Przedawkowanie
Sandostatin LAR 20 mg

Przedawkowanie oktreotydu w postaci długodziałającej (Sandostatin LAR) jest rzadko opisywane, jednak dostępne dane wskazują na możliwe objawy toksyczności przy dawkach znacznie przekraczających standardowe 10-30 mg/miesiąc. W zgłoszonych przypadkach dawki przedawkowania wynosiły od 100 mg do 163 mg/miesiąc, a u pacjentów onkologicznych stosowano nawet do 60 mg/miesiąc lub 90 mg co 2 tygodnie. Najczęściej obserwowanym objawem było uderzenie gorąca, natomiast przy dawkach podwyższonych do 60 mg/miesiąc lub 90 mg/2 tygodnie pojawiały się także objawy neuropsychiatryczne (depresja, niepokój, brak koncentracji) oraz wegetatywne (częste oddawanie moczu, uczucie zmęczenia). Mimo to, tolerancja leku w tych dawkach była relatywnie dobra.

Przedawkowanie leku Sandostatin LAR

Przedawkowanie oktreotydu w postaci długodziałającej (LAR) jest zjawiskiem rzadko opisywanym w literaturze medycznej. Analiza dostępnych danych pozwala jednak na identyfikację potencjalnych zagrożeń związanych z przyjęciem zbyt dużych dawek tego leku. Sandostatin LAR stosowany jest w dawkach 10 mg, 20 mg lub 30 mg, podawanych w odstępach miesięcznych, w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań.1

Przypadki niezamierzonego przedawkowania

Odnotowano ograniczoną liczbę przypadków niezamierzonego przedawkowania preparatu Sandostatin LAR. W raportowanych przypadkach dawki wahały się od 100 mg do 163 mg na miesiąc. Co istotne, jedynym zgłaszanym zdarzeniem niepożądanym w tych przypadkach były uderzenia gorąca.2

Przedawkowanie u pacjentów onkologicznych

W przypadku pacjentów onkologicznych zgłaszano stosowanie wyższych dawek produktu Sandostatin LAR niż standardowo zalecane. Odnotowano podawanie dawek sięgających do 60 mg/miesiąc oraz nawet do 90 mg/2 tygodnie. Te podwyższone dawki były na ogół dobrze tolerowane przez pacjentów, jednakże obserwowano występowanie specyficznych działań niepożądanych.3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W sytuacji przedawkowania Sandostatin LAR zaleca się wprowadzenie leczenia objawowego. Oznacza to monitorowanie stanu pacjenta i wdrożenie terapii ukierunkowanej na łagodzenie występujących objawów niepożądanych.4

Objawy przedawkowania

Na podstawie dostępnych danych klinicznych możliwe jest zidentyfikowanie objawów, które mogą wystąpić w przypadku przyjęcia zbyt dużych dawek Sandostatin LAR. Poniższa tabela przedstawia szczegółowy wykaz objawów przedawkowania wraz z ich charakterystyką.

Objaw przedawkowania Opis Dawka związana z wystąpieniem objawu
Uderzenia gorąca Nagłe uczucie ciepła, zwłaszcza w obrębie twarzy i górnej części ciała, często z towarzyszącym zaczerwienieniem skóry 100-163 mg/miesiąc
Częste oddawanie moczu Zwiększona częstotliwość mikcji, możliwe zwiększenie objętości wydalanego moczu Do 60 mg/miesiąc lub do 90 mg/2 tygodnie
Uczucie zmęczenia Nadmierna męczliwość, osłabienie, brak energii, uczucie wyczerpania Do 60 mg/miesiąc lub do 90 mg/2 tygodnie
Depresja Obniżenie nastroju, utrata zainteresowań, apatia, anhedonia Do 60 mg/miesiąc lub do 90 mg/2 tygodnie
Niepokój Stan nadmiernego pobudzenia, lęku i obawy, często z towarzyszącym napięciem psychicznym Do 60 mg/miesiąc lub do 90 mg/2 tygodnie
Brak koncentracji Trudności z utrzymaniem uwagi, rozkojarzenie, problemy z wykonywaniem zadań wymagających skupienia Do 60 mg/miesiąc lub do 90 mg/2 tygodnie

Charakterystyka tolerancji na przedawkowanie

Warto podkreślić, że w zgłaszanych przypadkach przedawkowania Sandostatin LAR, obserwowano relatywnie dobrą tolerancję nawet znacznie podwyższonych dawek leku. Szczególnie u pacjentów onkologicznych, dawki sięgające nawet trzykrotności standardowej dawki miesięcznej (do 90 mg/2 tygodnie) były generalnie dobrze tolerowane, choć wiązały się z wystąpieniem objawów neuropsychiatrycznych i wegetatywnych.5

Zasady monitorowania po przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania Sandostatin LAR, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie obejmujące:

  • Monitorowanie parametrów życiowych pacjenta
  • Obserwację pod kątem wystąpienia objawów neuropsychiatrycznych (depresja, niepokój, zaburzenia koncentracji)
  • Kontrolę funkcji układu moczowego (częstość mikcji)
  • Wdrożenie leczenia objawowego w zależności od manifestacji klinicznych

Ze względu na długi okres półtrwania formy LAR, potencjalne objawy przedawkowania mogą utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga przedłużonej obserwacji pacjenta.6

  1. 24.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl