zgryz urazowy
Zgryz urazowy (traumatogenic occlusion) to stan patologiczny aparatu żucia, gdzie występuje nieprawidłowy kontakt między zębami przeciwstawnymi, prowadzący do uszkodzenia struktur przyzębia. Może być wywołany przez różne czynniki, w tym nieprawidłowo wykonane uzupełnienia protetyczne, braki zębowe, zaburzenia zwarciowe czy parafunkcje, jak bruksizm.
Z perspektywy klinicznej zgryz urazowy dzieli się na pierwotny (gdy siły zgryzowe działają na zdrowe przyzębie, powodując jego uszkodzenie) oraz wtórny (gdy prawidłowe siły zgryzowe działają na osłabione przyzębie). Charakterystycznymi objawami są patologiczna ruchomość zębów, recesje dziąsłowe, starcia patologiczne powierzchni zębów oraz objawy zgłaszane przez pacjenta – nadwrażliwość zębów i ból podczas żucia.
Diagnostyka zgryzu urazowego obejmuje szczegółowe badanie kliniczne, analizę zwarcia, badania radiologiczne oraz czasem zastosowanie artykulatorów. Leczenie koncentruje się na eliminacji przyczyny urazu poprzez selektywne szlifowanie zębów, leczenie ortodontyczne, protetyczne lub zastosowanie szyn zgryzowych. W zaawansowanych przypadkach może być konieczne kompleksowe leczenie interdyscyplinarne z udziałem periodontologa, protetyka i ortodonty.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Aminofluorki – Wskazania do stosowania
Aminofluorki, jako związki chemiczne o wysokim powinowactwie do szkliwa, są szeroko stosowane w stomatologii do profilaktyki i leczenia schorzeń twardych tkanek zębów. Preparat Fluormex dostępny jest w dwóch formach: płynu stomatologicznego zawierającego 133 mg/g aminofluorków (10 mg/g fluoru, 10 000 ppm) oraz żelu z 33,19 mg/g aminofluorków i 22,1 mg/g fluorku sodu (12,5 mg/g fluoru, 12 500 ppm). Oba preparaty wykazują właściwości powierzchniowo czynne, co zwiększa ich penetrację i trwałość warstwy ochronnej na szkliwie. Stosowanie aminofluorków jest wskazane m.in. w profilaktyce próchnicy, leczeniu nadwrażliwości szyjek zębowych, remineralizacji odwapnień oraz ochronie zębów po zabiegach ortodontycznych i chirurgicznych.
aminofluorek, bakteria próchnicotwórcza, demineralizacja szkliwa, fluorek sodu, fluoroapatyt, fluoryzacja zębów, kanalik zębinowy, leczenie ortodontyczne, nadwrażliwość szyjek zębowych, nadwrażliwość zębów, niedorozwój tkanek zębów, odwapnienie szkliwa, płyn stomatologiczny, próchnica zębów, remineralizacja, ryzyko próchnicy, schorzenie jamy ustnej, stomatologia, zabieg chirurgiczny jamy ustnej, zaburzenie mineralizacji, zgryz urazowy, związek powierzchniowo czynny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluormex 133 mg/g
Fluormex to preparat w postaci żółtej, oleistej cieczy zawierający aminofluorki w stężeniu 133 mg/g, co odpowiada 10 mg fluoru na 1 g preparatu (10 000 ppm). Preparat jest przeznaczony do kontaktowej fluoryzacji zębów u dzieci powyżej 5 roku życia oraz dorosłych. Główne wskazania do stosowania Fluormex to profilaktyka próchnicy, leczenie niedorozwoju twardych tkanek zębów (szkliwa i zębiny), nadwrażliwość szyjek zębowych oraz odwapnienia szkliwa. Preparat wspomaga remineralizację, wzmacnia szkliwo, zmniejsza przepuszczalność kanalików zębinowych i obniża pobudliwość zakończeń nerwowych, co skutkuje redukcją dolegliwości bólowych i ochroną przed demineralizacją.
aminofluorek, aparat ortodontyczny, demineralizacja, fluoryzacja zębów, jon fluoru, kanalik zębinowy, miazga zęba, mineralizacja, nadwrażliwość szyjek zębowych, niedorozwój twardych tkanek zębów, odwapnienie szkliwa, płyn stomatologiczny, profilaktyka próchnicy, remineralizacja, szkliwo, zębina, zgryz urazowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluormex (33,19 mg + 22,1 mg)/g
Fluormex to żel do kontaktowej fluoryzacji zębów, zawierający aminofluorki (33,19 mg/g) oraz sodu fluorek (22,1 mg/g), co odpowiada 12,5 mg aktywnego fluoru na gram preparatu (12 500 ppm). Preparat wykazuje galaretowatą konsystencję, jest bezbarwny lub jasnożółty, o miętowym smaku i zapachu. Wskazany jest przede wszystkim w profilaktyce próchnicy, niedorozwoju twardych tkanek zębów, terapii nadwrażliwości szyjek zębowych oraz leczeniu odwapnień szkliwa. Fluormex wspomaga remineralizację szkliwa i zębiny, tworząc depozyty fluorkowo-wapniowe, co zwiększa odporność mechaniczną i zmniejsza przepuszczalność kanalików zębinowych. Preparat jest także zalecany do stosowania na powierzchnie zębów narażone na ścieranie przez elementy protetyczne i ortodontyczne oraz po korekcie zgryzu urazowego.
aminofluorek, bakterie próchnicotwórcze, fluorek sodu, fluoroza, fluoryzacja kontaktowa, kanaliki zębinowe, leczenie ortodontyczne, mineralizacja zębów, nadwrażliwość szyjek zębowych, niedorozwój twardych tkanek zębów, odwapnienie szkliwa, parahydroksybenzoesan, płytka nazębna, profilaktyka próchnicy zębów, reakcja alergiczna, remineralizacja zębów, starcie zębów, zgryz urazowy - Leksykon substancji czynnych
Fluorek sodu – Wskazania do stosowania
Fluorek sodu (Natrii fluoridum) jest szeroko stosowany w stomatologii, głównie w profilaktyce i leczeniu próchnicy oraz wzmocnieniu twardych tkanek zębów. Preparaty do miejscowej aplikacji, takie jak Fluormex, zawierają 22,1 mg sodu fluorku i 33,19 mg aminofluorków na 1 g produktu, co odpowiada 12,5 mg/g (12 500 ppm) aktywnego fluoru. Fluorek sodu jest wskazany u pacjentów z nadwrażliwością szyjek zębowych, odwapnieniami szkliwa, uszkodzeniami mechanicznymi powierzchni zębów (np. w wyniku aparatów ortodontycznych) oraz po korekcji zgryzu urazowego. Preparaty te mogą być stosowane u dzieci powyżej 5 roku życia oraz u dorosłych, wspomagając remineralizację i redukcję dolegliwości bólowych związanych z odsłonięciem kanalików zębinowych.
ból dolnego odcinka kręgosłupa, fluoryzacja kontaktowa, nadwrażliwość szyjek zębowych, niedorozwój twardych tkanek zębów, pozytonowa tomografia emisyjna, próchnica zębów, przerzuty nowotworowe do kości, radiofarmaceutyk, recesja dziąseł, remineralizacja zębów, zespół dziecka maltretowanego, zgryz urazowy