Dawkowanie i sposób podawania
Sandostatin LAR 20 mg

Sandostatin LAR (oktreotyd octan) dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg, podawany w formie zawiesiny do wstrzykiwań domięśniowych co 4 tygodnie. W leczeniu akromegalii zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 20 mg przez pierwsze 3 miesiące, z możliwością modyfikacji dawki na podstawie stężenia hormonu wzrostu (GH), insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1) oraz objawów klinicznych. Jeśli GH >2,5 µg/l po 3 miesiącach, dawkę zwiększa się do 30 mg, a w przypadku braku kontroli po kolejnych 3 miesiącach do 40 mg. Przy GH <2,5 µg/l i normalizacji IGF-1 możliwe jest zmniejszenie dawki do 10 mg. Kontrola stężeń GH i IGF-1 powinna odbywać się co 6 miesięcy. W terapii hormonalnie czynnych guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego początkowa dawka to 20 mg, z możliwością zmniejszenia do 10 mg lub zwiększenia do 30 mg w zależności od kontroli objawów i wskaźników biochemicznych. W przypadku zaawansowanych guzów neuroendokrynnych prajelita środkowego zalecana dawka to 30 mg bez modyfikacji, o ile nie wystąpi progresja guza.

Dawkowanie i sposób podawania leku Sandostatin LAR

Produkt leczniczy Sandostatin LAR (oktreotyd w postaci oktreotydu octanu) występuje w trzech dawkach: 10 mg, 20 mg i 30 mg. Jest dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Prawidłowe dawkowanie leku zależy od wskazania klinicznego oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie1.

Dawkowanie w akromegalii

W leczeniu akromegalii zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 20 mg co 4 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące. Pacjenci, którzy wcześniej otrzymywali Sandostatin w formie podskórnej, mogą rozpocząć stosowanie Sandostatin LAR następnego dnia po ostatnim podaniu podskórnym2.

Dostosowanie dawki powinno opierać się na trzech głównych kryteriach:

Po pierwszych 3 miesiącach leczenia możliwe są następujące modyfikacje dawki:

  • Jeśli parametry biochemiczne (GH, IGF-1) i objawy kliniczne nie są w pełni kontrolowane (stężenie GH >2,5 µg/l), można zwiększyć dawkę do 30 mg co 4 tygodnie4
  • Jeśli po kolejnych 3 miesiącach parametry GH, IGF-1 i/lub inne objawy nadal nie są zadowalająco kontrolowane przy dawce 30 mg, można zwiększyć dawkę do 40 mg co 4 tygodnie5
  • Natomiast u pacjentów, u których stężenie GH utrzymuje się <2,5 µg/l, stężenie IGF-1 uległo normalizacji, a objawy akromegalii ustąpiły po 3 miesiącach leczenia dawką 20 mg, można rozważyć zmniejszenie dawki do 10 mg co 4 tygodnie6

U pacjentów otrzymujących mniejszą dawkę (10 mg) szczególnie ważne jest dokładne monitorowanie skuteczności leczenia poprzez regularne oznaczanie stężeń GH i IGF-1 oraz ocenę objawów klinicznych7.

Po ustaleniu optymalnej dawki Sandostatin LAR, u wszystkich pacjentów należy kontrolować stężenia GH i IGF-1 co 6 miesięcy8.

Dawkowanie w hormonalnie czynnych guzach żołądka, jelit i trzustki

W leczeniu objawowym hormonalnie czynnych guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 20 mg Sandostatin LAR co 4 tygodnie. Jeśli pacjent wcześniej otrzymywał Sandostatin podskórnie, należy kontynuować to leczenie w poprzednio stosowanej dawce przez 2 tygodnie po pierwszym wstrzyknięciu Sandostatin LAR9.

