immunoterapia dopęcherzowa

Immunoterapia dopęcherzowa to metoda leczenia miejscowego stosowana głównie w terapii nienaciekającego mięśniówki raka pęcherza moczowego (NMIBC). Polega na podaniu do pęcherza moczowego substancji aktywujących układ immunologiczny, które wywołują kontrolowaną reakcję zapalną i przeciwnowotworową.

Najczęściej stosowanym preparatem w immunoterapii dopęcherzowej jest szczep BCG (Bacillus Calmette-Guérin), zawierający atenuowane prątki gruźlicy bydlęcej. BCG powoduje aktywację makrofagów, limfocytów T i komórek NK oraz wydzielanie cytokin prozapalnych, co prowadzi do eliminacji komórek nowotworowych. Terapia ta jest szczególnie skuteczna w przypadku guzów wysokiego ryzyka oraz raka in situ (CIS).

Protokół leczenia zwykle obejmuje indukcję (6 cotygodniowych wlewek) oraz leczenie podtrzymujące (wlewki co 3 miesiące przez 1-3 lata). Podczas zabiegu preparat wprowadzany jest do pęcherza przez cewnik i pozostaje tam przez około 1-2 godziny. Do działań niepożądanych immunoterapii dopęcherzowej należą: dysuria, częstomocz, krwiomocz, gorączka oraz możliwe, choć rzadkie, ciężkie powikłania ogólnoustrojowe.

Alternatywnie stosuje się również chemioterapię dopęcherzową z użyciem mitomycyny C, epirubicyny lub gemcytabiny, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do terapii BCG lub w przypadku guzów niższego ryzyka. Immunoterapia dopęcherzowa pozostaje złotym standardem w zapobieganiu nawrotom i progresji NMIBC wysokiego ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl