychomycosis, osteomyelitis, reakcja id, róża, stratum corneum, terbinafina, tinea cruris, tinea pedis, Trichophyton, Trichophyton interdigitale, Trichophyton rubrum, zapalenie kości, zapalenie tkanki łącznej -
Leksykon chorób i schorzeń
Żylakowatość powierzchowna (superficial thrombophlebitis) to zapalenie żyły podskórnej z obecnością zakrzepu, które nie jest już uważane za schorzenie łagodne i samoograniczające się. W diagnostyce kluczowe jest badanie ultrasonograficzne duplex, które pozwala potwierdzić obecność zakrzepu, ocenić jego rozległość oraz odległość od układu żył głębokich, zwłaszcza w okolicy połączenia odpiszczelowo-udowego lub podkolanowego. Badanie ultrasonograficzne powinno być wykonane u wszystkich pacjentów z podejrzeniem żylakowatości powierzchownej, szczególnie gdy zakrzep znajduje się powyżej kolana, a kontrolne USG zaleca się po 48-72 godzinach w celu oceny progresji choroby. W około 23,5% przypadków współistnieje zakrzepica żył głębokich, co podkreśla konieczność rutynowej ultrasonografii. Diagnostyka różnicowa obejmuje m.in. zakrzepicę żył głębokich, cellulitis, zapalenie naczyń chłonnych oraz ukąszenia owadów.
badanie fizykalne, badanie ultrasonograficzne, cellulitis, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czynnik V Leiden, D-dimer, lymphangitis, morfologia krwi, mutacja genu protrombiny, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, połączenie odpiszczelowo-podkolanowe, połączenie odpiszczelowo-udowe, przeciwciała antyfosfolipidowe, rezonans magnetyczny, thrombophlebitis migrans, tomografia komputerowa, trombofilia, ultrasonografia duplex, USG duplex, wenografia, zakrzep, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie naczyń chłonnych, zapalenie tkanki łącznej, zatorowość płucna, żyła odpiszczelowa, żylakowatość powierzchowna