Modyfikacja dawki po 3 miesiącach leczenia:

  • Jeśli uzyskano dobrą kontrolę objawów i wskaźników biologicznych, dawkę można zmniejszyć do 10 mg co 4 tygodnie10
  • Jeśli uzyskano tylko częściową poprawę objawów, dawkę można zwiększyć do 30 mg co 4 tygodnie11

W przypadku nasilenia objawów w trakcie leczenia Sandostatin LAR, zwłaszcza w pierwszych 2 miesiącach terapii, zaleca się dodatkowe podanie Sandostatin podskórnie w dawce stosowanej przed rozpoczęciem leczenia Sandostatin LAR12.

Dawkowanie w zaawansowanych guzach neuroendokrynnych prajelita środkowego

W przypadku zaawansowanych guzów neuroendokrynnych wywodzących się ze środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym (gdy wykluczono lokalizację poza środkową częścią prajelita), zalecana dawka Sandostatin LAR wynosi 30 mg co 4 tygodnie13.

Leczenie należy kontynuować tak długo, jak nie stwierdza się progresji guza14.

Dawkowanie w gruczolakach wydzielających TSH

Leczenie należy rozpocząć od dawki 20 mg Sandostatin LAR podawanej co 4 tygodnie przez 3 miesiące. Następnie dawkę można modyfikować w zależności od stężenia TSH i odpowiedzi hormonów tarczycy15.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki Sandostatin LAR, ponieważ zaburzenia te nie wpływają na całkowitą ekspozycję (AUC) na oktreotyd podawany podskórnie16.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Badania z podskórnym i dożylnym podaniem Sandostatin wykazały, że u pacjentów z marskością wątroby eliminacja leku może być zmniejszona, natomiast u chorych ze stłuszczeniem wątroby pozostaje niezmieniona. W niektórych przypadkach pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą wymagać dostosowania dawki17.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku ≥65 lat nie jest konieczne dostosowanie dawki Sandostatin LAR, co wynika z danych uzyskanych w badaniach z podskórnym podaniem produktu Sandostatin18.

Stosowanie u dzieci

Doświadczenie ze stosowaniem produktu Sandostatin LAR w populacji pediatrycznej jest ograniczone19.

Sposób podawania

Sandostatin LAR podaje się wyłącznie w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Kolejne wstrzyknięcia należy wykonywać naprzemiennie w lewy lub prawy mięsień pośladkowy20.

Tabela dawkowania Sandostatin LAR

Wskazanie Dawka początkowa Okres oceny Modyfikacja dawki w zależności od odpowiedzi Kontrola podczas leczenia
Akromegalia 20 mg co 4 tygodnie przez 3 miesiące Po 3 miesiącach – Jeśli GH >2,5 µg/l: zwiększenie do 30 mg co 4 tygodnie
– Jeśli po kolejnych 3 miesiącach nadal brak kontroli: zwiększenie do 40 mg co 4 tygodnie
– Jeśli GH <1 µg/l, normalizacja IGF-1 i ustąpienie objawów: możliwe zmniejszenie do 10 mg co 4 tygodnie
Oznaczanie GH i IGF-1 co 6 miesięcy
Hormonalnie czynne guzy żołądka, jelit i trzustki (leczenie objawowe) 20 mg co 4 tygodnie Po 3 miesiącach – Jeśli dobra kontrola objawów: możliwe zmniejszenie do 10 mg co 4 tygodnie
– Jeśli częściowa kontrola objawów: zwiększenie do 30 mg co 4 tygodnie
Monitorowanie objawów klinicznych i wskaźników biochemicznych
Zaawansowane guzy neuroendokrynne prajelita środkowego lub o nieznanym ognisku pierwotnym 30 mg co 4 tygodnie Kontynuacja bez modyfikacji dawki Brak modyfikacji, o ile nie wystąpi progresja guza Regularna ocena obrazowa guza
Gruczolaki wydzielające TSH 20 mg co 4 tygodnie przez 3 miesiące Po 3 miesiącach W zależności od stężenia TSH i odpowiedzi hormonów tarczycy Oznaczanie TSH i hormonów tarczycy
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl