skala Fontaine

Skala Fontaine’a, nazywana również klasyfikacją Fontaine’a, jest systemem oceny stosowanym w medycynie naczyniowej do określenia stopnia zaawansowania przewlekłego niedokrwienia kończyn dolnych. Została opracowana przez francuskiego chirurga René Fontaine’a w 1954 roku i do dziś pozostaje jednym z podstawowych narzędzi diagnostycznych w ocenie przewlekłego niedokrwienia.

Skala składa się z czterech stopni: I – bezobjawowy lub atypowe dolegliwości, II – chromanie przestankowe (pojawienie się bólu podczas chodzenia, który ustępuje po odpoczynku), III – ból spoczynkowy (występujący nawet bez aktywności fizycznej, szczególnie w nocy) oraz IV – zmiany martwicze, owrzodzenia lub zgorzel. Stopień II często dzieli się dodatkowo na IIa (dystans chromania powyżej 200 m) i IIb (dystans chromania poniżej 200 m).

W praktyce klinicznej skala Fontaine’a jest wykorzystywana do oceny nasilenia objawów miażdżycy zarostowej tętnic, planowania leczenia oraz monitorowania postępów terapii. Stanowi ważne narzędzie w kwalifikacji pacjentów do zabiegów rewaskularyzacyjnych, takich jak angioplastyka, stentowanie naczyń czy pomostowanie tętnic.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl