prajelito środkowe
Prajelito środkowe (łac. intestinum primitivum medium, ang. midgut) stanowi środkową część pierwotnego przewodu pokarmowego w rozwoju embrionalnym. Powstaje z jelita pierwotnego między 4. a 10. tygodniem życia płodowego i obejmuje odcinek od dystalnej części dwunastnicy do zgięcia śledzionowego okrężnicy.
W trakcie rozwoju prajelito środkowe ulega szybkiemu wydłużeniu i tworzy pętlę jelitową pierwotną, która następnie przemieszcza się do pępowiny płodowej (fizjologiczne przepukliny pępowinowe). Około 10. tygodnia życia płodowego pętla wraca do jamy brzusznej, wykonując jednocześnie rotację o 270° w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.
Z prajelita środkowego rozwija się dystalna część dwunastnicy (poniżej brodawki Vatera), jelito czcze, jelito kręte, wyrostek robaczkowy, kątnica, okrężnica wstępująca i około 2/3 okrężnicy poprzecznej. Te struktury anatomiczne są unaczynione przez tętnicę krezkową górną i jej odgałęzienia, co ma istotne znaczenie kliniczne w przypadku niedrożności tej tętnicy.
Zaburzenia rozwoju prajelita środkowego mogą prowadzić do wad wrodzonych takich jak przepuklina pępowinowa, wady rotacji jelit, zdwojenia przewodu pokarmowego czy niedrożność przewodu pokarmowego. Nieprawidłowości te często wymagają interwencji chirurgicznej w okresie noworodkowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sandostatin LAR 30 mg
Sandostatin LAR to preparat zawierający oktreotyd w postaci octanu, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 30 mg, stosowany w formie zawiesiny do wstrzykiwań. Lek jest wskazany przede wszystkim w leczeniu akromegalii u pacjentów, u których leczenie chirurgiczne jest niewskazane, nieskuteczne lub jako terapia pomostowa przed pełnym efektem radioterapii. Ponadto, Sandostatin LAR znajduje zastosowanie w terapii hormonalnie czynnych guzów żołądka, jelit i trzustki, zwłaszcza rakowiaków z zespołem rakowiaka, gdzie kontroluje objawy takie jak flush, biegunka, skurcz oskrzeli i uszkodzenie zastawek serca. Lek jest również stosowany w zaawansowanych guzach neuroendokrynnych pochodzących ze środkowej części prajelita oraz w leczeniu gruczolaków przysadki wydzielających TSH, szczególnie gdy inne metody terapeutyczne są nieskuteczne lub przeciwwskazane.
akromegalia, analog somatostatyny, biegunka, gruczolak przysadki wydzielający TSH, guz neuroendokrynny, guz przysadki, hormon wzrostu, hormonalnie czynny guz, insulinopodobny czynnik wzrostu, leczenie chirurgiczne, nadczynność tarczycy, napadowe zaczerwienienie skóry, oktreotyd, oktreotyd LAR, prajelito środkowe, radioterapia, rakowiak, skurcz oskrzeli, tyreotropinoma, wydzielanie serotoniny, wydzielanie TSH, zaawansowany guz neuroendokrynny, zaczerwienienie skóry, zespół rakowiaka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sandostatin LAR 20 mg
Sandostatin LAR (oktreotyd octan) dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg, podawany w formie zawiesiny do wstrzykiwań domięśniowych co 4 tygodnie. W leczeniu akromegalii zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 20 mg przez pierwsze 3 miesiące, z możliwością modyfikacji dawki na podstawie stężenia hormonu wzrostu (GH), insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1) oraz objawów klinicznych. Jeśli GH >2,5 µg/l po 3 miesiącach, dawkę zwiększa się do 30 mg, a w przypadku braku kontroli po kolejnych 3 miesiącach do 40 mg. Przy GH <2,5 µg/l i normalizacji IGF-1 możliwe jest zmniejszenie dawki do 10 mg. Kontrola stężeń GH i IGF-1 powinna odbywać się co 6 miesięcy. W terapii hormonalnie czynnych guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego początkowa dawka to 20 mg, z możliwością zmniejszenia do 10 mg lub zwiększenia do 30 mg w zależności od kontroli objawów i wskaźników biochemicznych. W przypadku zaawansowanych guzów neuroendokrynnych prajelita środkowego zalecana dawka to 30 mg bez modyfikacji, o ile nie wystąpi progresja guza.
akromegalia, gruczolak wydzielający TSH, guz neuroendokrynny przewodu pokarmowego, hormon wzrostu, hormonalnie czynny guz żołądka, insulinopodobny czynnik wzrostu, leczenie objawowe, marskość wątroby, oktreotyd, oktreotyd octan, prajelito środkowe, stłuszczenie wątroby, wskaźnik biochemiczny, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby