zaburzenie krążenia tętniczego

Zaburzenie krążenia tętniczego to schorzenie dotyczące nieprawidłowości w przepływie krwi przez naczynia tętnicze, które mogą prowadzić do niedokrwienia tkanek i narządów. Najczęstszymi przyczynami są miażdżyca, zakrzepica, zatory, stany zapalne naczyń oraz wady rozwojowe układu naczyniowego.

Objawy zaburzeń krążenia tętniczego zależą od lokalizacji i stopnia niedokrwienia. Mogą obejmować ból (np. chromanie przestankowe), bladość lub sinicę skóry, ochłodzenie kończyny, zaburzenia czucia, osłabienie siły mięśniowej, a w skrajnych przypadkach martwicę tkanek. W przypadku ostrego niedokrwienia objawy pojawiają się nagle i wymagają natychmiastowej interwencji.

Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne z oceną tętna obwodowego, ciśnienia tętniczego oraz badania obrazowe: USG Doppler, angiografię CT lub MR, klasyczną angiografię. Ocena wskaźnika kostka-ramię (ABI) stanowi podstawowe badanie przesiewowe w kierunku miażdżycy tętnic obwodowych.

Leczenie zaburzeń krążenia tętniczego zależy od przyczyny i obejmuje farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, statyny), leczenie zabiegowe (angioplastyka, stentowanie, trombektomia, embolektomia) oraz operacje naprawcze naczyń (pomostowanie, endarterektomia). Kluczowa jest również modyfikacja czynników ryzyka sercowo-naczyniowego i rehabilitacja.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Beto 25 ZK

Metoprolol bursztynian (Beto ZK) wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko zaostrzenia bloków przedsionkowo-komorowych, zwłaszcza I stopnia, oraz potencjalne powikłania u pacjentów z cukrzycą, guzami chromochłonnymi, ciężkimi zaburzeniami wątroby i ostrym zawałem mięśnia sercowego. Lek należy stosować ostrożnie u chorych z dławicą Prinzmetala, zaburzeniami krążenia obwodowego, astmą oskrzelową (wymagającą jednoczesnej terapii beta-2-sympatykomimetykami) oraz u pacjentów z łuszczycą i nadczynnością tarczycy, gdzie konieczne jest ścisłe monitorowanie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niestabilną niewydolnością serca klasy IV wg NYHA, ostrym zawałem i niestabilną dławicą w ostatnich 28 dniach, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także osoby powyżej 80. i poniżej 40. roku życia. Przed zabiegami chirurgicznymi należy poinformować anestezjologa o stosowaniu metoprololu, aby uniknąć powikłań takich jak bradykardia, niedociśnienie czy udar mózgu.
alfa-adrenolityk, astma oskrzelowa, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bradykardia, bursztynian metoprololu, chromanie przestankowe, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, guz rdzenia nadnerczy, hipoperfuzja, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedociśnienie, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność serca klasy IV NYHA, obrzęk płuc, ostry zawał mięśnia sercowego, przerostowa kardiomiopatia zaporowa, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krążenia tętniczego, zespół oczno-śluzówkowo-skórny, zespół Raynauda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Beto 25 ZK 23,75 mg

Metoprolol bursztynian (Beto ZK) to beta-adrenolityk dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach od 23,75 mg do 190 mg, odpowiadających 25 mg do 200 mg metoprololu winianu. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metoprolol lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (do 74,51 mg), glukozę (do 4,07 mg) i laktozę (do 10,26 mg) w zależności od dawki. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują zaawansowane zaburzenia przewodnictwa (blok AV II/III stopnia, bloki zatokowo-przedsionkowe wysokiego stopnia), objawową bradykardię (<50 uderzeń/min), zespół chorego węzła zatokowego bez stymulatora, wstrząs kardiogenny, niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mm Hg), ciężkie zaburzenia obwodowego krążenia tętniczego oraz nieleczoną lub niestabilną niewydolność serca z obrzękiem płuc, hipoperfuzją lub niedociśnieniem. Ponadto, bradykardia przed leczeniem (<68 uderzeń/min) i powtarzające się niedociśnienie (<100 mm Hg) wymagają szczególnej ostrożności i ponownej oceny przed terapią.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, hipoglikemia, inhibitor MAO, kwasica metaboliczna, lek inotropowo dodatni, lek przeciwarytmiczny, metoprolol bursztynian, metoprolol winian, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk płuc, POChP, przełom nadciśnieniowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krążenia tętniczego, zastój krwi, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon substancji czynnych
Pentoksyfilina – Wskazania do stosowania

Pentoksyfilina jest lekiem o szerokim spektrum działania, stosowanym głównie w zaburzeniach mikrokrążenia, zwłaszcza w chorobach naczyń obwodowych, takich jak miażdżyca tętnic kończyn dolnych (stadium IIb wg Fontaine’a), angiopatia cukrzycowa, zarostowa choroba naczyń tętniczych oraz choroba Bürgera. Poprawia elastyczność erytrocytów i zmniejsza lepkość krwi, co skutkuje lepszym ukrwieniem tkanek i zwiększeniem dystansu chromania. Ponadto, pentoksyfilina jest stosowana w leczeniu zmian troficznych (np. owrzodzenia podudzi, zgorzele), angioneuropatii oraz zaburzeń krążenia w obrębie gałki ocznej (ostre i przewlekłe zaburzenia siatkówkowe i naczyniówkowe, z wyłączeniem wylewu krwi do siatkówki) oraz ucha wewnętrznego (naczyniowe zaburzenia słuchu, nagła utrata słuchu, szumy uszne). W neurologii znajduje zastosowanie jako leczenie wspomagające po udarze mózgu oraz w łagodnych zaburzeniach funkcji poznawczych o podłożu naczyniowym.
angioneuropatia, angiopatia cukrzycowa, choroba Bürgera, chromanie przestankowe, miażdżyca tętnic kończyn dolnych, nagła utrata słuchu, niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego, niedrożność tętnicy, owrzodzenie podudzi, pentoksyfilina, proces miażdżycowy, szum uszny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, udar mózgu, wylew krwi do siatkówki, zaburzenie czynności ucha wewnętrznego, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie koncentracji, zaburzenie krążenia naczyniówki oka, zaburzenie krążenia tętniczego, zaburzenie mikrokrążenia, zaburzenie pamięci, zarostowa choroba naczyń tętniczych, zawrót głowy, zespół pozakrzepowy, zgorzel, zmiana troficzna
Leksykon substancji czynnych
Lauromakrogol 400 – Przeciwwskazania stosowania

Lauromakrogol 400 jest substancją obliteracyjną stosowaną w skleroterapii żylaków, dostępną w preparatach takich jak Aethoxysklerol w stężeniach 1% i 2%. Kluczowe przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (etanol, potas, sód), ciężkie, nieleczone choroby układowe, stan unieruchomienia pacjenta oraz zaawansowaną chorobę obturacyjną tętnic kończyn dolnych (stadia III i IV wg Fontaine). Ponadto, aktywne choroby zakrzepowo-zatorowe, takie jak zakrzepica żył głębokich czy zatorowość płucna, stanowią bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nasilenia procesów zakrzepowych. Podwyższone ryzyko zakrzepicy, wynikające z trombofilii genetycznych (np. niedobór białka C, S, antytrombiny III, mutacja czynnika V Leiden) lub kumulacji czynników ryzyka (antykoncepcja hormonalna, hormonalna terapia zastępcza, otyłość, palenie tytoniu, długotrwałe unieruchomienie), również dyskwalifikuje pacjentów do terapii z użyciem lauromakrogolu 400.
Aethoxysklerol, choroba obturacyjna tętnic, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciężka ostra choroba układowa, działanie obliteracyjne, hormonalna terapia zastępcza, hormonalny środek antykoncepcyjny, lauromakrogol 400, mechanizm działania, mutacja czynnika V Leiden, nadwrażliwość na substancje, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciek lewo-prawy, przewlekły stan zapalny, reakcja alergiczna, skala Fontaine, skleroterapia żylaków, substancje pomocnicze, trombofilia, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, układ fibrynolityczny, unieruchomienie pacjenta, USG dopplerowskie, uszkodzenie śródbłonka naczyń, zaburzenie krążenia tętniczego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Argosulfan 20 mg/g

Argosulfan to krem zawierający 20 mg/g sulfatiazolu srebrnego, stosowany miejscowo w leczeniu zakażeń skóry, szczególnie w oparzeniach (I-III stopnia, w tym popromiennych), odleżynach oraz przewlekłych owrzodzeniach podudzi. Jego działanie opiera się na właściwościach przeciwbakteryjnych oraz wspomaganiu regeneracji tkanek. Preparat ma postać emulsji o białym lub lekko zabarwionym kolorze i zawiera substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetostearylowy (84,12 mg/g), propylu i metylu parahydroksybenzoesan (odpowiednio 0,33 mg/g i 0,66 mg/g) oraz sodu laurylosiarczan (10 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne lub drażniące.
cukrzyca, działanie przeciwbakteryjne, kompresjoterapia, martwa tkanka, martwica, materac przeciwodleżynowy, niedokrwienie, niewydolność żylna, oczyszczenie rany, odleżyna, oparzenie popromienne, oparzenie skóry, oparzenie stopnia, owrzodzenie niedokrwienne, owrzodzenie żylne, patogen bakteryjny, promieniowanie jonizujące, przewlekłe owrzodzenie podudzi, radioterapia, reakcja alergiczna, reakcja skórna, regeneracja tkanki, schorzenie metaboliczne, stan zapalny, sulfatiazol srebrowy, wtórne zakażenie bakteryjne, zaburzenie krążenia tętniczego, zakażenie skóry, zmiana martwicza

zaburzenie krążenia tętniczego

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Beto 25 ZK

Przeciwwskazania – Beto 25 ZK 23,75 mg

Pentoksyfilina – Wskazania do stosowania

Lauromakrogol 400 – Przeciwwskazania stosowania

Wskazania do stosowania – Argosulfan 20 mg/g