białko wiążące retinol

Białko wiążące retinol (RBP – retinol binding protein) to niewielkie białko osoczowe o masie cząsteczkowej około 21 kDa, należące do rodziny lipokalin. Jego główną funkcją jest transport retinolu (witaminy A) z wątroby do tkanek docelowych w organizmie. RBP wiąże się z retinolem, tworząc kompleks, który następnie łączy się z transtyretyną (TTR), co zapobiega utracie kompleksu RBP-retinol przez filtrację nerkową.

W warunkach fizjologicznych RBP jest syntetyzowane głównie w hepatocytach, gdzie wiąże retinol zmagazynowany w wątrobie. Po uwolnieniu do krwioobiegu, kompleks RBP-retinol transportuje witaminę A do komórek docelowych, gdzie retinol jest pobierany przez specyficzne receptory błonowe (STRA6). Niedobory białka wiążącego retinol mogą prowadzić do zaburzeń metabolizmu witaminy A, co objawia się problemami ze wzrokiem (szczególnie widzeniem nocnym), suchością skóry oraz zwiększoną podatnością na infekcje.

W diagnostyce laboratoryjnej poziom RBP w surowicy jest wykorzystywany jako marker stanu odżywienia organizmu, szczególnie w zakresie białek i witaminy A. Obniżone stężenie RBP może wskazywać na niedożywienie białkowo-kaloryczne, choroby wątroby lub zespół nerczycowy. Z kolei podwyższone stężenie może występować w niewydolności nerek z powodu zmniejszonego klirensu nerkowego tego białka.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl