stres okresowy

Stres okresowy to rodzaj stresu, który pojawia się w określonych przedziałach czasowych lub regularnie powtarzających się okolicznościach. W medycynie rozróżnia się go od stresu chronicznego (długotrwałego) oraz ostrego (nagłego). Charakterystyczną cechą stresu okresowego jest jego cykliczność – może występować w określonych porach roku, miesiąca, lub być związany z powtarzającymi się wydarzeniami zawodowymi czy osobistymi.

Z fizjologicznego punktu widzenia, stres okresowy powoduje cykliczne uwalnianie hormonów stresu (kortyzol, adrenalina, noradrenalina), co może prowadzić do okresowych zaburzeń w funkcjonowaniu układu odpornościowego, sercowo-naczyniowego i nerwowego. Badania wskazują, że nawet przewidywalny stres okresowy może powodować adaptacyjne zmiany w organizmie, które jednak przy zbyt dużym nasileniu lub długości trwania mogą prowadzić do zaburzeń psychosomatycznych.

W praktyce klinicznej stres okresowy obserwuje się często w zaburzeniach afektywnych sezonowych, w związku ze specyficznymi okresami obciążenia zawodowego (np. koniec roku finansowego u księgowych), a także w związku z cyklami hormonalnymi (np. zespół napięcia przedmiesiączkowego). Leczenie obejmuje zarówno metody farmakologiczne, jak i psychoterapeutyczne, ze szczególnym uwzględnieniem technik zarządzania stresem i planowania wyprzedzającego w przewidywalnych okresach zwiększonego obciążenia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl